Leegte

Onderstaande tekst van Bonhoeffer speelde een schoonzusje me door. Hij is radicaal gelovig en dus “beide voeten op de grond”. Daarom is  hij zo troostend.

Als je van iemand houdt en je bent van hem gescheiden,
kan niets de leegte van zijn afwezigheid vullen;
je moet dat niet proberen,
je moet eenvoudig aanvaarden en volharden.

Dat klinkt erg hard, maar het is ook een grote troost.
Want zolang de leegte werkelijkheid blijft,
blijf je daardoor met elkaar verbonden.

Het is fout te zeggen: God vult die leegte.
Hij vult haar helemaal niet,
integendeel: Hij houdt die leegte leeg en helpt ons zo
de vroegere gemeenschap met elkaar te bewaren, zij het ook in pijn.

Verder: hoe mooier de herinnering des te moeilijker de scheiding,
maar dankbaarheid verandert de pijn der herinnering in stille vreugde.
De mooie dingen van vroeger zijn geen doorn in het vlees,
maar een kostbaar geschenk dat je meedraagt.

Je moet zorgen dat je niet in je herinneringen blijft graven en je erin verliest,
een kostbaar geschenk bekijk je niet aldoor,
maar alleen op bijzondere ogenblikken,
buiten die ogenblikken is het een verborgen schat, een veilig bezit.
Dan wordt het verleden een blijvende bron van vreugde en kracht.

Dietrich Bonhoeffer


Delen

Reacties

Meest gelezen

Bestaat atheïsme echt? Het antwoord van Lode Van Hecke, abt van Orval

Het sterfbed als leessleutel voor de ontmoeting met Jezus - homilie van Nikolaas Sintobin sj

Hoe een capucino het verschil kan maken als je van de ene dag op de andere invalide wordt: het getuigenis van Jurjen