Tips voor de keuze (2)

Michael Sparough sj en Tim Hipskind sj, twee Amerikaanse medebroeders, hebben samen met Jim Manney een boek geschreven over wat de ignatiaanse traditie ons kan leren over het maken van keuzes: “What’s your decision?” Aan het eind van hun boek geven ze twaalf tips van Ignatius om te komen tot een goede keuze. Ik deel ze graag met u, drie per drie.

4. Wees geduldig. In het bijzonder als je ongerust wordt omdat je merkt dat je tijd nodig hebt om tot een goede keuze te komen en anderen erop aandringen dat je snel zou beslissen. Natuurlijk is het zo dat je soms tot een beslissing moet komen binnen vastgestelde tijden. Doe dan wat je kan.

5. Wees je goed bewust van je zwakke kantjes als het erop aankomt om een keuze te maken. Ben je impulsief? Ben je eerder geneigd tot aarzelen? Ben je eerder te zelfzeker? Het is voor die eigenschappen dat je dubbel op je hoede moet zijn. Immers, het is best mogelijk dat je net daar misstappen zult begaan.

6. Verlammende gevoelens dienen zich nogal eens aan op subtiele wijze. Zo kan moedeloosheid (troosteloosheid) zich aandienen in de vorm van twijfels of zorgen die zich verbergen achter spiritueel woordgebruik: “Misschien moet ik net wel dit of dat doen, ook al lijkt het me onaantrekkelijk en moeilijk. Immers, God vraagt dit van mij.”

Reacties

Anoniem zei…
Ik heb moeite in het juist begrijpen van de laatste tip. Wijst het spiritueel woordgebruik dat een verlammend gevoel verbergt erop dat het toch niet om een taak gaat overeenkomstig Gods wil? Hoe moet je dan onderscheiden dat een moeilijke en onaangename taak wel Gods wil is?. Ik heb zo de indruk dat taken waarvan je meent dat ze oveenkomstig Gods verlangen over jou zijn dikwijls die kenmerken hebben van moelijk, enz. Ik denk bijvoorbeeld al aan het extreme voorbeeld van Jezus in de Hof van Olijven.
Anoniem zei…
Ik heb dezelfde vraag!
Onderscheiding, zoals deze tips doen vermoeden, is een complex gegeven. De regels die Ignatius geeft zijn niet eenduidig en dus vaak moeilijk te interpreteren.

Zelf breng ik deze tip in verband met ervaringen die Ignatius meermaals beschrijft in zijn autobiografie, het Verhaal van de pelgrim: de "boze geest" die de vorm aanneemt van de engel van het licht. Anders gezegd, gedachten of "bewegingen" die je uiteindelijk van God verwijderen, ook al lijken ze op het eerste zicht goed en volledig in de lijn van wat een christen verwacht wordt te doen.

In de tip die gegeven wordt lijkt het belangrijkste me het woord "verlammend". Dit is een teken bij uitstek dat het niet komt van de goede geest. Die verlamt immers niet maar dynamiseert. Ook als het gaat over moeilijke zaken in moeilijke omstandigheden.

Het "spiritualiseren" daarvan is dan gewoon een mooie verpakking die de "vijand" aanbiedt om de pil te vergulden of, beter gezegd, om te verbergen dat het van de boze geest komt en de persoon vooralsnog te verleiden om er toch op in te gaan.

Nog anders gezegd, een inspiratie die echt van de goede geest komt zal steeds dynamiseren en kracht, moed en perspectief bieden. Ook al is de context heel moeilijk, zoals in de Hof van Olijven. Jezus heeft er grote angst. De taak die Hij daar onderscheidt is duidelijk moeiljk en onaangenaam. Maar het geheel is duidelijk niet verlammend voor Hem. Hij gaat verder.
myriam zei…
Dank u wel!! Ik kan er mij nu wel iets bij voorstellen.