Ondermaans

Vriendschap en liefde kunnen in de mens onvermoede bronnen aanboren. Het onverzadigbare verlangen naar de ander, in laatste instantie naar God, is wat de mens misschien wel het meest tot mens maakt.

Hoe sterk het elan ook kan zijn, toch is in dit ondermaanse niet alles mogelijk. We stoten steeds op onze beperkingen. Frustratie is tot op zekere hoogte onvermijdelijk. Sommige grenzen kunnen we verleggen. Paradoxaal genoeg is het nodig andere grenzen te aanvaarden om nog verder te kunnen groeien.

Onderstaand video is daar een wondermooie, creatieve illustratie van.

Met dank aan Pradip Smagge