Begeleiding genieten (3/4)


 Vera ontdekte enkele jaren geleden de ignatiaanse spiritualiteit en de ermee gepaard gaande geestelijke begeleiding. In onderstaande reeks reflecteert ze over wat dit voor haar betekent.

Met regelmaat heb ik een gesprek met mijn geestelijk begeleider. Ter voorbereiding herlees ik mijn dagboeknotities van de voorbije weken.  Terugblikkend op een lange periode zie ik een evolutie van chaos aan innerlijke beroeringen naar meer ordening. Ik ken mezelf als iemand die veel nadacht en reflecteerde met vooral de focus op mezelf. Gaandeweg is die focus zich gaan verleggen naar de Ander die mij naar zich toe trekt.

In contact met mijn geestelijke begeleider  vertel ik over mijn dagelijks leven en ik laat hem binnen kijken in mijn innerlijke wereld met een veelheid aan bewegingen rond verschillende  levensthema’s.  Met veel aarzeling heb ik gaandeweg de sprong leren maken om me in mijn kwetsbaarheid te tonen. En nog steeds is het niet evident om over mijn gebedservaring te spreken. De gepaste woorden vinden en bovendien de meest intieme en fragiele ervaring delen met iemand blijft moeilijk. Toch komt in mezelf met mondjesmaat het diepe weten aan de oppervlakte dat zegt: “ Riskeer je , je kan niet dieper vallen dan in Zijn hand.”

Reacties