Grote kuis in de reliwinkel


Vandaag verschijnt er een nieuwe mijmering van Brian Grogan sj op www.gewijderuimte.org.  Ik deel ze alvast met u. 

We kunnen het nieuwe jaar goed laten starten door ons Godsbeeld wat op te frissen. Ik ben opgegroeid met het beeld van een oude, onbeweeglijke man. Ik dacht dan ook dat, als God zo zijn  tijd al zittende op een grote troon doorbracht, hij wel niet goed bij de zaak zou zijn, en ook niet bij ons leven betrokken. En later deed de filosofische definitie van God als “de onbewogen Beweger” alle emotie en affectie van mijn wegkwijnend Godsbeeld verdwijnen. Een pover begin. Als God zo onbeweeglijk is, kan ik op mijn burt ook wel onbeweeglijk blijven.

De Hebreeën bezaten veel levendigere beelden,  omdat zij al iets van de goddelijke natuur hadden mogen leren kennen. Zo is God de luisterrijke en fantasierijke Schepper van giraffen en sterrennevels, van vissen en  vlooien, van zon en regen. God wordt er afgebeeld als heel actief, nauw betrokken bij zijn werk, als iemand met volle aandacht voor zijn volk.  Geraken ze in moeilijkheden, dan zal God daar zijn, vechtend aan hun zijde. In de geheimenisvolle naam ‘Ik ben die ben’ (Ex 3,14)  zit het beeld verborgen van redder, heler en beschermer. God is vrij, verheven en ondoorgrondelijk, zoals Job mocht ontdekken. God kent geen leeftijd, ook niet de beperkingen van man of vrouw. God is licht, schoonheid, grenzenloze creativiteit, en maakt altijd alle dingen nieuw (Jes 48,6).

Het beste beeld van God is dit van ‘de grote minnaar’. In het Hooglied schept de minnaar een eindeloos genoegen in de beminde en deelt alles met haar.  En ten slotte, in de menswording komt God  ons onzegbaar nabij, zoals verliefden doen. In Jezus schenkt God zichzelf om onze harten voor altijd te winnen.

Laten we dus vandaag onze versleten beelden over God uitwisselen voor beelden die ons frisheid, leven, energie en liefde schenken.


Brian Grogan sj

Reacties

Anoniem zei…
Beelden zijn altijd beperkend en roepen maar een fractie op van de werkelijkheid die God is. Als we God zoeken en trachten te ontmoeten 'in alle dingen', moeten we enkel 'aandachtig' zijn voor wat zich aan onze zintuigen aandient. In de stille meditatie probeer ik 'ruimte" te maken voor God, los van voorstellingen, beelden, opvattingen....en zo kan stilaan God God worden en verdwijnt het 'oude' beeld (opvatting) vanzelf. Omdat God ruimte krijgt, ontstaat er ook in mij ruimte, waardoor verbondenheid met en liefde voor de schepping toeneemt. Het vraagt wel discipline die aandacht en meditatie, maar de (ongevraagde) vruchten ervan zijn overweldigend....
Anoniem zei…
Hartelijk dank U Pastor Nikolaas Sintobin SJ en Pastor Brian Grogan SJ voor Wijsheid en Inspiratie in " Grote kuis in de reliwinkel".
1. Zo juist heb ik gelezen op Ignis Web Magazine.nl van auteur: BEN FRIE SJ, in rubriek : onderwijs & wetenschap, titel: " De juist maat".
2. zo juist heb ik gelezen op Gewijde Ruimte gebeden en alstublieft citeer deel van met titel: "Vrijheid",
" Lieve Heer, wek in mij het verlangen U meer en meer te kennen en lief te hebben.
Mag mijn leven een antwoord zijn op uw wil".
3. Alstublieft leen ik citeer deel van laatste alinea b.g.artikel: " Laten we dus vandaag onze versleten beelden over God uit wisselen voor beelden die ons frisheid, leven, energie en liefde schenken".
Brian Grogan SJ ".
toelichting: mijn ontdekking vandaag: laten we dus vandaag onze versleten beelden over God uit wisselen voor beelden die ons frisheid, leven, energie en liefde schenken.
Ik "denk in beelden", ik heb zogenaamd "fotografisch geheugen". Door dat "Universum" op wetenschappelijke informerende DVD's, met computer zijn levendig uitgebeeld, en die "zwarte gaten" die zo wetenschappers bezig houden nieuwsgierig, ook zijn uitgebeeld als een "draaikolk van zwarte energie".
Heb ik "mijn beeld van God " ook aangepast, hoeveel ik in mijn bidden: "roep ik 3 goddelijkheid met liefkozende naampjes". Het voelt voor mij goed en maakt mij vrolijk. En ik voel mij 100% " mij Katholiek".