Het kritieke moment van het gebed



Voorbije zondag verscheen onderstaande overweging op www.gewijderuimte.org.

Schrijvers over het geestelijke leven zijn het erover eens dat het kritieke moment in het dagelijkse gebed de eerste minuut is: het plaatsen van onszelf in Gods nabijheid. Hier wordt de stemming en de spirit van je  hele gebed bepaald.
In zijn boek ‘Hoe bidden?’ verwoordt Bernard Basset sj dit kritieke moment zo: ‘Ik moet stoppen met waaraan ook te denken én mijzelf in Gods nabijheid plaatsen, mij ervan bewust worden dat Hij bij mij is daar waar ik ben.’
Joggers starten hun hobby iedere dag op dezelfde wijze: zij beginnen met strekoefeningen en bereiden zich daarbij mentaal voor op hun ‘fysieke oefening’.  Mensen die bidden, beginnen hun dagelijkse ‘geestelijke oefening‘ook op een vaste wijze.  Een manier is bijvoorbeeld het volgende gebed te zeggen, langzaam en vanuit het hart:
Vader, gij hebt mij geschapen,
         
en gij hebt mij met een bepaalde bedoeling
hier op aarde gezet
Jezus, gij zijt voor mij gestorven,
         
en gij hebt mij opgeroepen uw werk te voltooien.
Heilige Geest, help mij mijn opdracht, 
         
waarvoor ik geschapen en waartoe ik opgeroepen ben,
         
tot een goed einde te brengen.
In de nabijheid en in de naam van de Vader, 
         
de Zoon, en de H. Geest, begin ik mijn overweging.
Mogen al mijn gedachten en geheel mijn inspiratie

hun oorsprong vinden in u,

en gericht zijn op uw grotere eer en glorie.

Zich bewust worden van Gods nabijheid is een geschenk. 
Als God mij dit schenkt – zoals Hij soms doet – ,
dan blijf ik eenvoudig in zijn nabijheid verwijlen.

Mark Link sj

Reacties

Anoniem zei…
Hartelijk Dank U voor Liefdevolle, Bezielende , Inspirerende, Enthousiasmerende, Opbouwende, Gedachten,
in Poëtische Worden aan ons aangereikt.
Voor mij en velen met mij lezen Uwe Gedachten in die Liefdevolle Woorden en in Gebed is Verrijking, elke dag meer en meer.
Eric Haelvoet SDB zei…
Een waardevolle raad en vooral heel belangrijk om echt met God te leven.
Anoniem zei…
op facebook reageerde ik aldus:
Beweging dus.

yep, heb twee startpunten de ene wat langer en de andere wat korter, al naar gelang het zich voordoet:
1.
Maranatha (Kom Heer, of Kom, H.Geest)

soms voel ik tevoren dat de inleiding wat langer moet zijn (meestal als ik voel aankomen dat ik snel afgeleid ga zijn met wat verstrooiingen en niet snel bij Hem zal komen). Dan meer houvast aan een vaste langere tekst

2.
uit de kleine Laus Deo, gebed tot de H.Geest:
"Kom H.Geest, vervul de harten van u gelovigen, en ontsteek in hen het vuur van uw liefde
(vaak aangepast in eerste persoon enkelvoud, aangezien het het stiltegebed is bij het begin van de dag, of het gewetensonderzoek of levensgebed bij de afsluiting van de dag)
zend uw Geest uit en alles zal worden herschapen.
- en Gij zult het aanschijn van de aarde vernieuwen.

en als ik voel dat de concentratie zwak is, verder met dit gebed tot de H.Geest:
Laat ons bidden.
God, Gij hebt de harten van de gelovigen (eventueel enkelvoud) door de verlichting van de H.Geest onderwezen; geef, dat wij door die H.Geest de ware wijsheid mogen bezitten en ons altijd over zijn vertroosting mogen verblijden. Door Christus onze Heer. Amen
19 min. · Bewerkt · Vind ik leuk

Leontien Bekker zegt verder : wat mij betreft: hoe waakzamer, hoe korter de inleiding, hoe verstrooider, hoe meer houvast aan eerst bekende vaste woorden.
17 min. · Vind ik leuk

Leontien Bekker zegt verder: Voor de H.Mis kan dat mechanisme van kort of lang in jezelf, tot Hem bidden, (als zijnde rek-en strekoefening) kerk en gemeenschap afhankelijk zijn.
waar een koor oefent en de binnenkomende mensen vrij stil zijn, in een traditioneel gebouw kan ik de Lauden bidden uit het getijdenboek.
waar men veel praat, en mij ook aanspreekt, zelfs tijdens gebed met gesloten ogen, zal ik vriendelijk, doch kort antwoorden. Dit in een moderne bakstenen kerk.
Het grappige vind ik, met dezelfde pastoor binnen een federatie, dat de twee kerken zo heel anders zijn, niet alleen uiterlijk, maar ook qua gemeenschap. Dat zie en voel je al bij binnenkomen.
overigens geen oordeel over beter, slechter. Waarneming. Moet ook wel heel erg glimlachen om de verschillen. En ik voel me in beiden thuis. In beiden is de H.Drie-eenheid, God Vader, Zoon en H.Geest en ons aller Moeder Maria. Dus dan ook weer glimlachen om de overeenkomsten. In familieverband is ook niet ieder gezin hetzelfde. Zelf binnen het gezin niet ieder kind. Overeenkomsten, verschillen, maar samen verenigd in de Liefde van Hem.
1 min · Vind ik leuk
11 min. · Vind ik leuk

Leontien Bekker zegt verder: zoals u kunt lezen, ben ik vrij lang voor het begin van de HMis aanwezig. Logistiek vanwege echtgenoot, maar ook als dat niet zo is, uit behoefte om de wereld even, tijdelijk, al wat achter je te laten voordat de H.Mis begint.