Is mijn gebed wel goed genoeg?




Is mijn gebed wel goed genoeg? Bid ik wel op de juiste manier? Van kindsbeen af worden we geëvalueerd. Niet vreemd dus dat we geneigd zijn om dit ook zelf te doen voor ons gebed. Madeleine Delbrêl (1904-1964), een Franse mystica, schreef ooit het volgende: “Bij het bidden is het belangrijk om goed te beginnen en goed te eindigen. Daartussen kan je enkel maar doen wat je kan doen.” Anders gezegd, het is belangrijk om je te concentreren bij het bidden. In het begin, om te komen in aanwezigheid van de Heer. Naar het einde, om de ontmoeting mooi af te sluiten.  Maar wat er gebeurt tussen in, daar kan je maar weinig aan doen.

Christenen geloven dat het Gods Geest zelf is die bidt in hen. Gebed is een genade. Het wordt je gegeven. Veel meer dan jezelf aanbieden kan je niet doen. Soms voel je gedragen in je gebed. Soms niet. Nu eens heb je de indruk dat het “interessant” was. Dan weer leek het vervelend. Het belangrijkste is dat je tijd ter beschikking stelt van God en dat je daar trouw aan bent. Uiteindelijk weet God alleen wat er zich afspeelt in het diepste van je ziel. Anders gezegd, het heeft niet veel zin om je gebed inhoudelijk te evalueren.


De “beste” gebedstechniek bestaat niet. Goed gebed is gebed  dat jou helpt om dichter bij God te komen. Een tijd lang kan kan dat repetitief mondgebed zijn. Daarna zal je misschien  gedurende een periode meer smaak vinden in het stille gebed met de Bijbel of in het getijdengebed. Het is normaal dat dit in de loop van een mensenleven evolueert.

Nikolaas Sintobin sj

Reacties

Anoniem zei…
Hoe ouder ik word hoe eenvoudiger mijn gebed is.Het is het gewoon dagelijks ontmoeten van een vriend die ik al heel lang ken, die weet wie ik ben,wat er in mij omgaat, wat ik meemaak.
Ik vraag 's morgens wat Hij in de dag van mij verwacht en dat wordt tijdens de dag meestal duidelijk en vaak is het ook anders van ik zelf had voorzien. In de loop van de dag zeg ik dank u voor de kleine goede dingen, ik vraag sterkte voor mijn vrienden, ik vraag Zijn Geest voor de dingen die voor mij te moeilijk zijn. Soms lees ik een stukje uit het evangelie en vraag Hem wat Hij me wil zeggen. Soms knipoog ik naar Hem en Hij naar mij (het licht op mijn keukenraam, de vogel aan het venster, een oude man die naar mij glimlacht, kinderen met hun verwonderde, heldere ogen, een onverwachte goede wending in een situatie). Zo eenvoudig is vriendschap. Ik ben er zo dankbaar voor.