Kan je vandaag nog in Jezus geloven zoals 2000 jaar geleden?




Homilie van Beloken Pasen
Handelingen 4,32-35              1 Johannes 5,1-6          Johannes 20,19-31

Een tijd geleden bracht ik het WE door met Laure en Adrien. Ze zijn 25 jaar oud en kennen elkaar reeds 8 jaar. Ze wonen beiden in Parijs. Beide jonge mensen willen trouwen met elkaar en gedurende dat WE hebben we hun huwelijk voorbereid.

Ik vroeg hen me uit te leggen wat het christelijk geloof voor hen precies betekent.  Hoewel ze dit niet afgesproken hadden, vatten ze elk hun geloof in drie punten samen:

1)    een aantal waarden;
2)    een relatie tot een liefhebbende God;
3)    en een houding van verantwoordelijkheid naar de andere mensen.

Ik zei hen vervolgens  dat christenen deze drie punten gemeenschappelijk hebben met Joden en moslims. Dat, bijgevolg, deze drie elementen, hoe belangrijk ook, niet typisch christelijk zijn. Beiden waren verbouwereerd.

Ik denk nochtans dat vele christenen desgevraagd een gelijkaardig antwoord zouden geven. Het Evangelie van deze Beloken Pasen gaat hierover: het geloof in Jezus als de eerste voorwaarde om lid te worden en te blijven van de kerkgemeenschap. Als Johannes dit verhaal neerschrijft werden er geen nieuwe verschijningen van de verrezen Heer meer verwacht. Nieuwe christenen moesten het doen met het getuigenis van oudere leden van de Kerk.

Laten we even kijken naar dit verschijningsverhaal en het lezen als een pedagogiek, voor ons vandaag, om te groeien in geloof in Jezus Christus.

Zalig die niet gezien en toch geloofd hebben.” Vele exegeten menen dat dit de laaste woorden zijn van Jezus in het Johannesvangelie. “Zalig die niet gezien en toch geloofd hebben.” Dit vers lijkt een hiërarchie in te voeren tussen twee wijzen waarop je Jezus kan leren kennen: het zien, aan de ene kant, en het zuivere geloof, aan de andere hand. Volgens deze interpretatie zou het zuivere geloof de houding zijn die Jezus verkiest.

Als je de tekst aandachtig leest, dan blijkt duidelijk dat Jezus Thomas niet verwerpt. Hij sympathiseert eerder met hem.  De bekende 16de eeuwse schilder Caravaggio heeft een beroemde interpretatie gegeven van dit gebeuren in zijn “Ongelovige Thomas”. Wat zie je, als je aandachtig naar dit schilderij kijkt? In de eerste plaats zie je er Jezus die zachtjes de hand van Thomas vastneemt en hem helpt om diens vingers in zijn gewonde zijde te leggen. Bovendien zie je er twee andere leerlingen die naar het gebeuren kijken alsof hun leven ervan afhangt. Je kan enkel maar ontroerd worden door de diepe menselijkheid van dit gebeuren.

Sommigen onder u zijn vertrouwd met de Geestelijke Oefeningen van de heilige Ignatius van Loyola. Je zou kunnen zeggen dat Ignatius ons in zijn gebedsmethode uitnodigt om dezelfde houding aan te nemen als die leerlingen. Namelijk om te kijken en te luisteren naar de Heer, om zo de voorwaarden te scheppen voor een persoonlijke ontmoeting met Hem.

Als je het zo benadert, dan is het zien van de Heer niet meer het exclusieve voorrecht van de toenmalige ooggetuigen. Immers, als wij vandaag, 2000 jaar later, in gebed het leven van Jezus contempleren dan kunnen ook wij, op onze beurt, Hem, tot op zekere hoogte, ontmoeten in ons leven. Ook wij kunnen horen hoe Hij ons roept, voelen hoe Hij ons aanraakt, hoe Hij elke man en vrouw, volwassene en kind, uitnodigt om van Hem te houden en Hem van nabij te volgen.

“Zalig die niet gezien en toch geloofd hebben.” Zegt Jezus tot Thomas. Vaak verlangen we dat we de aanwezigheid van de Heer in ons leven op wat steviger wijze zouden mogen ervaren.  Maar zo dikwijls voelen of zien we Hem nauwelijks niet.

Als we door zo’n periode van innerlijke droogte heen moeten, dan is de herinnering aan vroegere ervaringen van nabijheid van de Heer belangrijk. Tegelijkertijd nodigen die ervaringen van droogte uit om onszelf zo maar, blind, aan de Heer toe te vertrouwen. Zonder Hem te zien of te voelen.

Immers, als puntje bij paaltje komt, geloven we niet omdat we de Heer zien en voelen. Of omdat we genieten van zijn aanwezigheid. Maar gewoon om Hem. Zo maar. Uit liefde.


Nikolaas Sintobin sj

Reacties

Johan Segers zei…
Mijn interpretatie van dit verhaal van de Heilige Thomas: Hij, Thomas, ziet een "levende persoon met wonden" en gelooft dat dat Jezus is en denkt daarbij terug aan "een dode persoon met wonden" die dood aan het kruis hing, die Jezus was en is heel blij dat deze levende lijdende persoon nog in leven is en vol is van Jezus en meer is dan zichzelf , namelijk Jezus zelf.