Onderscheiden in tijden van crisis: crisis en geduld (6/6)


In het voorjaar 2015 publiceerde ik in het tijdschrift herademing een bijdrage over Onderscheiden in tijden van crisis. In de leer bij Ignatius van Loyola. Enkele uittreksels:

Crisis en geduld

Achtste richtlijn. Wie in troosteloosheid is moet ervoor zorgen geduld te oefenen, want dit gaat in tegen de aanvechtingen die hem overkomen. Hij moet bedenken dat hij weldra vertroost zal worden, als hij de middelen aanwendt tegen die troosteloosheid waarover in de zesde richtlijn gesproken is. (GO nr. 321)

Het is eigen aan de persoon die zich slecht voelt, dat hij makkelijk ongeduldig wordt. Vandaar dat Ignatius uitnodigt om bewust te oefenen in geduld. Dit is voldoende moeilijk opdat Ignatius er een bijzonder aandachtspunt van maakt. Laat de tijd aan de tijd.

Het is ook eigen aan gevoelens van droefheid en leegte dat ze je doen denken dat ze gaan blijven duren. De hele toekomst wordt zwart. Toch mag je erop vertrouwen dat het niet zal blijven duren. Ook dit maakt deel uit van het vertrouwen in de werking van Gods Geest die uiteindelijk, als de mens dit toelaat, steeds het laatste woord heeft. Het is geen toeval dat Ignatius hier het woord bedenken gebruikt. Met je gevoel kom je niet ver als je in crisis verkeert. Hier moet je je echt toevertrouwen aan je verstand.

Nikolaas Sintobin sj

Reacties

Anoniem zei…
Toch mag je je gevoel niet ontkennen, "wegdenken". Al te veel gevoelens worden ook weggeredeneerd waardoor je hard wordt voor jezelf.
Of zie ik het verkeerd?