Tegenkanting en mislukking (2/5): trouw




Kruis en dood komen echter niet alleen van buiten op mij af. Mijn gehecht zijn aan mezelf maakt dat elke vorm van trouw, elke vorm van liefde, waarbij ik de ander laat voorgaan voor het eigen 'ik', kruisigend en ver-stervend zijn.


Tegenkantingen, maar ook innerlijke onmacht kunnen zo sterk zijn dat zij mijn goede wil en mijn inzet op een mislukking lijken te doen uitlopen. Op het kruis kon Jezus, en de mensen rond Hem, zijn leven niet anders zien. En toch, waarom riep de honderdman die aanwezig was bij Jezus' dood dan uit: "Waarlijk, deze man was de Zoon van God !" (Mt. 27:54) ? Datgene wat mensen bezielt om door te zetten, wat is dat? 

Die onwrikbare trouw aan je onderstroom, aan die innerlijke gedrevenheid, kun je dat zomaar een mislukking noemen ?

Een anonieme jezuïet

Reacties