De durf van de ignatiaanse spiritualiteit: wat wil dat zeggen?


Onderstaande overweging verscheen vandaag op www.gewijderuimte.org 

Vroeger werd ik getroffen door de durf van de ignatiaanse spiritualiteit. De vraag die gesteld wordt in de Geestelijke Oefeningen is “Wat kan ik voor Christus doen?” en wanneer we zoeken naar het antwoord moeten we niet verlegen zijn. Ignatius raadt herhaaldelijk degenen die de Oefeningen doen aan om God te vragen wat ze verlangen.

Wanneer zich obstakels voordoen, moet je deze confronteren volgens het principe van agere contra – het tegenovergestelde doen. Als je geen zin hebt om te bidden, bid dan meer; als je je aangetrokken voelt tot rijkdom, geef dan wat geld weg; als je je vervelende collega helemaal beu bent, breng dan wat meer tijd met hem door.

Ignatius was niet erg geneigd om te gaan zitten en af te wachten totdat er wat zou gebeuren. Hij vertelde een jezuïet die klaagde over spirituele droogheid dat “dit heel gemakkelijk veroorzaakt kan worden door een gebrek aan vertrouwen of kleinmoedigheid en daarom kan worden genezen door het tegendeel.” Hij schreef aan de jezuïeten in Portugal: “Geen gewone prestatie zal de grote verplichtingen die u heeft om uit te blinken kunnen vervullen.”

Durf beschrijft in belangrijke mate hoe de jezuïeten zichzelf zien. “Een heilige vrijmoedigheid, ‘een zekere apostolische agressiviteit', is typisch voor onze manier van doen,” verklaarde de 34e Algemene Congregatie van de Sociëteit van Jezus in 1995.


-->
Jim Manney

Reacties

Innerlijke vrijheid is een voorwaarde van die vermetelheid om tegen de wind in te doen wat het geweten vraagt.
Nikolaas, Geloof is het vermogen om de dingen te doen die HIJ van ons verwacht.En van jullie verwacht OLH soms andere dingen.......
Anoniem zei…
Onvoorwaardelijk geloven is het motto en je kunt alles aan.