"Haar geur was onuitstaanbaar" - een persoonlijk kerstverhaal van Nikolaas Sintobin sj


Tijdens mijn opleiding als jezuïet had ik een onwaarschijnlijke ontmoeting in de aanloop naar Kerst. Het werd een van de meest indringende kerstervaringen uit mijn leven. Hieronder doe ik het verhaal.




Reacties

Anoniem zei…
is dat juist niet het karakteristieke van een "christelijk leven"? Het paradoxale dat wij dikwijls over het hoofd zien, maar dat juist zo indringend een beroep op ons doet, dood en leven tegelijkertijd, geur en stank, verdriet en vreugde. Mijn neefje van 14 zei de dag nadat zijn vader gestorven was: tante, hoe komt het toch dat ik heel verdrietig ben, maar ook heel blij?

Waarom kan ik zo intens verdrietig zijn, juist als ik de grootheid van God zie?
Anoniem zei…
Mooi dat er onderscheid wordt genaakt tussen het niet thuis voelen en wel op je plaats zijn. Dit inzicht voorkomt verwarring en doorzettingsvermogen.

Meest gelezen

Hoe je een crisis kan ombuigen naar een weg van groei (4/6)

Wat je zélf kan doen om de crisis te lijf te gaan: concrete tips van Ignatius van Loyola (5/6)

Hoe je kan leren omgaan met de ondraaglijke blik van Jezus