Romantisch, zegt u? Idyllisch?


Het is waar dat we de geboorte van Jezus vlot identificeren met engelenhaar, warme kleuren, geborgenheid, vrede, onschuld en andere ons dierbare symbolen en waarden. En dat is maar goed ook.

Maar de lezingen van het kerstoctaaf brengen ons snel terug met de beide voeten op de grond. Vandaag, amper drie dagen na Kerst,  vieren we reeds de onnozele kinderen. Een gruwelijk feest. Zoals dat van alle martelaren trouwens.

Neen, het christendom is bepaald geen vluchtweg uit de hardheid van het bestaan. De openbaring van Jezus geeft net betekenis aan de realiteit waarin wij leven. Aan de liefde en aan de schoonheid. Maar ook, en wel tegelijkertijd, aan het lijden. Tussen de kribbe en het kruis is er één ononderbroken lijn.

Kijk maar naar onderstaande video.  

Reacties

Anoniem zei…
Prachtig dit eenvoudige betekenisvolle filmpje met de lokroep van de engel samen met het begeleidende licht van de schepper dat de weg volgt tot het einde van dit aardse bestaan. Wat een geluk dat het kind vooraf niet weet en een groot verdriet dat kinderen en volwassenen overrompeld worden door het leven waar ze zich in bevinden.

Meest gelezen

Naar de wortels van de lach (1/3)

Het verschil tussen humor en cynisme of sarcasme

Reality-TV en de verschijning van Jezus aan het meer van Tiberias