Over drie mysterieuze heren


Dit WE vieren we het feest van de Drie Koningen.

Het mooiste gedicht dat ik ken over deze mysterieuze heren is van T.S. Eliot. Hieronder kunt u Elliot zelf zijn gedicht horen voorlezen. De oorspronkelijke tekst in het Engels wordt gevolgd door de virtuoze vertaling van Martinus Nijhoff.



Journey of the Magi

"A cold coming we had of it, Just the worst time of the year
For a journey, and such a long journey:
The was deep and the weather sharp, the very dead of winter."
And the camels galled, sore-footed, refractory, lying down in the melting snow.
There were times we regretted the summer palaces on slopes, the terraces,
And the silken girls bringing sherbet.
Then the camel men cursing and grumbling and running away,
and wanting their liquor and women,
And the night-fires gong out, and the lack of shelters,
And the cities hostile and the towns unfriendly
And the villages dirty, and charging high prices.:
A hard time we had of it.
At the end we preferred to travel all night, sleeping in snatches,
With the voices singing in our ears, saying that this was all folly.

Then at dawn we came down to a temperate valley,
Wet, below the snow line, smelling of vegetation;
With a running stream and a water-mill beating the darkness,
And three trees on the low sky,
And an old white horse galloped away in the meadow.
Then we came to a tavern with vine-leaves over the lintel,
Six hands at an open door dicing for pieces of silver,
And feet kicking the empty wine-skins.

But there was no information, and so we continued
And arrived at evening, not a moment too soon finding the place;
it was (you may say) satisfactory.
All this was a long time ago, I remember, and I would do it again,
but set down, this set down. This: were we lead all that way for
Birth or Death? There was a Birth, certainly,
We had evidence and no doubt. I have seen birth and death,
But had thought they were different; this Birth was
Hard and bitter agony for us, like Death, our death.
We returned to our places, these Kingdoms,
But no longer at ease here, in the old dispensation,
With an alien people clutching their gods.
I should be glad of another death.


De reis van de drie koningen

Het was een koude tocht, en de slechtste tijd van het jaar voor een reis,
voor zulk een verre reis.
De wegen modderig, het weer guur, de winter op zijn strengst.
de kamelen, die hun knieën ontvelden, hun hoeven bezeerden,
werden onhandelbaar en legden zich neer in de smeltende sneeuw.
Menigmaal dachten wij met spijt terug aan onze zomerpaleizen op bloeiende
berghellingen, aan meisjes, in zijde gehuld, die gekoelde wijn ronddienden.

Onze kameeldrijvers vloekten, kankerden, weigerden dienst,
riepen om brandewijn en vrouwen. Onze kampvuren wilden niet branden,
onderdak was moeilijk te vinden, de steden waren vijandig, de dorpen stug,
de gehuchten smerig en verschrikkelijk duur : het was een ellendige tocht.

Tenslotte reisden wij de gehele nacht door, sliepen zo nu en dan
langs de wegkant en hoorden gedurig in onze ogen zingende stemmen,
zeggend: jullie onderneming is waanzin.

Eindelijk, toen het licht werd, daalden we neer in een luw dal, vochtig,
onder de sneeuwlijn, geurend naar groeizaamheid; een beek snelde voort,
een watermolen karnde het duister, er waren drie bomen
onder een bewolkte lucht,en een oud wit paard galoppeerde door een weiland.

Wij kwamen bij een herberg met wijngaardranken boven de stoep.
Zes handwerkslieden dobbelden bij de open deur om zilverlingen
en zes voetknechten schopten lege wijnzakken over de vloer.

Maar iemand kon ons inlichtingen verschaffen, en zo gingen we verder,
en bereikten des avonds, geen uur te vroeg, de plaats van bestemming;
het was (dat mag ik wel zeggen) de moeite waard.

Dit alles is lang geleden, ik heb het onthouden en zou het over willen doen,
maar ik stel, dit vooropgesteld, één vraag : was het doel dat ons dreef
geboorte of dood? Wij waren getuigen van een geboorte, zeker,
daar is geen twijfel aan. Maar als ik vroeger geboorte of dood zag,
dacht ik dat ze tegenstellingen waren. Deze geboorte echter
was een onverbiddelijk einde voor ons, een dood, onze dood.

Wij keerden terug naar ons land, onze koninkrijken, maar voelden ons
niet meer thuis in de oude orde tussen vreemde mensen
die hun goden omklemmen.
Ik zal blij zijn als ik andermaal sterf.

T.S. Eliot
vertaling van Martinus Nijhoff

Reacties

Anoniem zei…
Dank U Dank U Hartelijk, Pastor Nikolaas Sintobin SJ voor een "juweel" van gedicht "dat alles omvat", mysterie, openbaring, en video.
Video heeft mij bewogen om een deel tekst citeren wat ik wil zeggen voor mijn reactie: "..Like the wave cannot be separated from the ocean, everything in the Universe is within God".......
.....the continual cyclical process of birth, growth, maturity, decay, death en rebirth."....."
alstublieft citeer/leen, deel van gedicht van Eliot, " .....Maar als ik vroeger geboorte of dood zag, dacht ik dat ze tegenstellingen waren. Deze geboorte echter was een onverbiddelijk einde voor ons, een dood, onze dood.".
einde citeren/lenen tekst Eliot.
".....Als pasgeboren baby verliezen we onze navelstreng en embryonale vliezen. Die organen bezitten we alleen als embryo". ....." Sommige organen hebben dus alleen een taak bij de aanleg van het embryo. Dan verdwijnen ze, of beter gezegd, dan zien we hun stoffelijke vorm verdwijnen. Want op de innerlijke gebieden blijven deze organen functioneren"........"
"....Immers, als in ons de drang ontstaat om een volgende stap in onze ontwikkeling te zetten, gaan we de oude toestand als beperkend ervaren".
".....Bij het veranderen van onze denkgewoonten spelen drie natuurlijke krachten: - een creatieve, scheppende, - een onderhoudende en - een vernietigende kracht.".
"...De scheppende kracht is het vermogen om ons een nieuwe visie, een nieuwe gedachte eigen te maken. Dat is vaak een groeiproces, en naarmate de visie complexer is en/of meer afwijkt van wat we gewend waren, dan dit proces geruime tijd in beslag nemen. Het proces is ook afhankelijk van in hoeverre we de vernietigende kracht aan het werk laten. Want waar nieuwe gedachten groeien, moeten oude vaak afsterven. Meestal moet er iets los worden gelaten voordat er ruimte is voor iets nieuws."
einde citeren.
YdnNoo zei…
Dag allemaal, bedankt Pastoor Nikolaas Sintobin SJ voor het posten van deze tekst! Ik worstel met de laatste zin, 'I should be glad of another death', of ja, worstel, ik ben er nog niet uit hoe ik deze zin zou willen/kunnen lezen. Ik ben er niet uit hoe in deze slotzin dood en geboorte dicht naar elkaar worden gebracht, zoals in de rest van het gedicht voor de slotzin gedaan wordt. Wat zijn jullie interpretaties hier? Een vriend dacht dat we het zouden kunnen lezen als dat de wijzen al wisten hoe Jezus zou gaan sterven. Mijn eerste gedachte ging uit naar hoe de mens vaak denkt en handelt. De mens, of de meeste/sommige mensen, willen Jezus met heel hun hart volgen, willen de naasten ten volste liefhebben als henzelf. Maar vaak is onze reactie ook: 'het eigen leven geven, ja, nee, als God me daarvoor zou kunnen sparen, zou dat fijn zijn'. Best wel tegensprakelijk, zo las ik het.
Ben benieuwd hoe jullie het lezen!
Groet, cin
Anoniem zei…
Dank U Hartelijk Pastor Nikolaas Sintobin SJ voor met Liefde delen met Inspiratie en Wijsheid.
T.S. Eliot gedicht blijft mij bezig houden, nieuwsgierig heb ik op Internet, T.S.Eliot/Author/Quotes, Life, Poetry
(Thomas Stearns Eliot 1888-1965),
gezocht en ontdekt een schat aan wijsheid.
Voor mij bijvoorbeeld i.v.m. b.g. gedicht : deel van lange lijst van
Quotes T.S. Eliot:
-" Genuine poetry can communicate before it is understood"
- " A play should give you something to think about. When I see a play and understand it the first time, then I know it can't be much good".
- " In my beginning is my end"
- It is obvious that we can no more explain a passion to a person who has never experienced it than we can explain light to the blind"
- Where there is no temple there shall be no homes".
einde citeren Quotes T.S.Eliot.

Anoniem zei…
Hartelijk dank voor dit prachtige (3-Koningen-)geschenk; wie deze Koning oprecht volgen wil zal inderdaad sterven aan zichzelf, opdat wij in Hem mogen leven, bewegen en zijn (Hand. 17:28vv).
Anoniem zei…
prachtig. Ik kende het niet en hoe kan dat? Het is zo ongelooflijk mooi geschreven. Ik denk dat we allemaal geboren worden en sterven (op zijn minst aan onszelf) en dat het een proces is waarbij dan weer iets nieuws geboren kan worden. En voor echte volledige verandering, ja daarvoor moet ik/ mag ik helemaal ondergaan: met Christus ben ik gekruisigd en toch leef ik, dat is niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij.... Een Christus die mij helemaal mijzelf laat zijn/worden. Met oneindig veel liefde, tact begrip maar ook schoppen onder mijn kont als het nodig is.