Posts

Van chaos naar meer ordening: de ervaring van geestelijke begeleiding - (3/4)

Afbeelding
Vera ontdekte enkele jaren geleden de ignatiaanse spiritualiteit en de ermee gepaard gaande geestelijke begeleiding. In onderstaande reeks reflecteert ze over wat dit voor haar betekent.
Met regelmaat heb ik een gesprek met mijn geestelijk begeleider. Ter voorbereiding herlees ik mijn dagboeknotities van de voorbije weken.  Terugblikkend op een lange periode zie ik een evolutie van chaos aan innerlijke beroeringen naar meer ordening. Ik ken mezelf als iemand die veel nadacht en reflecteerde met vooral de focus op mezelf. Gaandeweg is die focus zich gaan verleggen naar de Ander die mij naar zich toe trekt.
In contact met mijn geestelijke begeleider  vertel ik over mijn dagelijks leven en ik laat hem binnen kijken in mijn innerlijke wereld met een veelheid aan bewegingen rond verschillende  levensthema’s.  Met veel aarzeling heb ik gaandeweg de sprong leren maken om me in mijn kwetsbaarheid te tonen. En nog steeds is het niet evident om over mijn gebedservaring te spreken. 

De gepaste woor…

Is het nog zinvol om vandaag te spreken over zonde? - Een overweging van Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
Voor het tijdschrift "De nieuwe koers" schreef ik onderstaande korte overweging over de betekenis van zonde voor christenen van vandaag.

Waarom je in vriendschappelijke gesprekken stelselmatige tegenspraak beter vermijdt

Afbeelding
In 2014 werd bij Athenaeum  een nieuwe vertaling gepubliceerd van een boek van Baltasar Gracián (1601-1658) , genaamd “Handorakel en kunst van de voorzichtigheid” in een vertaling van Theo Kars. Gracián was een Spaanse jezuïet van wie ondermeer deze verzameling van 299 aforismen bewaard is gebleven. Vele getuigen van grote mensenkennis en wijsheid. Vele andere kunnen schokken door hun cynisme en opportunisme. Je vindt er de subtiliteit van Ignatius van Loyola in terug. De evangelische gedrevenheid is echter vaak ver te zoeken.


135. Niet altijd met tegenwerpingen komen. Door stelselmatige tegenspraak krijgen wij de naam dwaas en onaangenaam te zijn. Ons gezond verstand moet ons voor die zucht behoeden. Het kan weliswaar van vindingrijkheid getuigen overal bezwaren tegen te ontdekken, maar wie dit aanhoudend doet, toont dat het hem aan verstand ontbreekt. 
Zulke mensen maken van het prettigste gesprek een kleine oorlog, en zijn daardoor meer de vijanden van hun vrienden dan van de buitenw…

Wat geestelijke begeleiding kan betekenen als je een druk beroepsleven hebt - Begeleiding genieten (2/4)

Afbeelding
Vera ontdekte enkele jaren geleden de ignatiaanse spiritualiteit en de ermee gepaard gaande geestelijke begeleiding. In onderstaande reeks reflecteert ze over wat dit voor haar betekent.
Voor wie mij kent zal in de uiterlijke vormgeving  van mijn leven weinig hebben zien veranderen. De drukte van mijn groot gezin en de veelheid aan werk in mijn professioneel leven duren voort.  De manier waarop ik het alledaagse leven beleef, is wel grondig veranderd. Er voltrekt zich een innerlijk proces waarin zich laag na laag ontvouwt. Met kleine stapjes ontwikkelt mijn wezen in stevigheid  om in de wereld te staan. Ik heb er geen verdienste aan, ze is de vrucht van een bijzondere gave: ik kreeg de kracht om ja te zeggen op de verbinding die God reeds met mij had gemaakt.
 Het dagelijks gebed - in mijn kindertijd een moment van rust en overgave – herontdekte ik als voedingsbron. Het is een stille tijd waarin ik afwisselend vertel wat me bezighoudt (vragend, wanhopig, vreugdevol,…), waarin ik zwijg, …

Hoe een capucino het verschil kan maken als je van de ene dag op de andere invalide wordt: het getuigenis van Jurjen

Afbeelding
Jurjen is een jonge huisvader en ondernemer. Van de ene dag op de andere kreeg hij een ernstig hersenletsel en werd hij invalide. Met zijn instemming, en wat ingekort, publiceer ik hieronder een indrukwekkend getuigenis van Jurjen  over wat hem nu helpt om opnieuw de zin van zijn leven te ontdekken.

Meer blogjes van Jurjen kan je vinden op zijn weblog.


Met gebalde vuisten naar de hemel Als je zoiets meemaakt als ik, waarbij je van het ene op het andere moment invalide bent voor de rest van je leven dan is het heel verleidelijk om met gebalde vuisten naar de hemel te schreeuwen… Waarom God?! Waarom moest dit mij overkomen? En ik heb dat ook zeker gedaan… En nog steeds doe ik dat af en toe. Maar ik merk dat ik geen antwoord ga krijgen op deze vraag. … En ik bedacht mij pas bovendien met een schok van zou het antwoord op deze vraag mij eigenlijk helpen? Ik denk het niet. …. Ik merk sowieso dat de waarom vraag mij alleen maar verder van God, van anderen en uiteindelijk zelfs van mijzelf afd…

Heb jij ooit iets ervaren van die uitgestoken hand uit de hemel?

Afbeelding
Al die schoonheid. Al dat verlangen. Alleen, maar vooral samen.
Is dit toeval? Is het een antwoord op een uitnodiging? Of nog iets anders?
Wat denk jij? Of liever, wat leert jouw ervaring jou?
Heb jij ooit iets ervaren van die uitgestoken hand uit de hemel?