Posts

Wat je pas snapt eenmaal de vijftig voorbij ... - Wijsheid van Anthony de Mello sj

Afbeelding
Anthony de Mello sj (1931 – 1987) was een   Indisch jezuïet en psychotherapeut. Hij had veel aandacht voor de dialoog tussen de ignatiaanse spiritualiteit en de Indische wijsheidstraditie. De Mello is bekend om zijn korte verhaaltjes. De wijze leek totaal onverschillig te staan tegenover wat anderen van hem dachten. Toen de leerlingen hem vroegen hoe hij deze staat van innerlijke vrijheid bereikt had, lachte hij en zei: “Tot mijn twintigste kon het me niets schelen wat anderen van mij dachten. Na mijn twintigste maakte ik mij vreselijk druk over wat ze van mij dachten. En weer later, ik was de vijftig toen gepasseerd, realiseerde ik me dat zij nauwelijks over mij dachten.” Anthony de Mello sj

Wie is er verantwoordelijk voor het Rijk van God? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

Afbeelding
  Homilie voor de 11e zondag door het jaar B Ez. 17, 22-24              Ps. 92 (91), 2-3, 13-14, 15-16            2 Kor. 5, 6-10    Mc. 4, 26-34 Heb je ooit graszaad gezien? Het lijkt op kurkdroge stukjes gehakt stro. Het oogt zo dood en onvruchtbaar als het maar kan zijn. Als kind heb ik meerdere malen gezien hoe het in onze tuin werd uitgestrooid in het vroege voorjaar. Zorgvuldig en gelijkmatig. Soms regende het hard de dagen erna. Het kon ook zijn dat het erg droog werd. Dan mislukte de inzaaiing. De kale grond bleef kaal. Dat was uitzonderlijk. Het wachten duurde altijd lang. Vaak was ik ongeduldig en had ik de moed al opgegeven. Ten onrechte. Meestal, na een tot twee weken, verscheen onverwacht een zachte, bijna doorzichtige, groene nevel net boven de grond. Hoe heerlijk mooi was dat. Het zaad was ontkiemd. Tot de dag ervoor was de mooi voorbereide grond nog hopeloos schraal en leeg. Plots ontwikkelde dat nieuwe leven zich zienderogen. Het was niet tegen te houden. Geleidelijk aa

Hoe een lampje dat er niet was Theresia van Lisieux toch kon verlichten - citaat

Afbeelding
Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Theresia van Lisieux een van de grote heiligen van de Kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel. Het getuigt van een uitzonderlijk geloof, onderscheidingsvermogen en ervaring in de liefde. Graag bied ik u enkele uittreksels aan. “Op een avond na de completen zocht ik tevergeefs mijn kleine lampje op de planken waar die lampjes normaal te vinden zijn. Het was groot silentium. Onmogelijk dus erom te vragen. Ik begreep dat een zuster het mijne meegenomen had in de mening haar eigen lampje te pakken te hebben. En ik had het lampje juist zo nodig.  Maar in plaats van er verdrietig om te zijn dat het mij ontnomen was, was ik erg gelukkig. Ik begreep dat armoede niet alleen erin bestaat het zonder aangename zaken te moeten stellen, maar zelfs zonder onmisbare. Zo werd ik in die uiterlijke duisternis innerlijk verlicht.”

Waarom je je leven beter niet vergelijkt met een te winnen race

Afbeelding
Beschouw je leven niet als een te winnen race. Richt je niet op het bereiken van de top, want elke piek die je bereikt, geeft een duidelijker beeld van de volgende top, die al bezet is door een andere concurrent in het spel van het leven.  Loop elke race alsof het je laatste is, maar beslis eerst waarom je deze rent. In plaats van te concurreren met mij of iemand anders, waarom zou je geen energie bijdragen om van ons betere mensen te maken, door je coaching, liefde, inspirerend voorbeeld of nobele missie? In plaats van te proberen de race te winnen, waarom niet de missie op je nemen om bij te dragen aan het ras, het menselijk ras, door jouw hoekje van de wereld rechtvaardiger, liefdevoller en gelukkiger te maken. Chris Lowney

Hoe handelen als je zeker gaat mislukken? - Citaat van Theresia van Lisieux

Afbeelding
Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Thérèse van Lisieux een van de grote heiligen. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel.  Graag bied ik u enkele uittreksels aan. Moeder, ik heb het u al gezegd, mijn laatste middel om in de strijd niet overwonnen te worden, was weg te lopen. Dat middel gebruikte ik vaak tijdens mijn noviciaat en het heeft me altijd erg geholpen. …  Dat was nou niet bepaald het toonbeeld van dapperheid, maar ik denk toch dat het beter is je niet aan een strijd bloot te stellen waarvan de nederlaag al vaststaat.

Dit kan niet. Toch gebeurt het. Weet jij hoe christenen dit noemen? - Bijzonder videootje

Afbeelding
  Dit kan natuurlijk niet. Toch gebeurt het: dingen die eigenlijk niet kunnen. Hulp die zomaar komt aangerold.   Is dit jou al overkomen? Christenen noemen dit genade.

Hoe paus Franciscus zwakke plekken blootlegt bij katholieken én protestanten

Afbeelding
' Jean-Claude Hollerich sj is de aartsbisschop van Luxemburg en  kardinaal. Onderstaande commentaar hoorde ik uit zijn mond tijdens een vergadering.   De aartsbisschop had het over de spanningen binnen de wereldkerk aangaande de kerkpolitiek van paus Franciscus. Neen, uiteindelijk gaat het hier niet over een tegenstelling tussen conservatief en progressief, zei Hollerich. Wel over wrijvingen tussen christenen die denken vanuit een systeem en christenen die zichzelf, zoals Franciscus, zien als mensen van de weg, mensen onderweg en dus, per definitie, in beweging.   Ik moest meteen denken aan Gaudete et exsultate, de apostolische exhortatie van de paus uit 2018. Daarin waarschuwt Franciscus onder meer voor de valstrik van de gnose, het herleiden van het christelijk geloof tot een gesofisticeerd kennissysteem. Als je gaat rommelen aan zo’n intellectuele constructie dan dreigt de interne logica ervan in het gedrang te komen en kan het systeem in mekaar storten.   Katholie

Over geluk dat niemand je kan afpakken - Het getuigenis van Etty Hillesum

Afbeelding
Etty Hillesum was een jonge joodse vrouw. Zij leefde in Amsterdam in de tijd dat de Jodenvervolging strikter en strikter werd. Ze was heel lucide omtrent wat haar te wachten stond.  Uiteindelijk zou zij sterven in Auschwitz. Onderstaande mijmering schrijft zij in haar dagboek dd 20 juni 1942. “Ik fietste langs de Stadionkade vanochtend en genoot van de wijde hemel daar aan de rand van de stad en ademde de frisse, ongerantsoeneerde lucht in. En overal bordjes, die wegen, de vrije natuur in, voor joden versperd hielden.  Maar boven dat ene stuk weg, dat ons blijft, is ook de volledige hemel. Men kan ons niets doen, men kan ons werkelijk niets doen. Men kan het ons een beetje lastig maken, men kan ons beroven van wat materiële goederen, van wat uiterlijke bewegingsvrijheid, maar wijzelf plegen de grootste roof aan ons, wij roven ons onze beste krachten door onze verkeerde instelling. Door ons achtervolgd, vernederd en verdrukt te voelen. Door onze haat. Door branie, die angst verbergt. 

Katholieke handleiding voor omgang met geweld - Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

Afbeelding
Hieronder vind je mijn homilie voor dit weekeind. 10de zondag door het jaar B Gen 3,9-15       Ps 130(129),1-2.3-4ab.4c-6.7-8          2 Kor 4,13-18.5,1        Marcus 3,20-35 Er is een grote paradox in de geschiedenis van het christendom. Het christendom wordt vaak de godsdienst van de liefde genoemd. Johannes, in zijn eerste brief, vereenzelvigt God met de liefde als hij schrijft: God is liefde. (1Joh 4, 8) Nochtans is Jezus, de grondlegger van het christendom, op gewelddadige wijze om het leven gekomen. We weten dat de liefde centraal staat in het christendom. We weten echter ook dat er in naam van God en in naam van Jezus ontzaglijk veel kwaad is verricht. Verbaal en fysiek. Ook binnen de kerken. Onze geschiedenis is ervan doorspekt. Tot op vandaag. Van subtiel en verborgen, tot onwaarschijnlijk brutaal en openlijk. Je wordt er niet blij van. En laten we vooral niet te ver van huis kijken. We zijn er allen medeplichtig aan. Ook in onze Kerk, vandaag, waar in een aanta

Waarom het tricky is om mensen te (ver)oordelen - Wijsheid van Ignatius van Loyola

Afbeelding
"Hoed je ervoor het handelen van wie dan ook te veroordelen. Denk aan de intentie van je naaste. Die is vaak eerlijk en onschuldig, ook al lijkt zijn daad van buiten af bekeken slecht." Ignatius van Loyola

"God ziet mij". Ja, maar hoe?

Afbeelding
Hoe kijk Jij naar mij? Deze schijnbaar eenvoudige vraag stelt ons de heilige Ignatius, als wij ons klaarmaken om te bidden. God kijkt inderdaad naar ons, maar hoe kijkt God naar mij? Kijkt God naar mij als   naar een probleem, ergerniswekkend of de moeite niet waard? Ouders verloren onlangs hun dochter ten gevolge van baarmoederkanker.   Het was een aangename dochter, niet meteen overdreven godsdienstig. Zij had ijverig haar leven en carrière uitgebouwd, en had een zo goed als vaste relatie. Haar ouders deden al wat binnen hun mogelijkheden lag om hun dochter door haar verschrikkelijk korte ziekte heen te helpen. Maar vooral schonken ze haar al hun liefde. Zo werd hun dochter zich bewust van de diepte van hun liefde,   zoals zij dit voorheen nooit beseft had. En niet alleen dit. Ze begon in te zien hoe ook zoveel andere mensen van haar hielden – vrienden, collega’s en toevallige kennissen. Missen, gebeden, wenskaarten stroomden toe, en er vloeide menige traan. Ik kwam la

Traditionalisme in de katholieke Kerk: zo heerlijk (post)modern, tegen wil en dank

Afbeelding
Bij Lethielleux en DDB verscheen in 2009 een kort boekje: “De Mgr Lefebre à Mgr Williamson. Anatomie d’un schisme”. Florian Michel, historicus, en Bernard Sesboüé sj, theoloog, denken erin na over de historische achtergrond en de theologische en ecclesiologische uitdagingen die het schisma van Lefebre stelt. Beide geleerden geven serene en goed leesbare analyses ten beste van een heel complex dossier. Interessant is te zien hoe Michel aantoont dat Lefebre en zijn volgelingen, tegen wil en dank, heel postmodern zijn: grote argwaan tov het (pauselijke) gezag. Hij spreekt van een “mei 68” van rechts. Eigen aan de traditionalisten is dat ze hun ongehoorzaamheid ten aaanzien van het hoogste gezag in de Kerk rechtvaardigen door beroep te doen op een nog hogere gehoorzaamheid aan de aloude Traditie. Met dien verstande dat ze zélf beslissen welke de inhoud is van die Traditie waaraan ze willen gehoorzamen. Maar het eigene van de christelijke gehoorzaamheid is net dat je gehoorzaamt aan iets/i

Paus Franciscus over leven op een hoog niveau

Afbeelding
Het Evangelie biedt ons de kans om het leven op een hoger niveau, maar niet minder intensief, te leven. Het leven groeit door weggegeven te worden, en het verzwakt in isolatie en gemak. Inderdaad, degenen die het meest van het leven genieten, zijn zij die de veilige zekerheden achter zich laten en hun passie maken van de zending om het leven aan anderen mee te delen. Hier ontdekken we de diepgaande wetmatigheid dat het leven groeit en rijpt, in de mate dat het wordt weggeschonken om aan anderen leven te geven. Een verkondiger mag er dan ook niet uitzien als iemand die net terug komt van een begrafenis. Laten we ons enthousiasme hervinden en verdiepen… om aan de wereld van vandaag de Blijde Boodschap te brengen door ze voor te leven. Paus Franciscus

Als je té aandachtig bent - herken je hier iets van? (knotsgekke én realistische video)

Afbeelding
Herken je dit? Dat je zo in je eigen wereld opgesloten bent dat niets of niemand om je heen nog bestaat?   Wie of wat in jouw leven is belangrijk genoeg om je wakker te schudden zodat je toch aandacht kan geven aan andere mensen?

Sacramentsdag: Rahner over wie Jezus eigenlijk is

Afbeelding
In 1978 publiceerde Karl Rahner sj zijn intussen vermaarde « Brief van Ignatius aan jezuïeten van nu ». In dit essay van enkele tientallen bladzijden kruipt Rahner in de huid en pen van Ignatius en levert hij mijmeringen over wat het kan betekenen om vandaag jezuïet te zijn. Op Sacramentsdag dit stukje van Rahner over Jezus. Let op: in onderstaande tekst verwijzen ik, mij en mijn naar Ignatius van Loyola! Voor mij was sedert mijn bekering Jezus zonder meer degene in wie God zich naar de wereld en naar mij boog. In die beweging van God is de onbegrijpelijkheid van het zuivere geheim geheel aanwezig en komt de mens tot zijn eigen volheid. De uniciteit van Jezus, de noodzaak Hem in een beperkte schat van voorvallen en woorden te zoeken, met het doel in dit kleine de oneindigheid te vinden van het onuitsprekelijke geheim, heeft mij nooit gestoord. De reis naar Palestina stelde ik mij werkelijk voor als een reis naar God in wie geen wegen zijn. En niet ik, maar jullie zijn onnozel en

Wat een bedelaar mij leerde over de eucharistie - Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor Sacramentsdag

Afbeelding
Homilie bij het feest van SACRAMENTSDAG Exodus ‪ 24,3-8                          Hebreeën ‪ 9,11-15                   Marcus ‪ 14,12-16.22-26 In het station van Brussel-Zuid stond ik een tijd geleden voor een snackautomaat. Ik was muntjes uit mijn geldbeugel aan het vissen toen ik voorzichtig werd aangesproken. Mijnheer, kan ik u even spreken? Die woorden kwamen uit de mond van een man die een stuk jonger was dan ik.   Zijn voorste tanden was hij kwijt. Zijn kleren maakten duidelijk dat het hem niet voor de wind ging. Ik gaf hem een euro. Meteen verscheen een brede glimlach op zijn lippen. Mijnheer, mag ik u een tip geven? Hij wees naar een andere automaat. Daar is iets verkeerd mee. Als u daar geld in stopt, krijgt u een dubbele portie . Die man had me geraakt. Misschien was ik wel de honderdste persoon die hij die avond had aangesproken. We zouden elkaar nooit meer terug zien. Mijn – minimale – vriendelijkheid voor hem had meteen een tegenbeweging van dankbaar