Waarom de moderne mens zo moeilijk kan geloven



Een reiziger in de woestijn raakt verdwaald. Uitgedroogd door de onbarmhar­tige zon, ziet hij in de verte een oase.

O, een fata morgana, denkt hij, een luchtspiegeling. Hij na­dert de oase, maar ze verdwijnt niet. Duidelijk ziet hij de dadelpalmen, het gras en vooral de bron. Natuurlijk een hon­ger-fantasie, een dorst-illusie, denkt hij, die mijn half-waanzinnige hersenen mij voortoveren. Zulke fantasieën krijg je gemakkelijk in mijn toestand. Projectie! Nu hoor ik zowaar het water kabbelen. Ook nog een gehoor-hallucinatie! Wat is de natuur toch wreed.

Korte tijd later vinden twee bedoeïenen hem dood. Zegt de een tot de ander: 'Begrijp jij dat nou: dadels groeien hem bijna in de mond en hij is verhon­gerd; hij ligt vlak bij de bron en is van dorst omgekomen. Hoe is het mogelijk?' Antwoordt de andere: 'Het was een moderne mens, gestorven van vrees voor projectie'.


Piet Van Breemen sj

Reacties

Anoniem zei…
Om te geloven kan de Kerk ons helpen door de liturgie en het persoonlijk gebed. Na een tijd vindt men er gemoedsrust in. Bij problemen in het dagelijks leven kan men bidden tot de H Geest om je verstand te verlichten.

Meest gelezen

Naar de wortels van de lach (1/3)

Het verschil tussen humor en cynisme of sarcasme

Reality-TV en de verschijning van Jezus aan het meer van Tiberias