Welke houding is passend als je voor het kruis van Jezus staat?




Tien jaar geleden was ik op bedevaart in het Heilig Land. Met een klein groepje pelgrims zijn we er letterlijk in de voetsporen van Jezus gegaan.

In mijn herinnering zijn er twee beelden die telkens terugkomen. Beide gaan over de kerk van het Heilig Graf in Jeruzalem; een groot en complex gebouw met heel wat verschillende niveaus.

Het ene betreft de plaats waar volgens de traditie het kruis stond. Het is een opening in een marmeren vloer, omringd met een vergulde ster. De hele dag schuiven er in stilte mensen aan. Ze knielen en steken hun hand in de opening om de rots eronder aan te raken.

Het ander is, iets verder, op de gelijkvloerse verdieping van dezelfde kerk, het eigenlijke graf. Meer in het bijzonder, een geel-witte steen waarop het lichaam van Jezus gerust heeft. Ook hier staan mensen de hele dag in het rijtje om te knielen voor de steen en hem in stilte aan te raken.

Toen ik dit het voor het eerst zag voelde ik een zekere weerstand. Toch heb ik snel besloten om te doen als al die andere broers en zussen in het geloof. En hoewel ik me onwennig voelde, zei een stille vreugde in mijn hart dat dit goed was. Tegenover het ondenkbare van de passie van Jezus kan je enkel maar in stilte buigen; op de knieën gaan; en met de meeste eenvoudige symbolische daad in nederigheid eer bewijzen.

Reacties

Anoniem zei…
Het begrijpen komt evenwel nadien of ter plaatse in een nieuwe stilte en nog innerlijker.
Anoniem zei…
Knielen is voor mij het enige wat goed voelt en buigen en een kruis slaan. Je kunt alleen maar heel dankbaar zijn op dat moment.
e.harland-hazebroek zei…
Jezus wordt weer gekruisigd: elders, door mij. Ik blijf waar ik ben en zou het liefst Hem helpen afhalen en verzorgen.
Het kan: voor de andere Jezus, mijn naasten.
e.harland-hazebroek zei…
Het is moeilijk het kwaad van nu in perspectief te zien.
het begon met S. Stephanus, het werd erger.
Ook wij gingen in de fout, vroeger en nu.
Maar Jezus blijft bij ons tot ons einde, neemt ons mee om tranen te drogen.

Meest gelezen

Waarom een jezuïet naar de hemel gaat en een dominicaan naar het vagevuur

Een vreemd mannetje waar iets heel bijzonders van uitgaat - feest van de gedaanteverandering:

Luister naar audioboek van Nikolaas Sintobin sj over ignatiaanse spiritualiteit

Vier de heilige Ignatius met een lied