"In alle dingen"

Voor ons digitaal tijdschrift igniswebmagazine.nl schreef ik een recensie van de film "The two popes". Hieronder vind je een uittreksel. De volledige tekst vind je hier . De film slaagt er inderdaad in de kwetsbare menselijkheid die schuilgaat achter beide pausen in het daglicht te plaatsen. Een paus is ook maar een mens die, bijvoorbeeld, graag smult van pizza en veel limonade drinkt. Bij een Argentijnse pastorale veldwerker uit die menselijke kwetsbaarheid zich anders dan bij een Duitse intellectueel. Die subtiele inkijk in de ziel maakt dat beide grote persoonlijkheden verrassend dichtbij komen en dat de film aan het einde een geur van mildheid krijgt. Door die menselijkheid van beide pausen zo centraal te stellen raakt de film aan een wezenlijk kenmerk van wat Kerk is. De Kerk wordt gedragen door gewone mensen die fouten maken. Dit geldt ook voor de beide hoofdpersonages, hoe verschillend om niet te zeggen tegengesteld hun persoonlijkheden ook zijn.   Beiden b...

Onlangs heb ik mee de eucharistie gevierd in de huiskapel van ons huis in Leeson Street, Dublin. Tegenover het altaar hangt een reproductie van een Caravaggio genaamd “De gevangenname van Christus”. Tot voor 10 jaar hing op diezelfde plaats het authentieke schilderij. 80-jaar lang had niemand in de mot dat het over zo’n unieke kunstschat ging. Thans hangt het schilderij in de National Gallery van Dublin waar het een van dé grote attracties is. De Ierse jezuïeten zouden het schilderij voor vele miljoenen euro's kunnen verkopen. Geld dat ze best zouden kunnen gebruiken. Ze hebben ervoor gekozen om het doek voor onbepaalde tijd uit te lenen aan het museum. Maar goed ook. Schoonheid vraagt om gedeeld te worden. Schoonheid is gratuit.