"In alle dingen"

Het toneelstuk van Romeo Castellucci heb ik niet gezien. Wel heb ik de commentaar door bisschop Bonny van Antwerpen gelezen. Wat een zuurstofkuur, wat een verademing. Wat een contrast met de, ten gronde door angst en twijfel ingegeven, protesten door traditionalistische en integristische christenen, in Parijs en in Antwerpen Neen, de Kerk en de christenen hoeven zich niet in de eerste plaats af te schermen tegen een boze, vijandige wereld die hen alleen maar ten grond zou willen richten. Veel boeiender en evangelischer wordt het als je die wereld met vertrouwen tegemoet gaat. Niet naïef of argeloos. Wel kritisch open en op zoek naar dialoog en verbondenheid. Dan kan je ontdekken hoe die wereld zich, ook vandaag, laat kennen als een plaats van godsopenbaring, eerder dan een plaats van godslastering. Dank aan herder Bonny.

Vorige zondag had ik het genoegen een voordracht te mogen beluisteren van een “BV”. Op een bepaald ogenblik zei hij: “ Ik ben gelukkig af van het geloof van mijn kindertijd .” Een uitspraak die je wel vaker hoort uit de mond van onze B ekende V lamingen. Toch schrok het publiek op. De BV in kwestie was namelijk de bisschop van Antwerpen. Maak u niet ongerust. Mgr Bonny was zich niet aan het uiten als ongelovige. Wel stelde hij vast dat zijn geloof sinds zijn kindertijd behoorlijk was geëvolueerd. Van een kinderlijk – daarom niet minder authentiek - geloof was het doorgegroeid naar een volwassen geloof. Gelukkig maar. Probleem is dat bij ons te lande de geloofsvorming vaak eindigt bij de kindertijd. Het doorgroeien uit dat kinderlijke geloof wordt dan vlot gelijkgesteld met het zonder meer verdwijnen of doorprikken van dat geloof. Een beetje kort door de bocht. Delen