"In alle dingen"

  De zienertjes van Fatima De voorbije dagen heb ik een sessie gegeven over ignatiaanse spiritualiteit aan een 40-tal Portugese en Spaanse zusters van de Sociëteit van Maria. Het zijn zusters die je niet aanspreekt als zuster maar als “señorita”. Ze werden gesticht tijdens de Franse Revolutie toen het religieuze leven verboden was. Een van hun karakteristieken is dan ook dat ze vaak volledig profaan werk verrichten en in hun omgeving niet gekend zijn als religieuze. Ze werden gesticht door een jezuïet. De sessie ging door in Fatima, het Portugese Lourdes. Eergisteren, op Palmzondag, kwamen de autocars hier al van ’s morgens vroeg aan. Hele families, vaak van het platteland kwamen naar de viering en namen vervolgens de tijd om uitgebreid te picknicken onder de olijfbomen. Ook talrijke zwarte bedevaarders, uit de Kaapverdische eilanden. Portugal is een land waar ook de expliciet christelijke traditie deel uitmaakt van de gemeenschappelijke cultuur. Niet alleen op h...

Het triduüm voor het algemeen kapitel van de Sociëteit van Maria is ten einde. De voorbije drie dagen verzorgde ik hier in Parijs dagelijks twee conferenties, een eucharistieviering, een avondwijding en tussendoor een lange reeks persoonlijke gesprekken met de kapitulanten : uit Europa, Azië, Afrika en Amerika. Het was een nieuwe ervaring voor mij. 62 vrouwen uit de hele wereld mogen begeleiden in hun biddend onderscheiden. Ik vond het ontroerend die religieuzen te zien bidden en getuige te mogen zijn van de ernst van hun zoektocht. Verheugend te zien hoe de ignatiaanse traditie, over de verscheidenheid van de culturen heen, verhelderend, structurerend en bevrijdend kan werken. Merkwaardig hoe je als wildvreemde een steentje kan en mag bijdragen tot de strikt inwendige keuken van zo’n groep. Dit is Kerk. Over de grenzen van taal en cultuur heen. We behoren tot dezelfde familie. We werken samen voor het Rijk. Vandaag wordt de nieuwe algemene overste verkozen. Na verschillende ...

De metrostellen zijn bijna leeg. Nauwelijks wagens in de straten. De wandelaars in het nabije park spreken alle talen behalve Frans. Dat is Parijs in de maand augustus, vakantiemaand. Net goed voor de Sociëteit van Maria, een internationale ignatiaanse congregatie om hier, in het moederhuis, in alle rust en stilte haar algemeen kapitel te houden en   een nieuwe algemene overste te verkiezen. Gisterenavond ben ik begonnen met een sessie/retraite over onderscheiding van de geesten, ter voorbereiding van de verkiezing. Er zijn 62   kapitulanten, uit een 20-tal landen, verspreid over 4 continenten. Nu reeds valt me op hoe sterk, jong en dyanmisch de delegaties uit Afrika en het Verre Oosten zijn. Deze congregatie werd gesticht tijdens de Franse revolutie toen het religieuze leven in Frankrijk verboden was. Dat is de reden waarom deze zusters nooit een uniform hebben gedragen. Meer nog, tot voor kort was het de regel dat zo goed als niemand mocht weten dat zij religieuzen waren. ...