Aan Manu van Hecke, abt van de trappisten van Westvleteren,
werd onlangs in een interview gevraagd:
“Jullie
zijn godszoekers, is het niet?”
Hij
dacht even na en antwoordde:
“Neen, wij
wachten op God’.
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
Reacties
Katrien zei…
Heel mooi! Hartelijk dank!
Mariette zei…
Als je iemand verwacht dan leg je de nadruk op Hij die komt...Je bent niet langer het centrum ...Alle ruimten in jezelf komen vrij-mogen betreden worden...Wachten is een uitdrukking van mijn onvolkomenheid mijn on-af zijn -mijn vraag naar heelheid -verbondenheid. Zo sta ik ook voor God-Zo sta ik ook voor een medemens...de andere-de komende. Hij zal komen zodra hij vindt dat het geschikt ogenblik er is. Wie arm is heeft de moed te luisteren, te wachten, te verwachten.Indien je aanvaardt te wachten dan ben je niet langer onverschillig-Je wordt aandachtig-oplettend.Je kijkt van -binnen -uit.Wie zo leeft wil niet langer alles naar zijn hand zetten.Hij wordt een mens die niet langer grijpt maar met tederheid aanraakt. een mens die niet langer van zich afbijt maar zich diep laat beroeren.Die niet langer alles in vraag stelt, maar bekwaam wordt zich te verwonderen diep te verwonderen stil te aanbidden...Als je zo aandachtig -vol liefde verwacht- weet dan dat jij-arme- er mag zijn zoals je bent. Dat je juist zo graag gezien bent en zo aanvaard bent en ook zo anderen mag gaarne zien en aanvaarden,een wachtende pelgrimstocht,Mariette
Reacties