“Waiting for the barbarians”


Tijdens mijn vakantie heb ik verschillende romans gelezen. Graag deel ik enkele indrukken met u.

“Waiting for the barbarians” door J.M. Coetzee, nobelprijswinnaar (3/4).

Deze roman (1980) speelt zich af in Zuid-Afrika, ik vermoed in het begin van de 19de eeuw. Een klein, vooruitgeschoven garnizoenstadje wordt geobsedeerd door de angst voor “de barbaren”, ttz de indigeense bevolking die er omheen woont. De schrijver toont haarfijn aan hoe deze angst zichzelf in stand houdt en voedt. Het brengt de soldaten en de burgers tot onwaarschijnlijk gedrag tav de inheemse bevolking, maar ook tov de eigen mensen die deze onmenselijkheid aanklagen.

Hoofdpersonage is een oudere rechter die tegen de beestachtige behandeling van de Afrikanen wil ingaan. Niet alleen in woord. Ook in daad. Hoewel er niet naar hem wordt geluisterd, is hij toch de enige lichtstraal in deze historische roman. En wel een die een prachtig, zij het tragisch, licht verspreidt. Weliswaar kan de aanklacht van één man het onrecht niet ongedaan maken. Maar het herstelt wel, tot op zekere hoogte, de mogelijkheid om te geloven in en te hopen voor de mensheid.

Een van de meest indrukwekkende romans die ik de voorbije jaren gelezen heb.

Reacties

Meest gelezen

Waarin verschilt het christendom van jodendom en van islam?

Kom, o Geest des Heren, kom - Pinkstersequentie

Waar de Heilige Geest allemaal goed voor is - Pinkstergebed van Karl Rahner sj

Hoe Isabel mij leerde om te vertrouwen op mijn intuïtie - 1/9 - Een serie van Nikolaas Sintobin sj

Een dankretraite, wat wil dat zeggen? - Video van Nikolaas Sintobin sj + aanbod om het boek nú te bestellen met extraatjes

Drie goddelijke hulpmiddelen om voorgoed te geloven - Homilie van Nikolaas Sintobin sj

Een "gevallen fiets" op een Amsterdamse brug - Mijmering van Nikolaas Sintobin sj

Hoe vermijden dat je intuïtie onbetrouwbaar wordt - 5/9

Wat als het bidden echt "niet leuk" is? - Het antwoord van twee specialisten