Nikolaas in de spreekstoel (2/4)



Onlangs werd ik geïnterviewd door Dirk Leestmans,  journalist bij de VRT Nieuwsdienst. Het interview werd gepubliceerd op 24 april 2013 in de juristenkrant. U vindt het hier terug, in vier afleveringen.
  
Mijn geloof was te weinig gebaseerd op een persoonlijke ervaring. Er was iets meer, iets anders, maar dat andere kende ik niet of nauwelijks.’  Daarin brachten de jezuïeten verandering. ‘De Ignatiaanse spiritualiteit is onder meer een manier om met de Bijbel te bidden. Die Geestelijke Oefeningen leerden me een nieuwe dimensie van de werkelijkheid kennen. Er kwam een kwaliteit van vreugde in mijn leven die ik geleidelijk ontdekte.’ Het voortschrijdend inzicht leidt tot een roeping. ‘Als je dat zo gelukkig maakt, zo vroeg ik me af, waarom zou ik me daar dan niet helemaal aan geven?’ En zo geschiedde ook. Sintobin maakt de oversteek, niet naar de vrijzinnigheid, wel naar de andere kant: hij wordt jezuïet. ‘Het was voor mijn ouders een even grote verrassing als voor mezelf.’ En voor Johan Vande Lanotte? ‘Die moedigde me aan.’

Nikolaas Sintobin kreeg als jezuïet tien jaar opleiding vooraleer hij priester gewijd werd. ‘Het was de tijd die ik nodig had om de oversteek te maken. Zowel existentieel als spiritueel moest ik een stevige basis kunnen uitbouwen die me toeliet in deze postmoderne samenleving vanuit het evangelie een nieuwe manier te vinden van in het leven te staan.’ Of hij zich een zonderling voelde in de samenleving? ‘Nee. Al blijft iemand met een religieuze roeping de dag van vandaag natuurlijk wel een vreemde eend in de bijt.’ Misschien ook omdat u terecht komt in een instituut dat niet bepaald met zijn tijd is meegegaan?  ‘Zou het daarmee te maken hebben? Alle instituten in de samenleving staan voor dezelfde uitdaging. Iedereen, van de universiteit over de politiek tot het onderwijs, moet zichzelf heruitvinden. Elke structuur wordt in vraag gesteld. Het gezin? De banken? Voor de kerk is dat niet wezenlijk anders als voor de andere instituten.’

Na het strikt logische denken van de jurist, kwam er het spirituele denken van de jezuïet bij en die twee denkwijzen vullen elkaar aan. ‘Voor mij is het gewoon een bijkomende dimensie, geen tegenstelling.’

Reacties

Meest gelezen

Een abdijkerk zonder tabernakel, kan dat?

Nikolaas Sintobin sj openhartig over zijn reactie op verkiezing paus Benedictus

Latijnse liturgie in de eenentwintigste eeuw, kan dit eigenlijk nog?