Waar een religieus (maar misschien ook andere christenen) bevreesd voor moet zijn


Een religieus moet de vrees voor de armoede meer vrezen dan de armoede zelf. 

Ignatius van Loyola

Reacties

Deze reactie is verwijderd door de auteur.
Dat is een uitspraak waarvan de betekenis niet voor het grijpen ligt. Ik denk dat wij een denkfout maken als wij " armoede " hier al te letterlijk gaan opvatten omdat religieuzen door hun belofte van armoede deel worden van een gemeenschap, die deze keuze honoreert. Als men dit aangrijpt om zich te onderscheiden en een gevoel koestert van meerderwaardigheid ten opzichte van de anderen dan wordt de belofte van armoede geperverteerd.
Anoniem zei…
Vrezen voor armoede is een levenshouding die vele van onze relaties en keuzes beïnvloedt.
Ze beïnvloedt ons in behoudsgezinde,onvrije en ego etnische zin.
Het was zeker niet het uitgangspunt van Christus en zou ook het onze niet mogen zijn.
Waarom iemand dit gegeven als uitgangspunt neemt is vaak van psychologische aard en kan ook met kwetsuren te maken hebben.
Ingrid Hoet.
Anoniem zei…
Ik bedoelde egocentrische zin.
Ingrid Hoet.
Anoniem zei…
Onvrijwillige armoede laat zich vastzetten en dat is triest. Het verlangen en de realiteit kunne tegenpolen zijn. Soms vraagt dat naar een neerleggen bij of steun vragen aan. Vrijwillige materiele armoede is een keuze die iemand maakt. De geest is vrij en de levensadem heeft ruimte nodig zo ook de Christen.

Meest gelezen

Je vertelt het beter zélf!

Voorwaarde om volmaakt te worden