Verschil tussen eigenliefde en gehoorzaamheid - Wijsheid van Ignatius van Loyola
Wie, verblind door eigenliefde, menen gehoorzaam te zijn wanneer zij de overste hebben overgehaald tot wat zij zelf wensen, dwalen jammerlijk. Ignatius van Loyola
Posts
Eenvoudige tip van Ignatius van Loyola om niet te verdwalen in je geestelijk leven
Om te vermijden dat eigenliefde ons op een dwaalspoor zou brengen in zaken die onszelf aanbelangen, dienen we erover na te denken als betrof het andere mensen. Aldus zal ons oordeel ingegeven worden door waarheid en niet door gevoeligheid. Ignatius
Wat doen met die eeuwige onrust in je ziel? Een gouden tip uit een brief van Ignatius
Uit een brief van Ignatius aan een jezuïet die het niet goed ging Je vergist je als je denkt dat de onrust die je ervaart en de traagheid van de vooruitgang van je geestelijk leven te wijten zijn aan de plaats waar je leeft, je oversten of je medebroeders. Die onrust komt van binnen en niet van buiten. Ik doel hiermee op je tekort aan nederigheid, gehoorzaamheid, gebed, aan je gebrek aan ascese … samengevat je al te geringe vurigheid om te groeien in volmaaktheid. Je zou kunnen veranderen van woonplaats, overste of medebroeders. Maar als je de innerlijke mens niet bijspijkert, zal het je nooit goed gaan. Overal zal je op hetzelfde stoten, tenzij je erin slaagt om nederig, gehoorzaam en toegewijd te worden en je eigenliefde los te laten. Dit is de enige verandering waarnaar je moet streven. Ik bedoel dat je moet proberen om de innerlijke mens te veranderen en hem terug op het juiste pad te richten, zoals een dienaar naar zijn Heer. Ignatius van Loyola
Wijsheid van Ignatius: hoe pak je het best die eeuwige onrust in je ziel aan?
Uit een brief van Ignatius aan een jezuïet die het niet goed ging Je vergist je als je denkt dat de onrust die je ervaart en de traagheid van de vooruitgang van je geestelijk leven te wijten zijn aan de plaats waar je leeft, je oversten of je medebroeders. Die onrust komt van binnen en niet van buiten. Ik doel hiermee op je tekort aan nederigheid, gehoorzaamheid, gebed, aan je gebrek aan ascese … samengevat je al te geringe vurigheid om te groeien in volmaaktheid. Je zou kunnen veranderen van woonplaats, overste of medebroeders. Maar als je de innerlijke mens niet bijspijkert, zal het je nooit goed gaan. Overal zal je op hetzelfde stoten, tenzij je erin slaagt om nederig, gehoorzaam en toegewijd te worden en je eigenliefde los te laten. Dit is de enige verandering waarnaar je moet streven. Ik bedoel dat je moet proberen om de innerlijke mens te veranderen en hem terug op het juiste pad te richten, zoals een dienaar naar zijn Heer. Ignatius van Loyola
De voorwaarde om vooruitgang te kunnen maken op geestelijk gebied
Wees maar zeker dat de vooruitgang die je zal maken op geestelijk gebied evenredig is met de mate waarin je vrijer wordt in eigenliefde en bezorgdheid om je eigen welzijn. Ignatius van Loyola
Waar verblinde zelfliefde toe leidt - Wijsheid van Ignatius van Loyola
"Het euvel van ijdelheid en verwaandheid komt voor uit onwetendheid en verblinde zelfliefde." Ignatius van Loyola
Déclic
“ Bemin je naaste als jezelf .” Maar wat als je jezelf niet graag ziet? Wat helpt u om van uzelf te houden? Op welke plaatsen, ogenblikken, bij welke mensen of ervaringen ontstaat er iets dat gaat in de richting van een gezonde zelfliefde?Heeft het iets te maken met anderen? Of misschien zelfs met dé Andere? Haal die ervaringen even voor de geest. Mogelijks zijn ze wegwijzers naar “le déclic”?! Kijk ook naar onderstaand vertederend videootje : "Une histoire d’amour". Delen