Wat doen met die eeuwige onrust in je ziel? Een gouden tip van Ignatius bij het begin van het nieuwe jaar



Uit een brief van Ignatius aan een jezuïet die het niet goed gaat

Je vergist je als je denkt dat de onrust die je ervaart en de traagheid van de vooruitgang van je geestelijk leven te wijten zijn aan de plaats waar je leeft, je oversten of je medebroeders. Die onrust komt van binnen en niet van buiten. Ik doel hiermee op je tekort aan nederigheid, gehoorzaamheid, gebed, aan je gebrek aan ascese … samengevat je al te geringe vurigheid om te groeien in volmaaktheid.

Je zou kunnen veranderen van woonplaats, overste of medebroeders. Maar als je de innerlijke mens niet bijspijkert, zal het je nooit goed gaan. Overal zal je op hetzelfde stoten, tenzij je erin slaagt om nederig, gehoorzaam en toegewijd te worden en je eigenliefde los te laten. Dit is de enige verandering waarnaar je moet streven. Ik bedoel dat je moet proberen om de innerlijke mens te veranderen en hem terug op het juiste pad te richten, zoals een dienaar naar zijn Heer.

Ignatius

Reacties

Anoniem zei…
De innerlijke mens veranderen; daar heb je eigenliefde voor nodig!
Anoniem zei…
Onrust kan ook veroorzaakt worden door bv. een psychische stoornis. Jezelf de schuld geven en het zien als verwijtbaar tekort aan gehoorzaamheid en nederigheid is dan niet erg zinvol.
Andy zei…
Jezelf kennen als geliefd kind van God en ook de ander zo willen zien, maakt dat eigenliefde in balans raakt en niet overheerst. Het eerste en belangrijkste gebod, leert ons Jezus, is te houden van God met al onze kracht, ziel, verstand en ons hart en van de naaste als onszelf. God straft niet maar biedt ons Zijn hand.
Als je al je liefde in gebed aan God geeft en je geheel nederig ten dienste stelt van je medemens, moet je geen eigenliefde kweken, God zelf geeft je dan zoveel liefde dat je deze weer uitstraalt in oprecht geluk. Dank je Nikolaas!
Willem Janssen zei…
Het voelt aan als helemaal juist... Maar pas het maar eens toe... Zo simpel werkt het jammer genoeg bij mij niet... Maar binnen in voel ik wel dat dit de enige weg is... Zal toch maar blijven proberen... (al 68 jaar trouwens)...
Bert Waning zei…
Sorry hoor Nikolaas, maar hier ga je toch naar mijn beleving helemaal uit de bocht!

Hoe heb je het lef om zo tte e spreken, en daarmee iedereen die onrust/ angst en/ of innerlijke onbalans heeft beschuldigen van hetgeen je schrijft: " tekort aan nederigheid, gehoorzaamheid, gebed, aan je gebrek aan ascese … samengevat je al te geringe vurigheid om te groeien in volmaaktheid."

Dit komt neer op hetzelfde als "gelovige" mensen al eeuwen roepen, ervan uitgaande dat ze zelf alles zo goed en vroom op de rails hebben omdat ze zo alles niet zijn wat jij de ander, jij mij (!) verwijst.

Niemand, werkelijk niemand kan liefhebben zonder zichzelf lief te hebben, woorden van Jezus! En eigenliefde, wanneer je "eigenliefde" omschrijft als iets dat je los moet laten, als iets negatiefs, ja zelfs "zondig" dan heb je niets begrepen van de boodschap van Jezus.

Je hebt mij echt boos gemaakt door dit te beweren, erger nog, gekwetst. Maar ik neem het je niet kwalijk, waarschijnlijk (ik weet dit natuurlijk niet, maar zo komt het mij over door de wijze waarop je ons toespreekt) heb je een (redelijk?) gezapig en rustig voortkeuvelend leventje tot nu toe gehad, waardoor je zo kan en durft te schrijven. Heb ik ongelijk? Ben je gehard, gepokt en gelouterd door de maalmolen van het bestaan? Dan verbaas ik mij dat je dan zo'n uitspraak durft te doen, je zou dan wijzer, nee, liefhebbender zijn. Misschien heb je daarvoor nog niet geleerd jezelf lief te hebben.

Ik wens je een goede reis op de weg van en naar de liefde die Jezus heeft geleerd aan al die sukkels die tekort schieten in alles wat je benoemt.Zo'n sukkel ben ik!

En niets is mooier dan lief te hebben en te worden liefgehebt, jezelf!
Michael Nefkens zei…
Gisteravond las ik rabbijn Evers in het NIW van 24 augustus 2018; hij schreef een commentaar bij Deuteronomium 21:10-25:19. Evers schrijft: "Orde betekent dat we iedere dag voor onszelf duidelijk maken wat onze doelen zijn. Uiteindelijk draait alles om spirituele perfectie." Nikolaas Sintobin laat Ignatius eigenlijk hetzelfde zeggen. Het is confronterend. Okee, door die zure appel moet je dan wel even doorheen.

Anoniem zei…
Marianneke Beurskens zei:

Onrust is iets wat bij je hoort en behoort tot je Zijn.
Als je daarmee verbonden kunt worden en je innerlijke onrust kunt accepteren, dan zul je vanzelf rustig worden.
Ook zul je je meer geborgen en veilig in God kunnen voelen.
Anoniem zei…
Het gaat als eens veel te brut als een aardbeving waar je onmogelijk op voorbereid bent. Er is dan de voorzienigheid.
Maria zei…
Is het wel zinvol zestiende eeuwse fragmenten, uit hun verband gerust, te citeren? Er is heel veel wat Ignatius nog niet wist, De psychologie was nog niet "uitgevonden".
Unknown zei…
Jezus is de beste psycholoog, daar is geen twijfel over. We moeten alleen de kans geven en de ruimte binnenin ons om Jezus God s liefde toe te laten om orde te maken in ons
Als je door een narcistische ouder bent opgevoed dan weet je wat nederigheid betekend.Denk niet dat je dit soort nederigheid moet toepassen aan je medemens.Zelf denk ik dat bv.narcisten psychopaten onder invloed staan van het kwade...Jezus zei wees alert in het leven.In deze denk ik dat gepaste nederigheid betekend dat je niet moet doorslaan in eigenliefde niet jezelf teveel in het centrum stellen alles met mate.Als je gezonde eigenliefde bezit hou je de regie in hoe je je medemens behandeld.Nederig zijn voor God niet boven God willen staan en in die nederigheid je medemens dienen in de volle alertheid waar Jezus over vertelde.

Meest gelezen

Waarom zoveel mensen aanstoot nemen aan de Kerk

Wenken voor de dagelijkse omgang met de duivel (1/4)

Drie maal drie tips voor een intense 40-dagentijd

Boodschap voor mensen die zichzelf voor goede christenen houden