"In alle dingen"

Witte Donderdag  2026 Als   jezuïet in opleiding woonde ik in Parijs. Elke zaterdagmorgen was ik er vrijwilliger op een dienst voor palliatieve zorgen. De helft van de bedden was voorbehouden voor terminale aidspatiënten. Een van hen was Jean-Louis, een dertiger. Hij was vel over been. Gevolg van chronische diaree. Ik stapte zijn kamer binnen om wat bij te praten. Op dat eigenste ogenblik zag ik Jean-Louis uit zijn bed opspringen. Net op tijd om te voorkomen dat hij zichzelf zou bevuilen door de gevolgen van een zoveelste oncontroleerbare darmkramp. De geur was onuitstaanbaar. Maar nog pijnlijker was de gelaatsuitdrukking van die naakte man. Hij wist niet waar te kruipen van schaamte en walging. Ik ook niet … Amper een minuut later stond er een verpleegster. Een jong meisje met een prachtige glimlach. Met een kwinkslag stapte ze, door de smurrie heen,   naar Jean-Louis toe. Ze reinigde hem en hielp hem terug zijn bed in. Haar eigen baby had ze niet met meer zacht...

Hieronder vind je mijn homilie voor de viering van Witte Donderdag Witte donderdag  Ex 12,1-8.11-14           Ps. 116 12-13.15-16bc.17-18                        1 Kor 11,23-26            Joh 13,1-15 Kichijiro is een ellendeling. Zo bestempelt hij zichzelf. Zo zien anderen hem. Hij verloochent telkens weer zijn christelijk geloof als hij met foltering wordt bedreigd. Hij is ook een verrader. Kichijiro verklikt de verblijfplaats van twee ondergedoken jezuïeten in ruil voor een handvol zilverstukken. Kichijiro is een Japanse christen, een van de hoofdpersonages uit de film Stilte  (Silence). Een verfilming door Martin Scorcese van een roman van de Japanse katholieke schrijver Shusako Endo. De film gaat over de verschrikkelijke christenvervolging in J...

Mijn homilie voor deze Witte Donderdag. Enige tijd geleden was een groep Zuid-Soedanese politici op retraite in Vaticaan, de Casa Santa Marta. Het waren allen christenen, maar ze behoorden tot verschillende partijen die tegen elkaar de wapens hadden opgenomen. De hoop was dat ze tot verzoening zouden komen. Aan het einde ontving paus Franciscus hen in audiëntie. Plots gebeurde er iets dat alle protocol aan scherven sloeg. Ik kon het bijna niet aanzien. Franciscus, die oude man, ging moeizaam, tot vier keer toe, op zijn knieën om de voeten van de drie mannen en één vrouw uit de delegatie te kussen. Hij had blijkbaar een speldmicrofoon aan. Je hoorde hem moeizaam ademhalen. Het was een zware fysieke inspanning. Iemand ondersteunde hem telkens, en ook de betrokkenen zelf hielpen hem bij het terug recht komen. Bij het kijken voelde ik een enorme weerstand bij mezelf. Neen, zei iets in mij. Dit wil ik niet. Nu overdrijf je, Franciscus. Tegelijk was ik heel diep ontroerd en v...

Vandaag, witte donderdag, waste paus Franciscus de voeten van 12 bejaarden en mensen met een beperking.

Onlangs sprak ik pastorale verantwoordelijken van het bisdom Brugge toe bij de start van het nieuwe jaar. Ik blikte, vertrekkend van vier video’s, terug op het voorbije jaar om daar inspiratie uit te halen. Graag enkele uittreksels. (2/8) De sterkste en blijvend vreugde schenkende ervaring van dit jaar was veruit de verkiezing van Paus Franciscus en de wijze waarop hij, vanaf zijn eerste publieke optreden, zich meteen gepositioneerd heeft. Ik zou hieromtrent twee dingen willen zeggen. a.       Het vermogen tot zelfvernieuwing van de Kerk Franciscus, de man van de nederigheid Nederigheid betekent dat je niet jezelf centraal stelt (hoogmoed), maar wel God. Benedictus heeft de voorzet gegeven door af te treden. Niet zijn persoontje was het belangrijkst. Wel de dienst van de Kerk en de mensheid. Alvorens zijn eerste publieke daad  (zegen) als paus te stellen, heeft Franciscus het volk gevraagd om voor Hem te bidden, meer in het bijzonder om God...

Tijdens de viering van het Laatste Avondmaal in een gevangenis voor jonge delinquenten, heeft Paus Franciscus, vooraleer de voeten te wassen van een 12-tal jongeren, voor de vuist weg volgende homilie gegeven. Dit is aangrijpend. Jezus wast de voeten van zijn leerlingen. Petrus snapt er niets van. Hij weigert, maar Jezus legt het hem uit. Het is Jezus, God die dit gedaan heeft, en het is Hij zelf die dit uitlegt aan zijn leerlingen. “Snappen jullie wat ik voor jullie heb gedaan. Jullie noemen mij “leraar” en “meester” en dat doen jullie terecht, want dat ben ik ook. Indien dus Ik, de Meester en de Leraar, jullie de voeten heb gewassen, dienen jullie ook elkaar de voeten te wassen. Ik heb jullie een voorbeeld gegeven om na te volgen. Zodanig dat jullie voor elkaar dienen te doen wat  Ik voor jullie heb gedaan.” Het is het voorbeeld dat onze Heer zelf gesteld heeft. Het is belangrijk voor Hem om hun voeten te wassen. Immers, diegene onder ons die het hoogst geplaatst is...