Ketens



Het is maar als je begint te bewegen, dat je merkt dat je ketens meesleurt.”

Dit citaat (zonder vermelding van auteur) las ik op het facebookaccount van een medebroeder. Eerst leek het me maar zwartgallig. Bij nader toezien is het misschien eerder geruststellend.

Je hoeft geen schrik te hebben om geconfronteerd te worden met je beperkingen. Dat is nu eenmaal onze "condition humaine". Die confrontatie komt er overigens maar in de mate dat je je waagt aan het echte leven.


Delen

Reacties

Han zei…
Dit is ozo waar! Aanvankelijk herkende ik het niet en sleurde en sleurde. Met hulp van boven zijn de ketenen verbroken, en nu ga ik. Rinkelend met de restjes...
Maar in volle vreugde.
Griet zei…
Ik vind het soms zo moeilijk om te leven met mijn beperktheden. voortdurend bots ik op mijn eigen grenzen. Maar het geeft me steeds een diepe vreugde als ik eens mijn grenzen een beetje kan verleggen doordat ik me kan losmaken van alles wat me vastzet.
Myriam zei…
"Het is maar als... ." Vandaar... de beste stuurlui staan inderdaad aan wal.

Meest gelezen

Een verrijzenis die naar de keel grijpt, ook al is ze gevouwen en geknipt - animatiefilm

31 dagen lang leren danken - een nieuw boek van Nikolaas Sintobin sj, geschreven samen met Romy Kersten

Waarom wilde Jezus dat de leerlingen van Emmaüs Hem niet herkenden? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj

Mini-cursus bidden met de Bijbel (4/4): hoe beëindig ik mijn gebedstijd ? Webinar met Nikolaas Sintobin sj

Brief van Ignatius van Loyola naar aanleiding van het overlijden van paus Franciscus - Bekendgemaakt via de goede zorgen van Nikolaas Sintobin sj

Ego flos - Zalig Pasen met Guido Gezelle

Kan je vandaag nog in Jezus geloven zoals 2000 jaar geleden? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor beloken Pasen

Waarom we stille zaterdag graag overslaan - de uitleg van Karl Rahner sj

Dé twee uitspraken van paus Franciscus die ik meeneem voor mijn persoonlijk leven - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben en blijf