En mocht je de vraag eens omkeren ... ?!

Gisteren is Kardinaal Martini ten grave gedragen in Milaan. Enkele weken geleden gaf hij zijn laatste interview. Hij gaf er drie aanbevelingen voor de toekomst van de Kerk. Hieronder vindt u de zijn derde aanbeveling aangaande de sacramenten. Hij schetst er glashelder de paradoxale impasse waarin de Kerk zich terzake bevindt: medicijn voor mensen die het moeilijk hebben en niet een middel om te straffen.


De sacramenten zijn geen middel om te straffen. Ze zijn een hulp voor mensen op verschillende momenten van hun levenstocht en wanneer ze het moeilijk hebben. 

Bieden we de sacramenten aan aan de mensen die nood hebben aan nieuwe kracht? Ik denk aan al diegenen die uit de echt gescheiden zijn, aan de hertrouwde koppels en aan de wedersamengestelde gezinnen. Zij hebben nood aan bijzondere bescherming. 

De Kerk houdt vast aan de onverbreekbaarheid van het huwelijk. Het is een genade als een huwelijk en een gezin slagen. … De houding die we aannemen ten overstaan van wedersamengestelde gezinnen zal bepalen of hun kinderen aansluiting vinden bij de Kerk. Een vrouw wordt in de steek gelaten door haar echtgenoot en vindt een nieuwe partner die begaan is met haar en haar drie kinderen. Deze tweede liefde is een succes. Als dit gezin gediscrimineerd wordt, worden niet alleen de vrouw maar ook haar kinderen aan de kant gezet. Als de ouders zich niet meer thuis voelen in de Kerk en haar steun niet ervaren, dan verliest de Kerk de nieuwe generatie. 

Voor de communie bidden we: “Heer ik ben niet waardig …” We weten dat we onwaardig zijn … Liefde is genade. Liefde is een geschenk. De vraag of uit de echt gescheidenen de communie mogen ontvangen zou moeten worden omgekeerd. Hoe kan de Kerk hulp bieden aan complexe famiale situaties met de kracht van de sacramenten?

Reacties

Anoniem zei…
Misschien is het zinvoller de vraag te stellen of men de Sacramenten met geloof heeft ontvangen op voorhand: toen men verloofd was, tijdens het huwelijk... Daar moet men hulp bieden en zorgen dat de situatie niet zodanig verziekt dat men met pijnlijke gezinssituaties geconfronteerd wordt.
Dit zie ik op dit moment veel te weinig. Wel merk ik dat mensen die met diep geloof en overtuiging huwen en de Heer een plaats geven in hun leven, dat in deze groep haast geen echtscheidingen voorkomen.

Het zou best wel eens kunnen dat het aantal echtscheidingen specatculair daalt wanneer mensen weer gaan bidden, geestelijk begeleid worden en met Liefde Jezus in de Sacramenten gaan ontvangen.

Dus waarom wachten? ... laten we met veel ijver beginnen mee te werken met een echte (her)evangelisatie om zo het ware geluk te brengen bij de mensen!

H MJ A

Meest gelezen

Bestaat atheïsme echt? Het antwoord van Lode Van Hecke, abt van Orval

Het sterfbed als leessleutel voor de ontmoeting met Jezus - homilie van Nikolaas Sintobin sj

Hoe een capucino het verschil kan maken als je van de ene dag op de andere invalide wordt: het getuigenis van Jurjen