Over kinderen en robotjes

Onlangs was ik te gast in een bevriend gezin. Nog maar net was ik gezeten of Eugénie, het dochtertje van zeven, kwam voor me staan met drie spelen in haar hand. De vraag was niet òf we zouden spelen. Wel wélk spel we zouden spelen.

Kinderen hebben iets van robotjes: ze lijken wel geprogrammeerd om te spelen,  pret te beleven en te genieten. Volwassenen kunnen veel leren van hun levensvreugde en hun creativiteit.

Kinderen kunnen op hun beurt heel wat leren van (echte) volwassenen: vreugde vinden, niet alleen in wat “plezant” is; maar ook in de banaliteit van het dagdagelijkse leven, het echte leven. In wat je leuk vindt, én in wat je minder leuk vindt.

Reacties

Meest gelezen

Waarom katholieken heiligen vereren

Deze blog en de blogger gaan er even tusssenuit, maar laten je niet alleen

Gebed is niet nuttig. Wat is het dan wel?

Ignatius van Loyola: de moed om te kiezen voor het onzekere - anecdote - animatiefilm

Wonder

Een vreemd mannetje waar iets heel bijzonders van uitgaat - feest van de gedaanteverandering - verrassende tekenfilm

Onderscheiding voor fijnproevers: Pierre Favre sj: "Voelen dat je begrijpt"