Over kinderen en robotjes

Onlangs was ik te gast in een bevriend gezin. Nog maar net was ik gezeten of Eugénie, het dochtertje van zeven, kwam voor me staan met drie spelen in haar hand. De vraag was niet òf we zouden spelen. Wel wélk spel we zouden spelen.

Kinderen hebben iets van robotjes: ze lijken wel geprogrammeerd om te spelen,  pret te beleven en te genieten. Volwassenen kunnen veel leren van hun levensvreugde en hun creativiteit.

Kinderen kunnen op hun beurt heel wat leren van (echte) volwassenen: vreugde vinden, niet alleen in wat “plezant” is; maar ook in de banaliteit van het dagdagelijkse leven, het echte leven. In wat je leuk vindt, én in wat je minder leuk vindt.

Reacties

Meest gelezen

Nieuw boek Nikolaas Sintobin sj: een commentaar op "Het verhaal van de pelgrim"

Wat er echt nodig is om in te treden in een abdij en er vervolgens ook te blijven - Vader abt vertelt

Ken jij het machtigste wapen tegen wanhoop?

Geen seks, geen gegniffel - Een getuigenis zoals een ander

Twee redenen waarom protestanten zo houden van de ignatiaanse spiritualiteit - videoclip met Nikolaas Sintobin sj

Wat je óók te horen krijgt in de biecht - citaat met commentaar van Nikolaas Sintobin sj

Bidden op het feest van Maria Geboorte met de Brugse jezuïeten van 1762