Ik publiceer graag deze teksten van mijn dierbare medebroeder Wauthier de Mahieu sj, overleden op 6 maart 2026. liefde sterker dan de dood (1/5) Wij staan nu voor de vraag : en als ik nu tot het uiterste gegaan ben, en ik lig daar, leeg, uitgeput, opgeteerd, opgebrand, of als ik het gewoon niet meer zie zitten, wat dan ? Ofwel geef ik me, in wanhoop, aan de dood over, aan haar werk in mij, in mijn leven (de keuze van Judas). Ofwel, kijkend naar Jezus, bedenk ik dit. Alles wat uit liefde gedaan werd, alles wat ooit met liefde gedaan werd, heeft eeuwigheidswaarde. Mensen hebben dat altijd op een of andere manier aangevoeld, en ook uitgezegd, uitgebeeld, uitgezongen. Het is niet om niets dat men ‘amour’ zo dikwijls met ‘toujours’ laat rijmen. Liefde berust immers in God. Zij is zijn diepste eigenheid en eeuwigheid. Daarom kan Hij onmogelijk iemand die geleefd heeft vanuit de liefde, en naar de liefde toe, in de dood achterlaten, Hij de God van het Leven. Zo zagen he...
Reacties
Ik dacht aan het moment waarop Jezus dit voor het eerst las. En hoe Hij er misschien aan gedacht heeft bij het Laatste Avondmaal. Ik dacht: hoe heeft Hij de ruwe olie van het Oude Testament gekraakt en er de zuivere geestelijke brandstof van het Nieuwe van gemaakt. Hoe heeft Hij de nectar uit het Oude gezogen, verzameld in de kast van zijn goddelijk brein en herschapen tot de kostbare honingraat van een nieuw en definitief geheel. Hoe eenzaam en vol vreze was Hij toen Hij Zichzelf en zijn opdracht ontdekte in de oude geschriften, maar ook hoe uniek, dankbaar en boven allen begenadigd. Wie zal de onmetelijkheid van zijn roeping tot dienst aan deze Heer ten volle beseffen?