Waarom zwijgt paus Franciscus?

De voorbije dagen waren er grove pogingen om paus Franciscus te beschadigen. Zijn reactie was een bewuste keuze om te zwijgen. Onderstaande tekst schreef Jorge Bergoglio sj in 1990, nog voor hij bisschop werd gewijd. Hij ging toen door een persoonlijke crisis, van een andere aard dan de complexe crisis die onze Kerk thans kent. Het citaat kan daarom niet helemaal worden toegepast op de huidige situatie. Het werpt wel een verhelderend licht op het zwijgen van Franciscus.

Op momenten van duisternis en grote beproevingen, wanneer de knopen en de problemen niet kunnen worden ontward of rechtgetrokken en de dingen niet kunnen worden opgehelderd, dan moeten we zwijgen. De zachtmoedigheid van het zwijgen zal laten zien dat we nog zwakker zijn. Dan zal, met grote stoutmoedigheid, de duivel in het licht komen en ons zijn ware bedoelingen laten zien. Hij zal niet langer vermomd zijn als een engel. Hij zal dan ontmaskerd zijn.

Een uitgebreide commentaar op deze stilte vind je in dit artikel van Austin Ivereigh, naar mijn mening de beste biograaf van paus Franciscus.

Reacties

Nelleke zei…
Ik bid voor de paus Franciscus dat hij in wijsheid, geloof en liefde, deze moeilijkheden overwint!
rudy raes zei…
Paus Franciscus heeft meer dan mijn volle steun. We weten heel goed wat een deel conservatieven willen.
Zwijgen om de vijand te onthullen zijn dat geen antropomorfe beelden van de geestelijke strijd. Ik zou dit even vanuit een andere invalshoek willen belichten. In de diepere lagen van de psyche - psychoïd lichaam - zijn geest en materie , licht en schaduw verweven met elkaar. Vandaar dat de schaduw in intensiteit en duisternis bij heiligen in een vergevorderd stadium draconische vormen aanneemt. In die verhouding kan het m.i. terecht worden aangeduid met de archetypische strijd tussen het ultieme goed en het absolute kwaad of als een strijd tussen Geest en Geest. Het gevaar van desintegratie en bezetenheid is in die situatie een reëel gevaar wanneer het conflict een hoogtepunt bereikt maar de ervaring van machteloosheid is misschien wel de grootste bedreiging. Wat overblijft is zwakheid en de verleiding om terug te keren en zich af te sluiten, wat neerkomt op een ziekmakende verwijdering van de anderen, de Ander en het leven in het algemeen. Anderzijds is er de mogelijkheid om de kwetsbaarheid en de grondeloze onmacht en onzekerheid te erkennen en zich in totale overgave richten op de Christus - geest in de overtuiging dat men in en met en door Hem alles ten goede komt. Het zijn m.I. innerlijke processen waar niemand zich aan kan onttrekken die niet zelden samengaan met ervaringen van synchroniciteit - waarin de innerlijke ervaring wordt weerspiegeld in de materiële dimensie en om die reden ook worden ervaren als zinvolle coëxistenties voorbij het toeval.Als het die vorm aanneemt in het leven van iemand dan is dit in moreel opzicht een belangrijke ontwikkeling en niet alleen voor de persoon in kwestie maar ook in het voordeel van alles en iedereen omdat wij ondanks de verschillen op een transpersoonlijk niveau met alles en iedereen zijn verbonden en/ of in christelijke termen één zijn in Christus.
Linda zei…
Heel goed verwoord.
Dank.
Paus Franciscus handelt in opdracht van onze God.
Hij is eerlijk en oprecht en wijs.
Anoniem zei…
Christus kon vastgenageld niets doen. Zijn kruis was de hulpeloosheid ten top gedreven. Zelf had hij niets op zijn geweten. Zijn lijden was er een voor anderen. Ook omwille van de anderen.
Romain zei…
we bidden voor Onze paus en Kerk !!xx
zo kunnen pas zelf in VREUGDE blijven !!!xxx
Romain zei…
mooi gezegd Carina , Linda en Anoniem ...
Gistelinck Edward zei…
Paus Franciscus zwijgt omdat nog deze eeuw OLH zal komen...….

Meest gelezen

Heeft een mens dan geen recht om boos of droef te zijn? Een reactie van Nikolaas Sintobin sj