Rozen van barmhartigheid: het leven van Marc Desmet, jezuïet - palliatief arts
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
Aangrijpende reportage over het leven en werken van jezuïet-arts Marc Desmet: het zoeken van het leven in het sterven.
Met veel dank aan Kerknet.
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
Reacties
Anoniem zei…
Heel zorgvuldig, met inzicht en in alle openheid vol vertrouwen de dood tegemoet gaan. Dank voor deze bijzondere toegewijde rijkdom van artsen en de zorg die aan de zijde van de mens staat die niet meer verder kan.
Anoniem zei…
Pater M. Desmedt spreekt mogelijk niet veel over barmhartigheid. Deze film straalt uit hoe barmhartigheid'leeft'. Ontroerend om dat te mogen ervaren.
Anoniem zei…
Het mooie is, dat de wilsbekwaamheid in acht wordt genomen. Voor dementerenden ligt dat anders, dat zou een reden kunnen zijn om een wilsverklaring te ondertekenen. Toch gaat het om het vertrouwen en het zorgvuldig handelen van arts en verpleegkundigen . Dat de achterblijvenden hun dierbaren troost bieden tijdens het proces van loslaten en laten gaan vraagt naar draagkracht. Onze dochter had onlangs met ons een gesprek over hoe wij hier over denken en dat is goed.
Truus van Dam zei…
Wat een mooie film over de pallitatievezorg, Zelf heb ik jaren in een huis gewerkt voor demente bejaarden, en deze mensen hadden ook wel onderliggende ziektes. Heel veel respect voor de dokter hij isheel lief voor de mensen.En ik begrijp dat soms euthanisie nodig is , Vind dat ook barmhartigheid in sommige gevallen. Mijn schoonzusje is eind december 2019 overleden was heel ziek en zou een vreselijke dood tegemoet gaan die heeft daar ook voor gekozen. En een paar jaar terug ben ik bij de hospice geweesr voor mijn buurvrouw die koos ook voor euthanisie en ik waserg blij dat ik haar nog had gezien 2 dagen later was zij er niet meer. Blijft moeilijk , maar ik wil niet oordelen je zal maar vreselijk ziek zijn. Al probeerd hij het de mensen in hun laatste levens fase goed naar hun zin te maken , door erte zijn en met medicatie.
e.harland-hazebroek zei…
Diep van onder de indruk; ik kan niets toevoegen, wel bidden en iets ervan volgen. De rustige sfeer op de afdeling, ik zou liever daar werken dan lezen of toezien. Uit ervaring weet ik dat het fijn is te doen, je bent niet met jezelf bezig. Ik kwam net een vrouw tegen de angst/zenuwen spatten er af: gehaast, niet in dezelfde lift.Voot deze mensen is verantwoorde versoepeling beter. Wie het niet navolgt is een enorme egoïst. Bang ben ik niet, afgesproken met mijn zus: thuis blijven. Een kwestie van korte duur en dan maar genieten. Het loopt altijd anders. Hopelijk blijft het geloof even levend als nu.
Gerjan de Jong zei…
Ontroerend mooi en integer. Respect voor de mens in alle facetten.
Sinds ik in NL woon heb ik het genoegen om steeds vaker om te gaan met protestantse christenen. Ook om met hen in gesprek te gaan. Onlangs stelde Arne me de volgende vraag: Hoe komt het toch dat katholieken Maria, de Paus en heiligen vereren?" Een heldere vraag, waarop ik een helder antwoord kon geven. Eerst en vooral heb ik een misverstand uit de weg geholpen. Katholieken vereren de Paus niet. Wij hebben wel een bijzonder respect voor hem. En als opvolger van Petrus kennen we hem een bijzonder gezag toe. Maar dat is nog iets anders dan vereren. Dat doen we wel met de heiligen. En de eerste onder heiligen, na God zelf die de Heilige bij uitstek is, is Maria. Wat zijn dan heiligen? En waarom behoren zij tot de grote schatten die de Katholieke Kerk aanbiedt aan de mensheid? Wie of wat zijn, met andere woorden, de heiligen. Heiligen zijn mannen of vrouwen waarvan de Kerk oordeelt, na een lang en diepgaand onderzoek, dat zij tot voorbeeld kunnen gesteld worden voor alle kat...
Deze blog en de blogger gaan in zomerslaap. Die zal duren tot 31 juli. Wellicht heb je zin om je intussen af en toe wat te laven aan de ignatiaanse wijsheid. Ik geef je enkele tips. Op deze blog vind je bijna 5.000 bijdragen. Aarzel niet om daarin wat te scrollen. Wellicht ben je een lezer. Klik hier om ignatiaans geïnspireerde boeken te bestellen . Ken je mijn website www.verderkijken.org ? Daar vind je ruim 700 korte video's, vaak verrassend en knotsgek, met suggesties om op je eentje of samen met anderen even de diepte in te gaan. Op onze gebedswebsite www.biddenonderweg.org vind je een dagelijkse gebedspodcast en ook allerhande series, luisterboeken en audio-retraites. Op YouTube heb je een hele serie video's waarin ik diverse aspecten van de ignatiaanse spiritualiteit uitvoerig toelicht.
Gebed betekent zich vrijmaken voor God, zich leeg maken voor God, een vakantiedag voor God. De tijd die je aan gebed besteedt is tijd die vérder gaat dan iets dat voor jezelf nuttig is. Gebed is niet nuttig, het is van een andere orde. Wat jij tot je gebed bijdraagt is alleen jezelf en je tijd en je verlangen om met God samen te zijn. Je stelt je beschikbaar voor God. Als jij, wat jou betreft, je minder druk of zelfs passief opstelt, dan laat dit al zien dat God de hoofdacteur in je gebed is. En wat er verder in je gebed gebeurt is een kwestie van Gods agenda. God is de artiest, jij bent het doek of het ruwe houtblok dat door de goddelijke werking omgevormd zal worden. Finbarr Lynch sj
Is dit een wonder? Wat is een wonder? Zeker is dat een groot deel van de 155 passagiers begon te bidden op het ogenblik dat het vliegtuig, na verlies van beide motoren, snel hoogte verloor. Zeker is dat de dankbaarheid achteraf heel groot was. Zeker is ook dat een groot deel van die mensen nu in wonderen gelooft.
In dit mooie en verrassende interview vertelt Bastiaan honderduit over hoe hij ertoe gekomen is, eerst om katholiek te worden, vervolgens om in te treden bij de jezuïeten en ten slotte om priester te worden. Klik hier om dit gesprek in de Pauscast te bekijken of klik op onderstaande afbeelding.
(6/6) Besluit De ignatiaanse pedagogie is gericht op humaniora , meer mens worden. Dat word je niet door blind mee te surfen op de trends van Instagram, TikTok of Snapchat. Evenmin door je steeds sneller te conformeren aan de dictatoriale eisen van de afgod die economische groei heet. Het leerproces is de gedroomde dynamiek om het kind zijn unieke schat aan menselijkheid te doen ontdekken en ontwikkelen. De terugblik staat hierbij centraal. Het kompas is de vreugde. Dit geldt voor ieder mens, in elke etappe van het leven. Nikolaas Sintobin sj NB: In mijn boek "Op het kompas van de vreugde. Ignatius van Loyola als levensgids" ga ik uitvoerig in op diverse aspecten van de ignatiaanse pedagogie. Klik hier om dit boek te bestellen.
Op maandag 11 november 2013 om 20u wordt in het Ignatiushuis in Amsterdam het boek "Jezuïeten grappen. Humor en spiritualiteit" van Nikolaas Sintobin sj voorgesteld. Sprekers zijn de theologen Frank Bosman en Jos Moons sj, alsook de auteur zelf. Klik hier voor meer informatie. Nikolaas Sintobin, Jezuïeten grappen, Humor en spiritualiteit, met cartoons van Joris Snaet, Averbode, 2013, ISBN-nummer: 9789031737536, 95 p. Prijs: 16€ Bestel hier online vanuit België Bestel hier online vanuit Nederland Bestel via mail bij het provincialaat van de jezuïeten (met vermelding van naam en adres)
23ste zondag A: Ez. 33, 7-9; Rom. 13, 8-10; Mat. 18, 15-20 Kent u artikel 422 bis van het Belgisch Strafwetboek? Ik lees het u even voor: Met gevangenisstraf van acht dagen tot (een jaar) en met geldboete van vijftig tot vijfhonderd € of met een van die straffen alleen wordt gestraft hij die verzuimt hulp te verlenen of te verschaffen aan iemand die in groot gevaar verkeert, hetzij hij zelf diens toestand heeft vastgesteld, hetzij die toestand hem is beschreven door degenen die zijn hulp inroepen. “Schuldig verzuim” heet dit misdrijf. Inderdaad, de strafwet verplicht u en mij om mensen die in groot gevaar verkeren, te hulp te komen. Doen we dit niet, dan kunnen we strafrechtelijk vervolgd worden. Met andere woorden, de wetgever stelt als principe dat er een basissolidariteit moet bestaan tussen de bewoners van dit land. We moeten niet te ver gaan zoeken naar de oorsprong van deze wetsbepaling. We hebben er zonet drie voorlopers of, beter gezegd, grondleggers van beluisterd. Het ...
Reacties
De rustige sfeer op de afdeling, ik zou liever daar werken dan lezen of toezien. Uit ervaring weet ik dat het fijn is te doen, je bent niet met jezelf bezig.
Ik kwam net een vrouw tegen de angst/zenuwen spatten er af: gehaast, niet in dezelfde lift.Voot deze mensen is verantwoorde versoepeling beter. Wie het niet navolgt is een enorme egoïst.
Bang ben ik niet, afgesproken met mijn zus: thuis blijven. Een kwestie van korte duur en dan maar genieten.
Het loopt altijd anders. Hopelijk blijft het geloof even levend als nu.