Posts

Er worden posts getoond met het label Syrië

Geloven in de verrijzenis, ook vandaag, in deze wereld: wijlen Frans van der Lugt sj vertelt

Afbeelding
In de zomer van 2012 gaf wijlen Frans van der Lugt sj onderstaand getuigenis over wat hij meemaakte in het belegerde Homs.   En dan het Paasfeest. Weer iedereen in de mis. Dood, leven, verrijzen. Wat hebben die mensen een natuurlijk Paasgeloof. Onder bombardementen zijn ze op de vlucht geslagen. Alles hebben ze verloren, maar hun geloof in het leven niet. Ze kunnen nog glimlachen, dienstbaar zijn, kinderen blij maken. Ze zijn naakt en met lege handen door de dood heen getrokken, op weg naar nieuwe levensmoglijkheden. Hun geloof heeft niets kunstmatigs, maar komt opborrelen uit een levensbron die diep in hun aarde huist. Laatst zat ik in mijn volkswagenbusje uit 1976 en zag ik op de weg naar Damascus vluchtelingen langs de weg staan, een paar mannen, een hoop vrouwen en kinderen. Een man droeg een oud kinderwagentje en een vrouw de baby. Iedereen, zo'n twintigtal, kon bij mij de wagen in. ‘Waar komen jullie vandaan?’ ‘We zijn weggevlucht uit ons dorp, mannen wilden o...

Pater Frans van der Lugt sj over de bijzondere wijze waarop hij in 2012 palmzondag vierde

Afbeelding
In de zomer van 2012 gaf Frans van der Lugt sj onderstaand getuigenis over wat hij meemaakte in het belegerde Homs, op Palmzondag 2012. Ongeveer anderhalve maand geleden hebben wij hier in ons huis veertig moslimvluchtelingen uit andere streken ontvangen: zeven families, met man , vrouw en kinderen. Tot nu toe wonen ze bij ons en wij zijn een grote familie geworden. Mede dankzij hulp van anderen kunnen we zorg voor hen dragen. Een imam van de moskee naast ons huis komt ons bijvoorbeeld voortdurend vragen of we brood of andere etenswaren voor die families nodig hebben. Laatst kwam hij ons onder het vallen van bommen brood brengen. De keuken van al die families is gemeenschappelijk, maar iedere familie eet apart. Vaak komen ze ook bij ons eten, of wij eten met een van die families. Zij koken ook altijd voor ons. Vanmorgen zat ik te ontbijten en een van die moeders kwam bij mij aan tafel zitten. Als sluier had ze een handdoekje op haar hoofd gelegd. Na wat over haar zorgen verteld t...

De omgekeerde wereld bestaat niet, ook niet in Oekraïne

Afbeelding
Het kwaad vernietigt. Dat gold/geldt voor Syrië. Dat geldt ook voor Oekraïne. "Opnieuw wordt de vrede van allen bedreigd door partijdige belangen", zegt Paus Franciscus.  Hij roept degenen "met politieke verantwoordelijkheid op om hun geweten ernstig te onderzoeken voor God, die de God van vrede is en niet van oorlog, die de Vader van allen is en niet slechts van enkelen, die wil dat wij broeders zijn en geen vijanden." - 23.2.2022

Frans van der Lugt sj, zes jaar geleden vermoord

Afbeelding
Zes jaar geleden, dag op dag, stierf Frans van der Lugt sj de marteldood in Homs (Syrië). Onderstaande animatiefilm die de jezuïeten vorig jaar maakten, geeft een inkijk in de binnenkant van Frans van der Lugt sj. Het getuigenis van dit leven doet beter begrijpen wat het kan betekenen voor een mens om "gezel van Jezus" te zijn. Ook wat eenzaamheid, volharding en zelfgave betekenen. Het is bijzonder om deze beelden opnieuw te bekijken gedurende deze Goede Week. Speciale website over Frans van der Lugt sj

Syrië, maar dan hier - werelddag van migranten en vluchtelingen, vanuit een ander perspectief

Afbeelding
Eerst lijkt het vrij onschuldig. En plots is het "out of control". Ver van mijn bed? Dat hopen we. Toch kan het ook hier gebeuren. Even, ongewild, in de huid van de ander treden helpt om je in te beelden wat die ander meemaakt. Of het nu gaat over Syriërs, Irakezen, Afghanen of Britten, Nederlanders, Vlamingen ...

Mark legt uit waarom zijn “experiment” in Libanon echt een beproeving is voor hem

Afbeelding
Mark Logtenberg, 23 jaar oud,  is een Nederlandse novice in de Sociëteit van Jezus. De komende maanden zal hij regelmatig in deze blog te gast zijn met cursiefjes over de stage die hij thans loopt in Libanon. Deel 10 Ik zou willen zeggen dat de meest voorkomende emotie tijdens mijn experiment hier in Libanon vreugde is maar dat zou een leugen zijn. De laatste paar weken zijn lastig geweest. Zelfs erg frustrerend. Je wilt zoveel doen maar je kunt niets, want je beheerst noch de vaardigheden noch de taal. Je zou willen dat je de wereld aankunt maar dat gaat niet. Je zou willen dat je dat een meisje kunt laten lachen maar dat kun je niet. Werken met mensen die lijden, werken met mensen die alles verloren hebben is frustrerend. Want je zou zoveel voor ze willen doen maar je kunt het niet, het geeft een erg groot gevoel van machteloosheid. Met Nieuwjaar was ik in Nederland en mijn oma gaf mij een Gerarduskalender cadeau. De dagelijkse boodschap van 20 februari was: ...