Ik ben enkele dagen op verlof in Pen Boc’h, een klein bezinningscentrum van de Franse jezuïeten in de Golfe du Morbihan (Bretagne). Ik ben hier samen met Hervé, een bevriende medebroeder en enkele andere “compagnons”.

De sfeer is heel “bon enfant”: rust, wandelen, lezen, wat zwemmen (als het niet te koud is).

’s Middags vieren we de eucharistie in een mooie, typisch Bretoense kapel. In het koor zijn er drie grote glasramen die het leven van Sint Jozef voorstellen, neogotisch van stijl.

Ik vind ze niet alleen best mooi, maar ook zinvol. Ze stellen de gekende taferelen voor uit het leven van de “voedstervader” van Jezus. In al hun eenvoud en vertrouwdheid helpen ze me om te komen tot gebed.

Reacties

Meest gelezen

Waarom katholieken heiligen vereren

Deze blog en de blogger gaan er even tusssenuit, maar laten je niet alleen

Gebed is niet nuttig. Wat is het dan wel?

Een vreemd mannetje waar iets heel bijzonders van uitgaat - feest van de gedaanteverandering - verrassende tekenfilm

Acht dagen in stilte bidden met de Bijbel, wat doet dat met een mens - getuigenis van Nikolaas Sintobin sj

Ignatius van Loyola: de moed om te kiezen voor het onzekere - anecdote - animatiefilm

Wonder

Geloven christenen in Maria? Een antwoord van Nikolaas Sintobin sj