Ik ben enkele dagen op verlof in Pen Boc’h, een klein bezinningscentrum van de Franse jezuïeten in de Golfe du Morbihan (Bretagne). Ik ben hier samen met Hervé, een bevriende medebroeder en enkele andere “compagnons”.

De sfeer is heel “bon enfant”: rust, wandelen, lezen, wat zwemmen (als het niet te koud is).

’s Middags vieren we de eucharistie in een mooie, typisch Bretoense kapel. In het koor zijn er drie grote glasramen die het leven van Sint Jozef voorstellen, neogotisch van stijl.

Ik vind ze niet alleen best mooi, maar ook zinvol. Ze stellen de gekende taferelen voor uit het leven van de “voedstervader” van Jezus. In al hun eenvoud en vertrouwdheid helpen ze me om te komen tot gebed.

Reacties

Meest gelezen

Nieuw boek Nikolaas Sintobin sj: een commentaar op "Het verhaal van de pelgrim"

Wat er echt nodig is om in te treden in een abdij en er vervolgens ook te blijven - Vader abt vertelt

Geen seks, geen gegniffel - Een getuigenis zoals een ander

Twee redenen waarom protestanten zo houden van de ignatiaanse spiritualiteit - videoclip met Nikolaas Sintobin sj

Bidden op het feest van Maria Geboorte met de Brugse jezuïeten van 1762

Bestaat atheïsme echt? Het antwoord van Lode Van Hecke, bisschop emeritus van Gent

Waarom het goed is "maar een mens" te zijn: homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag