Rust en tijd

Het kind liep barvoets op het gras en begon plots te brullen. Een doorn in het voetje die hij er overigens zelf meteen wist uit te peuteren. Luid huilend kwam hij bij mama die hem rustig troostte, een dikke zoen gaf op de voet … Na 3 minuten was hij terug aan het stoeien in de tuin. Een beetje later zag ik moeder en zoon een gezelschapspel spelen; wel een half uur lang. Tijdens het tafelgesprek vertelde de moeder dat ze de voorbije dagen regelmatig op bezoek ging bij ouders en schoonouders die sukkelden met hun gezondheid.

Er was rust en tijd. Tijd en rust.

Ik had er deugd van.

Reacties

Meest gelezen

Waarin verschilt het christendom van jodendom en van islam?

Kom, o Geest des Heren, kom - Pinkstersequentie

Waar de Heilige Geest allemaal goed voor is - Pinkstergebed van Karl Rahner sj

Hoe komt het toch dat jezuïeten zoveel investeren in onderwijs? - Serie van Nikolaas Sintobin sj over ignatiaanse pedagogie (1/6)

Een "gevallen fiets" op een Amsterdamse brug - Mijmering van Nikolaas Sintobin sj

Een God die één en ook drie is. Hoe moet je dat in Godsnaam verstaan? - Een uitleg door Nikolaas Sintobin sj

Hoe vermijden dat je intuïtie onbetrouwbaar wordt - 5/9