Paus Franciscus over de grenzen aan de vrijheid van meningsuiting


In het vliegtuig tussen Sri Lanka en de Pilippijnen legt Paus Franciscus op beeldrijke wijze waarom er perken zijn aan de vrijheid van meningsuiting.

Reacties

Anoniem zei…
Provocatie is verzachtend maar niet schulduitsluitend. Men kan ook zijn recht van antwoord opeisen(persmisdrijf) en in geval van laster zich tot de rechtbanken wenden. Zeer delicaat onderwerp, dat het moeilijk maakt om korte duidelijke uitspraken te doen. Vrienden kunnen mij soms diep kwetsen door grove en ondoordachte opmerkingen inzake het geloof maar ik slik en ze blijven mijn vrienden. Kleine opmerkingen en gedragingen zonder te refereren naar mijn geloof zijn mijn antwoord. Een gezonde Godsdienst is liefde en geen oorlog voor het gelijk.(Guy)
Anoniem zei…
Het probleem lijkt mij deels dat wetten van 'de wereld' niet altijd aansluiten met de morele 'wetten' die gelovigen eveneens mee in beschouwing nemen om te oordelen of voor hen iets kan of niet kan. Werelds gezien is de vrije meningsuiting onaantastbaar. Akkoord. Maar als gelovige (christen, moslim, boeddhist....) en zelfs als humanist moet je bijkomend nagaan of je uitlating kwetst (lijden veroorzaakt) of neutraal is of (in het beste geval) vreugde schept. In de geseculariseerde en gematerialiseerde (westerse) wereld maken steeds minder mensen deze 'gelovige' of 'menslievende' afweging. Dan geldt : wat wettelijk kan, moet en zal ik dan ook afdwingen, ongeacht de menselijke gevolgen. Dit verziekt onze maatschappij van binnenuit. Dit probleem overschrijdt dus ver de relaties met onze moslim medeburgers. We gaan meer en meer naar een 'ontmenselijkte' samenleving waarvan we allemaal het slachtoffer zullen worden en al grotendeels zijn. Wie denkt dat dit alleen een zaak is voor de 'gelovigen' of de 'softies' onder ons, vergist zich schromelijk. Een democratische menselijke maatschappij moet mogelijk zijn en dat vraagt de inzet van iedereen, autochtonen en allochtonen.