Hoe trots een valkuil kan worden (6/8)



Voor het tijdschrift “Liefke” schreef ik een overweging over “Trots die dankbaar maakt”. Hier vind je uittreksels (6/8)

Meer dan eens schrijven we, geheel of gedeeltelijk, op eigen conto wat ons eigenlijk zo maar te beurt is gevallen. Dan kan een dynamiek op gang komen die van trots een valkuil maakt. 

Het zelfvertrouwen dat de trots bevordert kan verworden tot zelfingenomenheid en zelfs hoogmoed: ik héb en kán meer dan anderen en dus bén ik ook meer dan anderen. Ik sta boven hen verheven. 

Deze zoete illusie kan voldoening geven. Probleem is wel dat het niet waar is dat je meer waard bent dan die andere mensen. De rauwheid van het leven zal niet nalaten je hier steeds opnieuw aan te herinneren. 

Bovendien kan die hoogmoed een eenzaam wezen maken van jou. Wie zich verheven meent boven anderen heeft het namelijk moeilijk om met die anderen echt in contact te treden van gelijke tot gelijke.

Nikolaas Sintobin sj

Reacties

Carla zei…
Ja, verdraagzaamheid rondom elkaars denken is van belang. Niet meteen denken ik ben goed gelovig en daarom naïef. Trots op mijn geloof ben ik niet daar er weinig is om trots over te zijn. Het is een gevoel dat ik koester omdat het waarden heeft en die hebben niets met trots te maken. Ik hou er ook niet van om er bij te horen, dat geeft me eveneens geen trots gevoel. Wel dat ik een keer een mooie tekst van het Joh. Evangelie mocht voorlezen. Het was de tekst die me liet gloeien.
Truus van Dam zei…
Een beetje trots kan geen kwaad heef ook met zelfverzekerdheid te maken. En dat laat ik me door niemand afnemen.Voor het eerst naar de H. Mis geweest de pater reikte de Communie uit met een handschoen .Ook een beetje trots als 3 dubbel risicopatient. Sorry dus toch trots is geen hoogmoed.

Meest gelezen

Wat Ignatius van Loyola denkt over het coronavirus

De soms pijnlijke kant van het bidden met het vijfde evangelie (2/3)

Paus Franciscus legt uit waarom Maria zo belangrijk is voor de Kerk