"In alle dingen"

EGO FLOS Ik ben een blomme  en bloeie vóór uwe oogen,                 geweldig zonnelicht,                 dat, eeuwig onontaard,                 mij, nietig schepselken,  in ’t leven wilt gedoogen                 en, na dit leven, mij                 het eeuwig leven spaart.                                       Ik ben een blomme  en doe des morgens open,            ...

De hoop is als een klein meisje Het geloof, zegt God, waar ik het meest van hou, de liefde waar ik het meest van hou, is de hoop. Geloof, dat verwondert me niet.  Liefde, dat is geen wonder. (...)  Maar wat me verwondert, zegt God, is de hoop. Daar ben ik van ondersteboven.  Ze zien toch wat er in de wereld allemaal omgaat en ze geloven dat het morgen allemaal omslaat. Wat een wonder is er niet voor nodig dat zij dat kleine hoopje hoop nooit als overbodig ervaren maar met voorzichtige gebaren in hun hand en in hun hart bewaren, een vlammetje dat keer op keer weer wankelt en dreigt neer te slaan maar altijd weer weet op te staan, en nooit wil doven. Soms kan ik mijn eigen ogen niet geloven. Charles Péguy Uit: Le Porche du mystère de la deuxième vertu (vertaling Frans Van Bladel sj)

De hoop -  het geloof waar we vandaag het meest nood aan hebben. Een gedicht van Charles Péguy, in een korte en een lange versie. Het kleine meisje hoop (kort)   Het geloof waar ik het meest van hou, zegt God, is de hoop. Nee, liefde, zegt God, dat verwondert me niet. Maar wat me verwondert, zegt God, is de hoop. Daar ben ik van ondersteboven. Ze zien toch wat er in de wereld allemaal omgaat en ze geloven dat het morgen allemaal omslaat. Wat een wonder is er niet voor nodig dat zij dat kleine hoopje hoop nooit als overbodig ervaren  maar met voorzichtige gebaren in hun hand en in hun hart bewaren, een vlammetje dat keer op keer weer wankelt en dreigt neer te slaan maar altijd weer weet op te staan, en nooit wil doven.   Hoop is een heel klein meisje van niks. Zij stapt op tussen de twee vrouwen en iedereen denkt: die vrouwen houden haar bij de hand, die wijzen de weg. Maar daarvan heb ik meer verstand, zegt God, ik zeg: het is dat kleine meisje hoop dat al wat tussen...

Guido Gezelle over stilte

Foto: Roel Wijnants Fotografie. Huub Oosterhuis was een weergaloos woordkunstenaar.  In 2021 had collega Rick Timmermans een uitvoerig gesprek met hem voor Ignis webmagazine. Je kan het hier beluisteren. Lied aan het Licht vind ik een van zijn allermooiste liederen. Licht dat ons aanstoot in de morgen voortijdig licht waarin wij staan. Koud, één voor één en ongeborgen licht overdek mij, vuur mij aan. Dat ik niet uitval, dat wij allen zo zwaar en droevig als wij zijn niet uit elkaars genade vallen en doelloos en onvindbaar zijn. Licht van mijn stad de stedehouder aanhoudend licht dat overwint. Vaderlijk licht, steevaste schouder, draag mij, ik ben jouw kijkend kind. Licht, kind in mij, kijk uit mijn ogen of ergens al de wereld daagt waar mensen waardig leven mogen en elk zijn naam in vrede draagt. Alles zal zwichten en verwaaien wat op het licht niet is geijkt. Taal zal alleen verwoesting zaaien en van ons doen geen daad beklijft. Veelstemmig licht, om a...

Onderstaand vers staat te lezen op een verweerd blaadje. Het moet al maandenlang, onopvallend onze gevel sieren. Gisteren merkte ik het toevallig op. Ik deel het graag met u. “ De stad ademt in wat wij uitademen, laat het in hemelsnaam liefde zijn ,” I. Calvino Delen