"In alle dingen"

Aan een al te ijverige hogere overste schreef Ignatius van Loyola wat volgt over de kunst van het delegeren. Het is de taak, noch van de Provinciale noch van de Generale Overste, zich met alles te bemoeien, tot in het kleinste detail. Het kan zijn dat zij uitzonderlijk geschikt zijn om bepaalde zaken in handen te nemen, en toch is het beter dat zij die aan anderen toevertrouwen. Dezen zullen achteraf verantwoording afleggen aan de Provinciaal van hoe zij het gedaan hebben, en deze laatste zal, na hen aanhoord te hebben, uitmaken wat hij daarover te zeggen heeft. Wat het uitvoeren van bepaalde zaken betreft, moei u daar niet te zeer mee en neem dat niet op u. Wees als de hoofdmotor die de secundaire motoren in beweging brengt. Op die manier zult u meer realiseren, en de zaken zelf zullen beter gedaan zijn en meer in harmonie met uw eigen taak dan anders. Als zij die voor concrete zaken moeten zorgen ergens in gebreke blijven, zal het minder nadelig uitvallen dan als...

Onderstaande tips schreef Ignatius aan drie gezellen die als expert naar het Concilie van Trente waren gestuurd. Het zijn aanwijzingen inzake "hoe communiceren?" 1/ Zoals je bij de omgang met veel mensen met het oog op heil en de geestelijke groei van de zielen met goddelijke gunst veel wint, zo gaat in die omgang hetzij door ons hetzij door hen veel verloren als we niet waakzaam zijn en met de gunst van de Heer begenadigd zijn. En daar we, overeenkomstig onze roeping / beroep, niet om die betrokkenheid heen kunnen, zo zullen we bij de Heer des te meer rust vinden als we vooruitkijken (plannen) en goed geordend te werk gaan. 2/ Ik zou langzaam in het spreken zijn, bedachtzaam en minzaam, vooral bij de bekrachtiging bij die dingen die op het concilie onderhandeld worden of zouden kunnen besproken worden. 3/ Ik zou langzaam in het spreken zijn zodat het luisteren voor mij nuttig wordt, vooral rustig om opvattingen, gevoelens en wil van de anderen die aan het woord...

Onderstaande raad schreef Ignatius aan een jonge medebroeder die er zich over beklaagde dat zijn overste en zijn medebroeders met wie hij moest samenwerken onuitstaanbaar waren.  Je brieven, en diegene die ik van andere Paters ontvang, maar dan toch vooral de jouwe, geven duidelijk jouw situatie te kennen. Deze lijkt ons des te pijnlijker dat wij intens bezorgd zijn om je geestelijk welzijn (…). Je zou je echter helemaal vergissen, mocht je denken dat jouw onmogelijkheid om in vrede te leven, en om vooruit te gaan op de weg van de Heer, te wijten is aan de plaats waar je bent, of aan je oversten, of je medebroeders. Neen, de oorzaak ligt in jezelf, niet buiten jou. Het ligt aan je geringe nederigheid, je gebrek aan gehoorzaamheid, het tekortkomen aan je gebed, en ten slotte aan je gebrek aan versterving en aan vurigheid om vooruitgang te maken op de weg naar de volmaaktheid. Je mag dan nog veranderen van plaats, van oversten of van medebroeders, zolang je je binnenste niet v...

Mossen Claret, een welstellende vriend van Ignatius uit Barcelona, gaat naar zijn einde toe. Ignatius vraagt aan  Jaime Cazador die zich om hem bezorgd maakt, dat hij hem zou helpen op de beste manier afstand te doen van zijn vele goederen (februari 1536). Daar hij geen kinderen heeft, en ook geen dichte familie aan wie hij, volgens de wet, zijn goederen moet nalaten, lijkt me zonder enige twijfel de beste oplossing, en ook de meest wijze, deze terug te schenken aan diegene van wie hij dit alles heeft gekregen, namelijk onze universele Gever, Leider en Heer, zodat zij kunnen aangewend worden voor rechtvaardige en heilige liefdadigheidswerken. En het is beter dat hij al wat hij kan reeds in dit leven wegschenkt dan daarna. ... De heilige Gregorius, waar hij het heeft over de graden van volmaaktheid, vermeldt er in dit verband twee. Vooreerst een mens kan al wat hij bezit afstaan aan zijn ouders en aan zijn verwanten, om dan Christus onze Heer te volgen. Doch hij bes...

Onderstaande brief schreef Ignatius aan de jezuïeten van Leuven. Hij is geschreven voor mensen die zich geroepen weten tot het religieuze leven. Als je hem goed leest, dan merk je dat elke christen er baat kan uit halen. Kerstavond 1547 Aan de jezuïeten van Leuven Beste Paters, Jullie hebben een heel gewichtige taak op jullie genomen: een leven leiden van heiligheid en vroomheid … Ik ben er zeker van dat jullie deze taak zullen vervullen vermits ik vertrouwen heb in God die de Gever is van alle goede en volmaakte gaven. Jullie hebben zich helemaal aan Hem toevertrouwd. Het is uit zijn goedheid dat jullie deze heilige verlangens en zelf jullie eigenste roeping hebben ontvangen. Dat is geen loze belofte. Bovendien ben ik er van overtuigd dat jullie een heel welkome hulp zullen vinden in het gemeenschapsleven. Het kan een medebroeder toelaten om een ander te helpen, in woord en daad: door de ander te helpen opstaan als hij gevallen is, door hem te ondersteunen ...

Onlangs schreef paus Franciscus een persoonlijke brief aan een vooraanstaand, ongelovig Italiaans journalist. John L Allen Jr, een Amerikaans vaticanoloog, vatte deze brief samen in drie zinnen die ik graag voor u vertaalde. 1. God heeft het Verbond met het Joodse volk nooit opgezegd, en de Kerk "kan nooit voldoende dankbaar zijn" tav de Joden omdat zij trouw gebleven zijn aan hun geloof, ondanks de verschrikkingen van de geschiedenis, in het bijzonder de Shoah, het Hebreeuwse woord voor de Holocaust. 2. Gods genade "heeft geen grenzen" en omarmt ook de ongelovigen, voor wie zonde niet zozeer gaat over een tekort aan geloof in God dan wel over een falende gehoorzaamheid aan het eigen geweten. 3. Waarheid is "niet variabel of subjectief", maar Franciscus zegt dat hij vermijdt om haar "absoluut" te noemen - de waarheid bezit ons, zo zegt hij, en niet omgekeerd, en haar uitdrukkingsvorm is steeds afhankelijk van iemands "geschiedenis e...

Tijdens mijn voorbije retraite heb ik een bloemlezing gelezen uit de brieven van Ignatius van Loyola. 70 stuks, ttz, ongeveer 1% van het totale aantal brieven van zijn hand die bewaard zijn gebleven: brieven aan verontruste moeders van jonge jezuïeten, aan weldoeners, aan jezuïetenoversten, aan wereldlijke hoogwaardigheidsbekleders, aan prelaten, aan kibbelende echtgenoten … Sommige heel verfijnde staaltjes van onderscheiding, andere dan weer heel praktisch. De bloemlezing (gemaakt door Otto Karrer sj en Hugo Rahner sj) wordt besloten met een atypische tekst van Ignatius. Het is een stukje uit zijn preken. Ignatius gaf graag geloofsonderricht aan kinderen en eenvoudige mensen. Onderstaand uittreksel toont hem ook daar als een uitstekend pedagoog. Wanneer wij het teken van het heilig kruis gaan maken, brengen wij onze hand naar ons hoofd: dit betekent God de Vader, die van niemand voortkomt. Wanneer wij de hand naar het midden van ons lichaam brengen, betekent dit zijn Zoon, ...