Homilie voor de 25 ste zondag door het jaar Jesaja 55,6-9; Filippenzen 1,20c-24.27a; Matteüs 20,1-16a Marie is de jongste in een gezin van 4 kinderen waarvan de oudste 12 jaar is. Marie is een schatje. Maar als aan tafel het vlees verdeeld wordt dan eist zij, desnoods luidkeels, haar deel op. En dat deel moet net zo groot zijn als dat van haar oudere broers en zus. Zoals alle kinderen heeft dat meisje een sterk rechtvaardigheidsgevoel dat wel aangeboren lijkt. Iedereen gelijk voor de wet . Dat is toch evident. Daar is geen discussie over. Het spreekt voor zich dat iedereen gelijk voor de wet , een belangrijk principe is. Het beschermt tegen willekeur. Het is een basisbeginsel van onze rechtstaat. De eerste lezing uit Jesaja kondigt echter aan dat de logica van God wel eens durft te verschillen van de onze: “ Uw gedachten zijn nu eenmaal niet mijn gedachten, mijn wegen niet uw wegen - is de godsspraak van de HEER ”. In de evangelielezing hoorden we Jezus vervolg...
