Dank


Aan elk huis in het dorp zie je aan het venster hun foto prijken. En aan de gevel van het dorpsschooltje waar ze wonen hangt de foto in reuzenformaat. De 4 laatste zusters van het klooster zullen weldra het dorp verlaten. De foto legt zonder woorden uit waarom deze vier dames hun moederklooster gaan vervoegen.

De pastoor wist me te vertellen dat de dankbaarheid van de mensen heel groot is. Tientallen jaren van dienstbaarheid, aanwezigheid, gebed, beschikbaarheid. “We zullen ze missen”.

Eigenlijk zijn ze onvervangbaar, die zusters. Gewone vrouwen. Met hun goede kanten en hun schaduwkanten. Uiteraard. Maar doorheen hun toewijding, eenvoud en trouw geloof, jarenlang, levende getuigen van Gods grote liefde.

Wat een geluk dat in dat dorp die dankbaarheid zo geuit kan worden.

Reacties

Meest gelezen

Word je geboren als christen? - Het antwoord van Nikolaas Sintobin sj

Nieuw boek Nikolaas Sintobin sj: een commentaar op "Het verhaal van de pelgrim"

Ken jij het machtigste wapen tegen wanhoop?

Wat er echt nodig is om in te treden in een abdij en er vervolgens ook te blijven - Vader abt vertelt

Geen seks, geen gegniffel - Een getuigenis zoals een ander

Twee redenen waarom protestanten zo houden van de ignatiaanse spiritualiteit - videoclip met Nikolaas Sintobin sj

Wat je óók te horen krijgt in de biecht - citaat met commentaar van Nikolaas Sintobin sj