Weet je het zelf wel?


Wat gaat er schuil in jouw diepste diep?

Aan onverwachte dingen. Vooral aan mooie dingen.

Weet je het eigenlijk zelf wel?

Reacties

Anoniem zei…
dank voor "weet je het zelf wel"
heel duidelijk voorgesteld.
Kan "begin je gebed" niet openen in "Gewijde ruimte". Hopelijk later wel.
29 juni 2012 om 08:36
Bekkeneel zei…
Op basis van mijn christen zijn weet en geloof ik dat de levende Heer in mij zit. Dus de eeuwige God caritas et amor. Af en toe gluurt Hij in mij even naar buiten vanuit het graf van mijn hart, door een kier van de steen. Dan lijkt de steen een beetje weggerold te worden en klaar ik op. Dan voel ik vreugde, kracht en hoop. Ik word dan doorstroomd door liefde ook. Mijn knorrigheid verdwijnt als de nevels en kwade dampen van een moeras dat in de macht is van de Zwarte Vleer (Toonder). Ik verbaas mij er dan over dat alle aanleidingen tot die knorrigheid onzin waren. Het zat allemaal tussen mijn eigen oren, maar dat kon ik niet zien. Mijn eigen negativiteit schilderde alles boos en donker. Ik zie dan bv. geen buitenlanders, alleen geliefde medezielen in hetzelfde schuitje als ik: op weg naar het oordeel. Ik houd van ze en bid dat ze Jezus mogen leren kennen, maar tegelijk denk ik: dan moet je Hem wel eerst eens in jezelf even uit dat grafhart laten komen, zodat er iets van Hem zichtbaar wordt in jouw leven. Hij klopt om binnengelaten te worden in mijn leven, maar dat is hetzelfde als dat Hij klopt aan de binnenkant van het graf om buiten gelaten te worden. Maar ja, die steen. Wie kan hem wegrollen? Hij wil wel graag opstaan, maar ik lijk zelf de steen op zijn plaats te houden, zodat Jezus wel leeft achter de steen, maar toch niet echt handen en voeten in mij kan krijgen, niet geheel opstaat en alle ruimte krijgt die Hij wil en waar Hij recht op heeft omdat Hij voor mij gestorven is. Ik laat Hem niet Zichzelf worden. Waarom doe ik dat toch (niet)? Waarom laat ik niet toe dat de steen weggerold wordt? Waarom blijf ik maar kiezen voor een onvolledig leven, een half uit de aarde gezongene? (Slauerhoff, Het eind van het lied)
Als kind had ik een libelle die half uit de cocon gekropen was en toen gestorven. Hij had dus nooit gevlogen en ging al dood. Zijn metamorfose was mislukt, hij had de wedergeboorte niet overleefd en was gestorven in de woestijn. Triest.
Moge de Heer zich over mij ontfermen en mij aansporen tot grote ijver om te groeien in nederigheid en overgave zodat ik het lot van die arme libelle niet hoef te delen. De steen voor mijn hart is mijn ikzucht, hij zal vanzelf wegrollen als ik maar bereid ben klein te worden, te worden als een kind. Dan kan Jezus vliegen als een enorme libelle en mag ik tussen zijn schouders zitten als Niels Holgersson. Wat zal ik genieten en wat zal alle genot dat ik om Hem losgelaten zal hebben verbleken en vergeten zijn en blijken minder dan niets te zijn geweest, bedrog dat mijn ware leven blokkeerde.
10 juli 2012 om 10:20
Een reactie posten

Meest gelezen

Waarom katholieken heiligen vereren

Afbeelding
Sinds ik in NL woon heb ik het genoegen om steeds vaker om te gaan met protestantse christenen. Ook om met hen in gesprek te gaan. Onlangs stelde Arne me de volgende vraag: Hoe komt het toch dat katholieken Maria, de Paus en heiligen vereren?" Een heldere vraag, waarop ik een helder antwoord kon geven. Eerst en vooral heb ik een misverstand uit de weg geholpen. Katholieken vereren de Paus niet. Wij hebben wel een bijzonder respect voor hem. En als opvolger van Petrus kennen we hem een bijzonder gezag toe. Maar dat is nog iets anders dan vereren. Dat doen we wel met de heiligen. En de eerste onder heiligen, na God zelf die de Heilige bij uitstek is, is Maria. Wat zijn dan heiligen? En waarom behoren zij tot de grote schatten die de Katholieke Kerk aanbiedt aan de mensheid? Wie of wat zijn, met andere woorden, de heiligen. Heiligen zijn mannen of vrouwen waarvan de Kerk oordeelt, na een lang en diepgaand onderzoek, dat zij tot voorbeeld kunnen gesteld worden voor alle kat...
Meer lezen

Deze blog en de blogger gaan er even tusssenuit, maar laten je niet alleen

Afbeelding
  Deze blog en de blogger gaan in zomerslaap. Die zal duren tot 31 juli. Wellicht heb je zin om je intussen af en toe wat te laven aan de ignatiaanse wijsheid. Ik geef je enkele tips. Op deze blog vind je bijna 5.000 bijdragen. Aarzel niet om daarin wat te scrollen. Wellicht ben je een lezer. Klik hier om ignatiaans geïnspireerde boeken te bestellen . Ken je mijn website www.verderkijken.org ? Daar vind je ruim 700 korte video's, vaak verrassend en knotsgek, met suggesties om op je eentje of samen met anderen even de diepte in te gaan. Op onze gebedswebsite www.biddenonderweg.org  vind je een dagelijkse gebedspodcast en ook allerhande series, luisterboeken en audio-retraites. Op YouTube heb je een hele serie video's waarin ik diverse aspecten van de ignatiaanse spiritualiteit uitvoerig toelicht.
Meer lezen

Gebed is niet nuttig. Wat is het dan wel?

Afbeelding
Gebed betekent zich vrijmaken voor God, zich leeg maken voor God, een vakantiedag voor God.  De tijd die je aan gebed besteedt is tijd die vérder gaat dan iets dat voor jezelf nuttig is. Gebed is niet nuttig, het is van een andere orde. Wat jij tot je gebed bijdraagt is alleen jezelf en je tijd en je verlangen om met God samen te zijn. Je stelt je beschikbaar voor God.  Als jij, wat jou betreft, je minder druk of zelfs passief opstelt, dan laat dit al zien dat God de hoofdacteur in je gebed is. En wat er verder in je gebed gebeurt is een kwestie van Gods agenda. God is de artiest, jij bent het doek of het ruwe houtblok dat door de  goddelijke werking omgevormd zal worden.  Finbarr Lynch sj
Meer lezen

Ignatius van Loyola: de moed om te kiezen voor het onzekere - anecdote - animatiefilm

Afbeelding
Vandaag herdenken we de heilige Ignatius van Loyola. Petro de Ribadenera sj, een naaste medewerker van Ignatius van Loyola, beschrijft een gesprek dat plaatsvond tussen Ignatius en diegene die zijn opvolger zou worden als generale overste van de SJ, Diego Laniez sj.   “Meester Lainez, indien God u zou zeggen: mocht je zo meteen sterven, dan beloof ik je de eeuwige heerlijkheid; maar mocht je er voor kiezen om te blijven leven, dan kan ik je niet garanderen dat je de genade van de volharding krijgt. Wat zou uw keuze zijn?” “Meteen sterven,” zei Lainez, “dan zou ik zeker zijn.” Ignatius antwoordde: “Wat mij betreft, ik zou een andere keuze maken. Indien ik zou denken dat ik door in leven te blijven ik het een of het ander groot werk voor God zou kunnen verrichten, dan zou ik Hem smeken mij op aarde te laten tot zolang dit voltooid zou zijn. Ik zou mijn blik richten op God en niet op mezelf. Ik zou geen rekening houden met persoonlijk gevaar of met mijn veiligheid.” Hieronder onz...
Meer lezen

Wonder

Is dit een wonder? Wat is een wonder? Zeker is dat een groot deel van de 155 passagiers begon te bidden op het ogenblik dat het vliegtuig, na verlies van beide motoren, snel hoogte verloor. Zeker is dat de dankbaarheid achteraf heel groot was. Zeker is ook dat een groot deel van die mensen nu in wonderen gelooft.
Meer lezen

Onderscheiding voor fijnproevers: Pierre Favre sj: "Voelen dat je begrijpt"

Afbeelding
Pierre Favre : onderscheiden van gevoelens én gedachten Op de dag van het feest van de heilige Pierre Favre sj, een illustratie van zijn uitzonderlijke inzicht in de kunst van de ignatiaanse onderscheiding. Als ervaringsdeskundige, kan Pierre Favre ons veel leren over de praxis van de onderscheiding van de geesten. In zijn geschriften vinden we verfijnde beschouwingen over de verhouding tussen gevoel en verstand en over hoe om te gaan met beide bij het zoeken naar Gods verlangen in ons leven. In een brief aan jonge medebroeders schrijft hij : “J e mag de geest van het heilige voelen niet uitdoven met de geest van de kennis ” …“Christus verlangt dat we zijn geest krijgen, niet alleen voor het voelen van het hart , maar ook voor de kennis en het begrijpen .”   Favre stelt het intellectuele en het affectieve niet tegenover mekaar. Ze sluiten mekaar niet uit. Welintegendeel, ze zijn complementair. Een woord dat hij in deze context vaak gebruikt is het Spaanse “sentir”, da...
Meer lezen

Een vreemd mannetje waar iets heel bijzonders van uitgaat - feest van de gedaanteverandering - verrassende tekenfilm

Afbeelding
Vandaag lezen we in de liturgie het verhaal van de gedaanteverandering van Jezus. Het is een van mijn favoriete passages. Ik smaak er iets in van wat de leerlingen ervaren hebben in hun dagelijkse omgang met Jezus: onzegbare goedheid en schoonheid. Onderstaande tekenfilm (klik op de afbeelding hieronder), hoewel puur profaan, geeft hier iets van weer. Roepen dit verhaal en/of deze tekenfilm de een of de andere herinnering of ervaring op bij jou?
Meer lezen