Weet je het zelf wel?


Wat gaat er schuil in jouw diepste diep?

Aan onverwachte dingen. Vooral aan mooie dingen.

Weet je het eigenlijk zelf wel?

Reacties

Anoniem zei…
dank voor "weet je het zelf wel"
heel duidelijk voorgesteld.
Kan "begin je gebed" niet openen in "Gewijde ruimte". Hopelijk later wel.
29 juni 2012 om 08:36
Bekkeneel zei…
Op basis van mijn christen zijn weet en geloof ik dat de levende Heer in mij zit. Dus de eeuwige God caritas et amor. Af en toe gluurt Hij in mij even naar buiten vanuit het graf van mijn hart, door een kier van de steen. Dan lijkt de steen een beetje weggerold te worden en klaar ik op. Dan voel ik vreugde, kracht en hoop. Ik word dan doorstroomd door liefde ook. Mijn knorrigheid verdwijnt als de nevels en kwade dampen van een moeras dat in de macht is van de Zwarte Vleer (Toonder). Ik verbaas mij er dan over dat alle aanleidingen tot die knorrigheid onzin waren. Het zat allemaal tussen mijn eigen oren, maar dat kon ik niet zien. Mijn eigen negativiteit schilderde alles boos en donker. Ik zie dan bv. geen buitenlanders, alleen geliefde medezielen in hetzelfde schuitje als ik: op weg naar het oordeel. Ik houd van ze en bid dat ze Jezus mogen leren kennen, maar tegelijk denk ik: dan moet je Hem wel eerst eens in jezelf even uit dat grafhart laten komen, zodat er iets van Hem zichtbaar wordt in jouw leven. Hij klopt om binnengelaten te worden in mijn leven, maar dat is hetzelfde als dat Hij klopt aan de binnenkant van het graf om buiten gelaten te worden. Maar ja, die steen. Wie kan hem wegrollen? Hij wil wel graag opstaan, maar ik lijk zelf de steen op zijn plaats te houden, zodat Jezus wel leeft achter de steen, maar toch niet echt handen en voeten in mij kan krijgen, niet geheel opstaat en alle ruimte krijgt die Hij wil en waar Hij recht op heeft omdat Hij voor mij gestorven is. Ik laat Hem niet Zichzelf worden. Waarom doe ik dat toch (niet)? Waarom laat ik niet toe dat de steen weggerold wordt? Waarom blijf ik maar kiezen voor een onvolledig leven, een half uit de aarde gezongene? (Slauerhoff, Het eind van het lied)
Als kind had ik een libelle die half uit de cocon gekropen was en toen gestorven. Hij had dus nooit gevlogen en ging al dood. Zijn metamorfose was mislukt, hij had de wedergeboorte niet overleefd en was gestorven in de woestijn. Triest.
Moge de Heer zich over mij ontfermen en mij aansporen tot grote ijver om te groeien in nederigheid en overgave zodat ik het lot van die arme libelle niet hoef te delen. De steen voor mijn hart is mijn ikzucht, hij zal vanzelf wegrollen als ik maar bereid ben klein te worden, te worden als een kind. Dan kan Jezus vliegen als een enorme libelle en mag ik tussen zijn schouders zitten als Niels Holgersson. Wat zal ik genieten en wat zal alle genot dat ik om Hem losgelaten zal hebben verbleken en vergeten zijn en blijken minder dan niets te zijn geweest, bedrog dat mijn ware leven blokkeerde.
10 juli 2012 om 10:20
Een reactie posten

Meest gelezen

Onderscheidend luisteren en spreken - Nikolaas Sintobin sj over de subtiele rijkdom van het luistergesprek

Afbeelding
Het luistergesprek of gesprek in de Geest is een toepassing van het onderscheidend luisteren en spreken in groep. Het is de gebruikelijke wijze van met elkaar in gesprek gaan binnen de Gemeenschap van christelijk leven (GCL). GCL is een wereldwijde ignatiaanse lekengemeenschap, die teruggaat op de tijd van Ignatius van Loyola. In deze voordracht geeft Nikolaas Sintobin sj uitleg bij de tweede ronde van het luistergesprek. Het is een toepassing van de onderscheidingswijsheid van Ignatius op de uitwisseling in groep. Klik hier of op onderstaande foto om te luisteren naar deze webinar Misschien vind je deze video ook wel interessant over  "Luistervriendelijk spreken: vier tips van Ignatius van Loyola"
Meer lezen

Hoe komt het toch dat jezuïeten zoveel investeren in onderwijs? - Serie van Nikolaas Sintobin sj over ignatiaanse pedagogie (1/6)

Afbeelding
1/6: Waarom jezuïetenscholen? 476 jaar geleden startte in Sicilië het eerste jezuïetencollege en meteen een nieuw onderwijsmodel: het middelbaar onderwijs. De jezuïeten noemden het: humaniora - meer mens worden . Waarom investeren jezuïeten zoveel in onderwijs?   Kennisoverdracht is belangrijk. Maar het is niet enkel omwille van de schoonheid van wiskunde of Latijn dat ontelbare jezuïeten hun leven gaven en geven aan het onderwijs. De reden is wel dat kennisoverdracht een uniek middel is voor persoonlijkheidsvorming. Denk aan het opnieuw actuele klassikale twistgesprek, het zo vormende groepswerk of het verrijkende parascolaire aanbod.   Wat is kenmerkend voor het jezuïtische opvoedingsmodel? Het vertrekt van de ignatiaanse spiritualiteit. Daarin staat de ontplooiing van de mens centraal.  Christenen geloven dat de mens, elke mens, goddelijke waardigheid heeft. Niets is belangrijker dan de menswording. Daarom is het ignatiaanse ideaal om elk kind zo op te voeden dat het ...
Meer lezen

Een exclusieve ignatiaanse wijze om je zomer nóg beter in te gaan - Schrijf je in voor deze webinar met Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
  Webinar met Nikolaas Sintobin sj op donderdag 25 juni om 20.00 uur. De zomer brengt voor veel mensen wat meer ruimte. De dagen zijn lang, het gewone ritme verandert en misschien ontstaat er tijd om stil te staan bij de voorbije maanden. Maar hoe blik je zo terug dat het meer wordt dan een opsomming van wat er is gebeurd? Hoe ontdek je wat je ervaringen je kunnen leren over jezelf, over God en over de weg die voor je ligt? Tijdens dit korte webinar laat jezuïet Nikolaas Sintobin zien hoe je vanuit de ignatiaanse spiritualiteit op een zinvolle manier kunt terugblikken. Hij maakt daarbij gebruik van het levensgebed, een eenvoudige manier van bidden waarin je samen met God kijkt naar wat je hebt meegemaakt. Luisteren naar wat je ervaring je leert In de ignatiaanse spiritualiteit is je ervaring een belangrijke plaats om God op het spoor te komen. Waar voelde je vreugde, verbondenheid of nieuwe energie? Wat bleef schuren of trok juist het leven uit je weg? En welke patronen worden zich...
Meer lezen

Heilig Hart van Jezus, waarover gaat dat eigenlijk over? - Vlog van Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
Vandaag viert de RKK het feest van het Heilig Hart van Jezus.  In deze vlog geef ik u een korte uitleg over wat we vandaag kunnen leren uit de eeuwenoude devotie tot het Heilig Hart van Jezus. Dit kan in onze geseculariseerde wereld heel ver van mijn bed lijken. Of net niet. Het spreekt namelijk over de tedere liefde en zorg van onze God voor elk van ons, in het bijzonder als we het moeilijk hebben. Om deze vlog te bekijken, klik op onderstaande  afbeelding of op deze link:  https://www.youtube.com/watch?v=Z--b3r35t6c
Meer lezen

Waarom is Jezus eigenlijk naar ons toe gekomen? Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

Afbeelding
ELFDE ZONDAG DOOR HET JAAR - Jaar A   Mt. 9, 36 – 10, 8   Deze verzen uit Matteüs illustreren het heel eigen karakter van het Evangelie. De christelijke openbaring gaat niet in de eerste plaats over een leer. Het is evenmin een boek met voorschriften en regels. Het is wel het verhaal van een gebeurtenis, een ervaring. Het Evangelie is het verslag van een ontmoeting met Jezus. Een mens die zo uniek is dat mensen in Hem God zelf herkennen. Drie aspecten van de Blijde Boodschap vinden we hier uitdrukkelijk terug.   Ten eerste legt Jezus uit waarom Hij gekomen is. Hij wil ons doen leven. Hij wil de mensen genezen en bevrijden van wat hen belet om te worden wie elk is: beeld en gelijkenis van God. Hoe rijk en sterk ieder mens in de grond ook is, toch stelt Jezus vast dat de mensen die Hij om zich heen ziet afgetobd neerlagen als schapen zonder herder. De ervaring leert het ons scherper, vaker en directer dan ons lief is. We verlangen zoveel goeds en moois te doen. Dikwijls lu...
Meer lezen

Theresia van Lisieux aan het woord: de vreugde van de onvolmaaktheid

Afbeelding
Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Theresia van Lisieux een van de grote heiligen van onze Kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel. Het getuigt van een uitzonderlijk geloof, onderscheidingsvermogen en ervaring in de liefde. Graag dit uittreksel. “In het begin van mijn geestelijk leven, toen ik zo’n dertien, veertien jaar was, vroeg ik me af waar ik later nog voortgang in kon boeken. Ik dacht dat ik de volmaaktheid onmogelijk nog beter begrijpen kon.  Algauw heb ik ingezien dat hoe verder iemand op deze weg komt, hoe meer hij verwijderd denkt te zijn van het doel. Nu berust ik erin mezelf nog altijd onvolmaakt te zien en vind ik er mijn vreugde in."
Meer lezen

Over een onbeduidend nonnetje dat het leven van miljoenen mensen veranderde - homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

Afbeelding
Hieronder vind je mijn homilie voor deze zondag. 12e zondag door het jaar A Jer. 20, 10-13              Ps. 69              Rom. 5, 12-15             Mt. 10, 26-33 In september 1897 lag een piepjonge zuster op haar sterfbed, ergens in een klooster in Normandië. Ze was al anderhalf jaar ziek. Het einde naderde. Op een middag stond de deur van haar kamer op een kier. Twee andere zusters wandelden door de gang en piepten even naar binnen. Ze dachten dat de zieke sliep en zegden tegen elkaar: onze medezuster zal weldra sterven. Wat zullen, in godshemelsnaam, op haar doodsprentje kunnen schrijven. Over dat brave wicht valt nu echt eens echt niets te vertellen . Die beide karmelietessen wisten niet dat, tijdens haar ziekte, dat zustertje, op vraag van de priorin, haar autobiografie had geschrev...
Meer lezen