Als je ego overuren klopt


Vandaag verschijnt onderstaande overweging op www.gewijderuimte.org.

God, mijn Schepper, dank dat U mij werk te doen geeft.
Als je werkstuk een knoeiboel is geworden, of als je denkt dat er nooit een eind aan zal komen, of wanneer de uren dubbel zo lang schijnen te duren, bid dan een dankgebed. Je hebt een job en dat is geweldig! Je hebt een betrekking. Die is niet perfect, en misschien is het helemaal geen goede job. Maar al wat je moet aanpakken er waarmee je moet klaarkomen is wat deze dag je biedt. En je hebt een job.

Heilige Geest, breng mij tot inkeer, als mijn manier van doen de foute kant opgaat.
Ik kan mij geweldig kwaad maken op mensen die mij het leven lastig maken, of op de job zelf omdat het slavenwerk is of alleen maar stress oplevert. Maar over de meeste dingen hiervan heb ik geen zeggenschap. Ik kan alleen naar mezelf kijken. Ga ik niet veel te snel te werk? Geraak ik niet gestresseerd omwille van iets  waarmee ik niets te maken heb? Laat ik dat  verschrikkelijke pendelen niet mijn hele dag kleuren? Laat ik niet telkens weer die of die het initiatief of de beslissing nemen Of maakt mijn ego overuren?

Ga met me mee, Jezus, en help me om zelf met mijn medewerkers op weg te gaan.
Paus Franciscus hecht er veel belang aan dat de Kerk naar buiten moet gaan, buiten de eigen muren, daar waar de mensen leven; en dat priesters en bisschoppen buiten bij en tussen de mensen te vinden moeten zijn; met hen meewerkend, zij aan zij. Als wij ons aan de zijde van onze collega’s op weg begeven – wat voor een dag het ook moge zijn – dan volgen we Jezus, en trekt ook Jezus met ons op.


Vinita Hampton Wright

Reacties

ingrid zei…
Hier gaat het niet over werken een job hebben of niet!
Het gaat over u laten gelden, je laten opmerken, concurreren, de beste willen zijn


Allemaal houdingen die ons afhouden van wat ons innerlijk roert.

Bij ons zelf blijven, echt contact maken met onze innerlijke ervaring vraagt om in ieder geval ons ego op te merken.
Je kan niets loslaten dat je niet omarmd hebt.
Bewustzijn kan aangescherpt worden door meditatie.

Anoniem zei…
Jammer genoeg beseffen mensen niet, dat een ego dat continu de aandacht op zichzelf wil richten heel lelijk maakt! Ik vind meer en meer als ik rond mij kijk in kerk en wereld dat het één groot EGO tafereel is. De authenticiteit onder de mens verdwijnt meer en meer uit het kerk en wereldbeeld. Als je naar Facebook zie, dan draait het vooral rond hun activiteiten, wat ze gedaan hebben, hoe mooi hun hond, eucharistie enz wel is, welk prachtig werk ze hebben geleverd enz.. Persoonlijk vind ik dat toch wel ziekmakend, hoe kan een mens nog normaal en gezond functioneren, hoe kan een kind nog normaal ontwikkelen, als alles rond ons moet draaien en ziekmakend is? Als de kerk dan ook nog alle belangrijke zaken overboord ga gooien zoals huwelijk tussen man en vrouw, het belang van de deugden, liturgie veranderen naar eigen believen, alles moet de laatste tijd in de kerk maar kunnen, zelf een gedrag waar God mensen met liefde aanraakt en waardoor ze bekeren en gezond door worden, wordt zelf overboord gegooid in de kerk?? Als de kerk mee zal gaan met wat de mens in de wereld wil, dan ben ik bang dat we echt maar dan ook echt een verloren bevolking zullen worden, dat meer op een wild dier zal lijken, dan op een deugdzaam mens dat de wereld mooier maakt. Nu kunnen al die verloren mensen nog aan een hulplijn trekken, en dat is God en de Kerk! Als de kerk de waarheid van God om ons te beschermen tegen het kwade, ook nog op een hoopje gooit, dan zullen de EGO's alleen niet lelijker worden, maar in mijn ogen ook nog vreselijk gaan stinken.