Waarom een jongen van 11, terecht, doodsbang kan zijn om naar school te gaan


Mark Logtenberg, 23 jaar oud,  is een Nederlandse novice in de Sociëteit van Jezus. De komende maanden zal hij regelmatig in deze blog te gast zijn met cursiefjes over de stage die hij thans loopt in Libanon.

Deel 11

De effecten van de crisis in Syrië zijn op de school waar ik werk in Beiroet te voelen. Deze effecten zijn tweeledig omdat de eigenlijke crisis die ontstond in Syrië niet ophoudt wanneer je als vluchteling Syrië verlaat. Veel van de kinderen op de kleuterschool bijvoorbeeld zijn te jong om zich iets van het geweld in Syrië te herinneren maar dat wil niet zeggen dat het conflict geen impact op hun leven heeft. Vaak kunnen ze de spanningen die heersen in hun familie voelen. De omstandigheden voor hun ouders zijn vaak erg stressvol. Zoals het gebrek aan een fatsoenlijke woonruimte, of andere basisbehoeften zoals voedsel. Maar ook spanningen tussen ouders onderling komen voor. Hoe jong een kind ook is, het zal er altijd iets van oppikken.

Een tweede effect is de meer directe evaring met geweld. De school heeft een eigen sociale werkster om de kinderen te begeleiden met hun traumatische ervaringen. Zij vertelde mij het verhaal van een klein jongetje en dat was werkelijk verschrikkelijk. Ongeveer een jaar geleden begon hij naar deze school te komen maar hij zei niets. Hij zweeg voordurend en men vreesde voor hem. Na verloop van tijd, toen hij zich wat meer op zijn gemak voelde, kwam het hoge woord eruit. Dit is een jongetje van 11 jaar oud. Voordat hij naar Libanon vluchtte met zijn ouders ging alles prima. Hij had vriendjes en ging naar school. Maar op een ochtend terwijl hij naar school liep werd zijn stad gebombadeerd. Even later stond zijn school er niet meer. Zijn leraren en klasgenoten dood. God weet wat een bom met mensen doet.


Hij was bang om weer naar school te gaan in Libanon. Niet erg verrassend met zo’n ervaring. Inmiddels begint het genezingsproces, maar dat gaat zeker nog een lange tijd duren. Hij spreekt in ieder geval weer en kan weer lachen. Het vreselijke is dat dit maar één verhaal is. Er zijn nog zoveel andere.

Reacties

Liesbeth W zei…
beste Marc, moge de goede God je zegenen tijdens je experiment. En weet, God is great en Hij staat middenin de verschrikkingen met Zijn armen wijd open vol troost en kracht. Ik heb het zelf ervaren hoe Hij mij leidde en leidt door de verschrikkingen van mijn leven. Gods zegen en wees verzekerd van mijn gebed voor jou en al wie je ontmoet.