Heeft een mens dan geen recht om boos of droef te zijn? Een reactie van Nikolaas Sintobin sj



Gisteren kwam er een interessante reactie binnen op de blogpost van die dag, waar ik op mijn beurt op reageerde.

Er zitten in je blog veel "dooddoeners" alsof je niet mag klagen of boos/woedend mag zijn wanneer je "meer" hebt dan anderen. Dit zou beteken dat je vrolijk moet fluiten wanneer de elektriciteit uitvalt en al je diepvries producten liggen te verpieteren omdat elders in de wereld mensen geen elektriciteit hebben.

Hieronder vind je mijn reactie. Dit punt lijkt me namelijk te raken aan een kerngegeven van het Evangelie, te weten dat wij mensen gemaakt zijn voor de vreugde; ook al kan die vreugde soms erg discreet  zijn. De uitdaging is daarom als, om welke reden dan ook, die vreugde lijkt te verdwijnen, bijvoorbeeld bij boosheid of verdriet, zo snel als mogelijk terug aansluiting te vinden bij die vreugde. Als je een heilige als Theresia van Lisieux leest, dan merk je hoe zij specialist geworden was om steeds, in alle omstandigheden, die vreugde in haar hart te kunnen bewaren. Zelfs als ze doodziek werd en geplaagd werd door grote geestelijke droogte. Die overtuiging heb ik kort proberen te verwoorden in onderstaande reactie die ik op mijn beurt instuurde op mijn blog:

Wat mij betreft gaat het er niet om dat je niet boos mag zijn. Wel over hoe je van die boosheid af kan geraken. Boosheid is namelijk een vorm van pijn. Geen mens die er beter van wordt.

Reacties

Anoniem zei…
Er zijn duizend en een redenen om wel of niet terecht boos of woedend te zijn en droef zo wie zo. Het vinden van het positieve zorgt er voor dat voor velen het leven te dragen is en God biedt velen troost en hoop. Zo kan het werken!
Anoniem zei…
Boos zijn is wel eens nodig om te luchten, maar je moet er niet in blijven hangen.
We kunnen nooit heiligen nadoen, dat is niet mogelijk.
De heiligen hebben de gaven Gods gekregen om zo met boosheid/ vreugde om te gaan, maar wij gewone mensen kunnen dat niet, want dat is tegennatuurlijk.
Je mag je bewust zijn van je boosheid en vaak is boosheid en woede nodig om te genezen b.v. van een trauma.
Dit kun je niet met vreugde verwerken, maar je moet vaak eerst boos zijn, voordat je de vreugde gaat ervaren.
Anoniem zei…
Het is moeilijk om vreugde te ervaren wanneer je depressief bent. Vreugde is blijkbaar een kerngegeven, dat ik nu niet kan realiseren, terwijl ik dat wel zou moeten.
Anoniem zei…
Een zwaar gemoed raakt de mens diep. Een vreugdevol gevoel kan ik niet afdwingen als er geen inerlijke ruimte is doordat het zware meer aandacht vraagt.
Annie zei…
Jezus was, toen hij de kooplieden uit de tempel verjoeg, behoorlijk boos. Er is dus zeker plaats voor boosheid, ook in de navolging van Christus. Misschien is het ook heilzaam en creeert het spirituele ruimte om wat minder op vreugde gefixeerd te zijn.

Meest gelezen

Een abdijkerk zonder tabernakel, kan dat?

Nikolaas Sintobin sj openhartig over zijn reactie op verkiezing paus Benedictus

Latijnse liturgie in de eenentwintigste eeuw, kan dit eigenlijk nog?