Waarom trots een bron van angst kan worden (3/8)


Voor het tijdschrift “Liefke” schreef ik een overweging over “Trots die dankbaar maakt”. Hier vind je uittreksels (3/8)

Voorwaarde voor trots als bron van levenskracht is dat die trots te maken heeft met je ware zelf en niet met een fake versie van jezelf, of van de ander op wie je trots bent. Al te vaak sluipt in trots ook een element van leugen binnen, een vals imago. Iets dat je is aangepraat of dat je jezelf, om welke reden ook, hebt aangemeten. Het lijkt mooi en aantrekkelijk omdat het blinkt, beantwoordt aan de laatste modetrend of gewoon omdat je toch zo graag zou willen dat het waar is. 

Uiteindelijk verwijdert het je echter van je eigenlijke kern en kan het je zelfs beletten om daar dichter bij te komen doordat het je blind maakt voor de schoonheid die er wel is. 

Bovendien is deze, misplaatste, trots vaak een hopeloze energievreter en bron van angst om ontmaskerd te worden. Het vraagt om steeds weer te investeren, in wat jij niet bent. Het is verloren moeite, een uitputtende strijd tegen een valse voorstelling van jezelf, waarvoor jij de prijs betaalt. Trots gaat dus liefst over wie je echt bent.

Nikolaas Sintobin sj

Reacties

Anoniem zei…
Inderdaad, gewoon jezelf zijn is het beste. Het geluk stroomt daar waar het gaan kan. Dat geeft de glans.
e.harland-hazebroek zei…
Als je best wel echt succesvol bent bv in je werk, is het zaak jezelf onder controle te houden. Het valt "vies weg bij pensioen. Wat blijft is een bepaalde houding... Mag m.i. in normale vorm maar je niet beter voelen.

Meest gelezen

Wat Ignatius van Loyola denkt over het coronavirus

De soms pijnlijke kant van het bidden met het vijfde evangelie (2/3)

Paus Franciscus legt uit waarom Maria zo belangrijk is voor de Kerk