"In alle dingen"

Matthew Spotts is een Amerikaanse SJ-novice. Hij is 24 jaar oud. De voorbije vier maanden deed hij een stage in het “Pine Ridge” Indianenreservaat van Zuiddakota. Hij vond het niet meteen leuk. Toch was het voor Matthew duidelijk dat hij deed wat God van hem verlangde. Immers, Gods wil onderscheiden gaat net iets verder dan het uitzoeken wat je “leuk” vindt of wat je bevalt. In zijn blog schreef hij enkele boeiende bedenkingen hieromtrent. “ Zin hebben in iets of er geen zin in hebben, is geen afdoende parameter om Gods wil te onderscheiden. Ten gronde gaat het bij “troost” trouwens ook niet hierover. Herinner u wat de definitie is die Ignatius geeft van “troost”: het is een beweging die ons dichter bij God brengt, een beweging die ertoe leidt dat je groeit in geloof, hoop en liefde. Als je berouw ervaart omdat je iets onheus hebt gedaan, dan zal dit je relatie tot God ten goede komen en zal het je doen toenemen in geloof, hoop en liefde. Maar leuk is het niet. De meesten onder...

Hopelijk kan onderstaand manifest, uitgaand van een aantal Vlaamse parlementsleden, u inspireren. In het bijzonder hun oproep om getuigenissen te geven over persoonlijke ervaringen met geestelijken die bepalend zijn geweest in uw leven of u in moeilijke momenten hebben geholpen. "Vlaamse volksvertegenwoordigers steunen geestelijken" De aanhoudende onthullingen over kindermisbruik in de kerk, dreigen alle geestelijken mee te sleuren in een sfeer van veralgemeende verdachtmaking. Wij veroordelen kindermisbruik als een gruwelijk misdrijf, en ook schuldig verzuim is voor ons onaanvaardbaar. En dat het wezen van kerk en pastoraal hierdoor in het hart wordt getroffen, staat buiten kijf. Dit wil nog altijd niet zeggen dat alles en iedereen geëngageerd in kerk, als geestelijke of als leek, nu zonder meer verdacht is. Wij willen het dan ook opnemen voor die duizenden priesters, zusters, paters, broeders, diakens en lekenmedewerkers die geen schuld treft en jaren ...

“ Ja, inderdaad, liefde is een belangrijk thema in mijn boeken. Voor mij raakt dit aan het religieuze. Zo een beetje naïef, weet je wel. Het is als een zoete droom die uitnodigt om heerlijk te ontsnappen aan de werkelijkheid .” Dit hoorde ik een schrijfster onlangs vertellen op de radio. Ik ben de naam van de vrouw vergeten. Maar niet dat het mij duidelijk was dat zij het niet had over de christelijke liefde en/of godsdienst. Zeker, de liefde die Jezus toont en leert kan teder en “ lief ” zijn. Maar vaak gaat zij gepaard met strijd, botst zij op weerstand en kan zij verdraaid veel pijn doen. Het is niet voor niets dat het christendom – de godsdienst van de liefde – het kruis heeft gekozen als haar symbool bij uitstek. Dit lijkt me niet meteen te rijmen met “ naïef ” of “ ontsnappen aan de werk elijkheid”. Delen

De voorbije tijd was ik “vakantiepastoor” in een klein dorpje, diep in Frankrijk. Reeds tijd hebben de mensen hier geen residerende priester meer. Ik ben hier dan ook meer dan welkom. Al heel wat jaren Elke morgen van de week de eucharistieviering voor de kleine, biddende gemeenschap van christenen. Op zondag zit de kerk lekker vol. Telkens de gelegenheid om rustig te preken en wat te verwijlen bij het Woord. Na afloop van de viering vaak een of meerdere biechtgesprekken, een zegening in de sacristie of aan huis … Vermits ik hier al geruime tijd kom, begin ik ook de plaatselijke klerus (100 km in het rond) te kennen. Dit leverde ook deze zomer boeiende gesprekken op. Een heel ander leven. En ook weer niet. Ten gronde gaat het over hetzelfde: het Rijk van God. Ik hoop volgend jaar terug te kunnen gaan. Delen

Deze film gaat over mensen die hun hele leven “vakantie” houden: ze proberen zich helemaal leeg te maken, gedreven door hun verlangen om God te vinden en door Hem bewoond te worden. De komende weken zal deze blog zich ook in stilte hullen. Het laat u rustig de tijd om dit unieke document van 161 minuten te smaken. Klik hier . Uw blogger geeft u graag opnieuw afspraak op 27 juli . Ad majorem Dei gloriam. Delen

Waar ervaar jij schoonheid; waar kom jij tot rust; waar droom jij van; waar wordt het mooiste van jezelf aangeraakt … in jouw dagdagelijkse leven? Mogelijk of onmogelijk? Laten we dat even in het midden. De wonderen zijn de wereld niet uit. In het bijzonder voor wie in God gelooft. Delen

Een student vraagt aan een jezuïet of het waar is dat een jezuïet een vraag altijd met een wedervraag beantwoord. De jezuïet kijkt de jonge man aan en zegt:” Hoe bedoel je?” Delen

Onderstaand vers staat te lezen op een verweerd blaadje. Het moet al maandenlang, onopvallend onze gevel sieren. Gisteren merkte ik het toevallig op. Ik deel het graag met u. “ De stad ademt in wat wij uitademen, laat het in hemelsnaam liefde zijn ,” I. Calvino Delen

Bidden is gratuit. Bidden kan maken dat onmogelijke dingen mogelijk worden. Niet in het minst omdat het leert met de ogen van Jezus naar de werkelijkheid te kijken. Dat maakt alles anders. Maar bidden is geen magie. Ook al durven we daar heimelijk wel eens  op te hopen. Delen

Het was de eerste keer dat de jonge vrouw bad met de Schrift. Het was niet alleen “gelukt”. Ze had er gewoon deugd aan beleefd. Een ontdekking die naar meer smaakte. Tot haar eigen verwondering. Ze beschouwde zichzelf wel als christen, maar zeker niet als biddend of vroom. Het was de ignatiaanse wijze van bidden die haar zo geholpen had: “Een duidelijke en tegelijk vrije structuur. Het legt je niets op helpt je wegwijs in de richting van wat jou kan helpen. Zo hoef je het niet allemaal zelf uit te vinden.” Levende traditie heet dat. Delen

Als kind heb ik lang tijd een wel heel bijzondere voorstelling gehad van de partnerkeuze. Eens volwassen, zou ik op een goede dag naar een reuzegroot marktplein gaan. Daar liepen duizenden jonge mannen en vrouwen door mekaar. Het kwam er op aan om precies die ene vrouw te vinden die voor mij bestemd was. Het was me een raadsel hoe dat precies in zijn werk zou gaan. De inzet was groot. Immers, voor het kind dat ik was leed het geen twijfel dat het huwelijk een definief engagement was. En ook dat dit wel degelijk mogelijk was. De voorstelling, zo heb ik later tot mijn opluchting vastgesteld, stemde niet overeen met de werkelijkheid. Maar in mijn kinderlijke naïviteit had ik toch wel aangevoeld dat het aangaan en uitbouwen van een liefdesrelatie een daad van vrijheid is. En dus van verantwoordelijkheid. Als je de hedendaagse film- en muziekproductie ziet, wordt vaak een heel ander beeld opgehangen: fatalistisch en deterministisch. De leefbaarheid en de duurzaamheid van de liefdesrelatie...

Verschillend zijn is moeilijk. Moeilijk voor jezelf. Soms nog moeilijker voor anderen. Vaak is het de persoon in kwestie die weet hoe best de hand te reiken. Het verschil kan dan een brug worden naar ontmoeting.    Delen Imagine Glee from Daniel Reigada on Vimeo .

Dietrich Bonhoeffer, een jonge Duitse dominee, werd in 1945 opgehangen door de Nazi’s. In 1943 had hij reeds 10 jaar verzetsactiviteiten achter de rug. Opgeloten in de gevangenis van Tegel, schreef hij toen in een essay het volgende: “ We zijn niet Jezus Christus. Maar als we christen willen zijn, moeten we op de een of de andere manier delen in de groothartigheid van Jezus door verantwoordelijk en vrij op te treden als het uur van gevaar aanbreekt. Dan m oeten we getuigen van een authenthiek medeleven dat niet voortkomt uit angst maar wel uit de bevrijdende en verlossende liefde van Christus voor al wie lijdt. Louter afwachten en toekijken is geen christelijke houding. De christen is geroepen tot meeleven en handelen. Niet in de eerste plaats omwille van zijn eigen lijden. Maar wel omwille van het lijden van zijn naasten voor wij Christus zelf geleden heeft .”     Delen

In deze video vertelt broeder Jim Siwicki sj op aangrijpende wijze hoe een daad van menselijkheid hem verder leidde dan hij had kunnen vermoeden. Hij legt meteen ook een interessante link tussen zijn roeping en de ignatiaanse spiritualiteit. Meer boeiende getuigenissen van Amerikaanse jezuïeten over hun jezuïet zijn vindt u in deze YouTube Channel: Jesuits Revealed . Delen

“ Ik veronderstel dat ik je nu niet moet vragen hoe het me jou gaat. Ik kom hier immers om te vertellen hoe het met mij gaat ”. Zo merkte een jonge dame onlangs glimlachend op bij het begin van een begeleidingsgesprek. Inderdaad, de geestelijke begeleiding heeft iets bijzonder. De begeleider is daar om de ánder de kans te geven om te spreken. Door te luisteren en zichzelf – althans op zekere wijze – tussen haakjes te plaatsen, schept de begeleider een ruimte waarbinnen de ander in vrijheid en vertrouwen aan het woord kan komen. Geestelijk begeleiden vraag om goed te kunnen zwijgen. Net zoals bij de therapeut of de psychiater? Toch niet. De geestelijke begeleiding vertrekt expliciet van het geloof in een liefdevolle God. Bedoeling van het gesprek is steeds, rechtstreeks of onrechtstreeks, om beter te zien – onderscheiden - hoe God werkzaam is in het leven van de begeleide persoon. De begeleider begeleidt dan ook niet enkel in eigen naam. Hij vertegenwoordigt de ruimere Kerkgemeensc...

Kinderen kunnen er ten volle voor gaan. Ook op een weekdag, om kwart over acht ’s morgens. Een moeder steekt het zebrapad over, samen met haar dochtertje van 6-7 jaar. Preciezer, moeder draagt de boekentas van het kind dat zelf rijdt op een autoped. Zelden heb ik een kind zo gelukkig gezien. Bij elke trap straalde haar gezichtje met een intensiteit dat het een plezier was. Alsof haar leven er van afhing. Helemaal, zonder enige reserve, overgegeven aan het moment. Het gezicht van het meisje leek wel te barsten van genot. Dat kunnen enkel maar jonge kinderen. Kinderen hebben een speciaal zintuig voor plezier. Ze kunnen er nooit genoeg van krijgen. Wat een creativiteit. Is dit niet net heel menselijk? Wij zijn gemaakt voor het geluk. In alle omstandigheden. Leren hoe je, in weer en wind – en ook in erger – steeds in voeling kan blijven met de Bron van het leven dat ons zomaar gegeven wordt … Wat een uitdaging en een opdracht voor ons volwassenen. Zowel naar die kinderen, als, in...

Op donderdagavond, 10 juni 2010 heeft op het Sint-Pietersplein in Rome de grootste concelebratie uit de geschiedenis van de Kerk plaatsgevonden. 15.000 priesters uit de hele wereld hebben er, samen met de Paus, eucharistie gevierd nalv het afsluiten van het jaar van de priester. In antwoord op een vraag van één van de aanwezige priesters heeft Benedictus XVI een indrukwekkende verklaring gegeven van de betekenis van het priestercelibaat. Theoloog Benedictus op zijn best. Niet enkel voor de priesters. Maar voor alle gelovigen. “ Het celibaat is een vooruitlopen op. We stijgen uit boven deze tijd en gaan naar de toekomst toe. Op zo’n manier dat we onszelf en onze wereld “voortduwen” in de richting van de verrijzenis, van de nieuwheid van Christus, van het nieuwe en ware leven. Het celibaat is dus een vooruitlopen op dat mogelijk wordt gemaakt door de genade van de Heer die ons tot Hem “aantrekt” in de richting van de wereld van de verrijzenis; het nodigt ons ononderbroken uit om onsz...

Vorige zondag had ik het genoegen een voordracht te mogen beluisteren van een “BV”. Op een bepaald ogenblik zei hij: “ Ik ben gelukkig af van het geloof van mijn kindertijd .” Een uitspraak die je wel vaker hoort uit de mond van onze B ekende V lamingen. Toch schrok het publiek op. De BV in kwestie was namelijk de bisschop van Antwerpen. Maak u niet ongerust. Mgr Bonny was zich niet aan het uiten als ongelovige. Wel stelde hij vast dat zijn geloof sinds zijn kindertijd behoorlijk was geëvolueerd. Van een kinderlijk – daarom niet minder authentiek - geloof was het doorgegroeid naar een volwassen geloof. Gelukkig maar. Probleem is dat bij ons te lande de geloofsvorming vaak eindigt bij de kindertijd. Het doorgroeien uit dat kinderlijke geloof wordt dan vlot gelijkgesteld met het zonder meer verdwijnen of doorprikken van dat geloof. Een beetje kort door de bocht. Delen

Medebroeder Jan Bronsveld, woont als sinds tientallen jaren in het Nabije Oosten. Vanop het dak van ons college in Caïro vertelt hij uitvoerig over het mysterie van de (trouw aan de) persoonlijke roeping en over het leven in een land waar een grote meerderheid van de bevolking moslim is. Technisch is deze video geen hoogvlieger. De inhoud is des te sterker. Delen

Een dezer gaf ik een vorming in een grote school ergens te lande. Het was een enorm complex van gebouwen verspreid in een prachtig park. Er was ook een groot klooster aan verbonden, het moederklooster van een onderwijscongregatie. Tijdens de pauze wandelde ik even door de indrukwekkende kloostergangen: portretten van algemene oversten, glasramen, spreekkamers, praalkasten met souvenirs en missie-voorwerpen … En ook heel wat bejaarde zusters, op stap in de gangen of aan het werk in een bureautje. Met enkele sloeg ik een praatje. Hun leeftijd maakte duidelijk dat zij allen al geruime tijd niet meer in de klas stonden. Wat ik evenwel onthoud van die gesprekjes was hoe intens die oude dames zich wel verbonden wisten met het schoolgebeuren. Alsof ze een kwartier geleden nog voor de leerlingen hadden gestaan. Verwonderd was ik niet. Ik merk hetzelfde bij onze oude paters. Gesprekken met enkele jonge leerkrachten deden me dan weer vermoeden dat zij, noch de leerlingen, ook maar konden verm...

Liefde is loslaten en durven vertrouwen Dat geldt voor spinnen, net zo goed als voor mensen. Delen

Een franciscaan, een dominicaan en een jezuïet sterven op hetzelfde ogenblik. Alle drie gaan ze naar de hemel. De franciscaan wordt verwelkomd door Sint Pieter en hij wordt vergast op een maaltijd, klaargemaakt door de beste kok van de hemel. De franciscaan vindt het heerlijk. Ook de dominicaan wordt verwelkomd door Sint Pieter en een uitgebreid team van hemelse koks maken een heerlijk maal voor hem klaar. De dominicaan is verrukt. Uiteindelijk komt ook de jezuïet ter bestemming. Op zijn beurt wordt hij verwelkomd door Sint Pieter. Maar deze keer is het niemand minder dan God de Vader die achter het fornuis gaat staan en die opdient. De twee anderen zijn niet weinig verbouwereerd en protesteren tegen de voorkeursbehandeling die de jezuïet te beurt valt. Meteen legt Sint Pieter de zaak uit: “Het zit hier al vol met franciscanen en dominicanen. Maar hij is de eerste jezuïet die hier binnen komt.” Delen

Onderstaande video biedt u een “ palindroom ” aan. Een palindroom is een “tekst” die je zowel van voor als naar achter kan lezen. Deze palindroom heeft de bijzonderheid dat hij exact de tegenovergestelde betekenis heeft al naargelang de richting waarin je hem leest. Van fatalistisch doemdenken, wordt het hoopvol kijken naar de toekomst. Het perspectief van waaruit je de "objectieve" werkelijkheid benadert is bepaald niet neutraal. Neem even 1minuut en 44 seconden.   Delen

In een gespreksgroep had een jonge man het over zijn snel ouder wordende vader. Hij hield zielsveel van hem en vertelde dat hij het er erg moeilijk mee had dat hij hem mogelijks op tamelijk korte termijn zou moeten afstaan. Plots klonk er rust in zijn stem en verscheen er een glimlach op zijn gelaat. “ Misschien moet ik nu vooral proberen dankbaar te zijn om alles wat ik van hem mocht en mag ontvangen .” Delen

Conall O'Cuinn is een Ierse medebroeder. Hij is even creatief als gedreven. In onderstaande video, door hemzelf geproduceerd, probeert hij beter te begrijpen hoe God recht kan schrijven op onze kromme wegen. Ook binnen de zo gehavende Ierse Kerk.    Delen

Toen ik voor het eerst iets zag over deze campagne vond ik het maar niets. Dit is niet mijn stijl, om het vriendelijk uit te drukken. Dit is al te gek. Dacht ik. Maar is dit werkelijk nonsens? Staan er niet heel wat zulke “gekke” dingen in het Evangelie? (NB: “free hugs” is Engels voor “gratis knuffels”) Delen

In 2002 ging het AJAN van start, het Afrikaans Jezuïeten Aids Netwerk. Op 12 juni eerstkomend zal een kleine kliniek voor aidspatiënten en mensen met hiv in Burundi worden geopend, vanuit een samenwerking tussen AJAN en de JRS , de Jesuit Refugee Service. De opening vindt plaats in het kader van ‘ Service Yezu Mwiza’ (SYM), een programma ter ondersteuning en zorg voor mensen met hiv en aids. De kleine kliniek zorgt tevens voor de verdeling van aidsremmers bij mensen die met hiv-virus besmet zijn. Volgens directeur Désiré Yamuremye starten de jezuïeten het centrum omdat de meeste mensen in de regio te arm zijn om in de omliggende steden hun medicijnen af te halen. “Daarom stappen wij zelf op mensen toe en trachten hen te helpen via verdeelpunten in parochies of nabijgelegen gezondheidscentra.” De ‘Service Yezu Mwiza’, met hoofdzetel in Bujumbura, startte onder impuls van de vluchtelingendienst van de jezuïeten. Het project bereikte al snel 900 mensen met hiv. Het verleende ook zorg...

Geloof je in engelen? Geloof je dat je een engelbewaarder hebt? De voorzienigheid is meer dan een sympathiek maar oudbollig woord uit de theologie. Het staat voor de ervaring en het geloofsgegeven dat God werkzaam is onze wereld. Meer in het bijzonder, dat zijn liefdevol scheppingswerk onafgebroken verdergaat en dat Hij recht schrijft op onze kromme lijnen. In het leven van elke mens. Vaak op mysterieuze wijze. Doorgaans anders dan we het zelf “voorzien” hadden. Delen

Het bericht " Gelukkig zijn " kreeg nogal wat reacties. Zowel via de reactie-knop, als via persoonlijke emails. Graag deel ik met u ondestaande bedenking die Han gisteren instuurde . Lieve mensen, leven kan zo een worsteling zijn! Ik herken jullie opmerkingen allemaal. Gelukkig herken ik ook wat de vrouw zegt. Meer en meer merk ik dat ik keuzes heb in mijn leven, dat het leven mij niet overkomt maar dat ik kan kiezen hoe om te gaan met wat er is. Kiezen voor geluk betekent niet dat je nooit meer pijn en verdriet hebt. Het betekent voor mij dat ik verantwoordelijkheid neem voor mijn eigen leven. Dat ik met alles wat er is in contact blijf, in het licht van te weten dat God van mij houdt! Vanuit dat kostbare weten kan ik keuzes maken. En inderdaad, de kracht om te kiezen ontvangen wij als een genade. Is dat niet mooi? Het vervult mij met dankbaarheid en geluk. Delen

Voorbije woensdag werd pater Erik Cappoen sj, 94 jaar oud, begraven. Hij moet een heel innemend en liefhebbend man geweest zijn. Onderstaande tekst stond op zijn doodsprentje. Erik heeft de woorden zelf geschreven. Wanneer ik dood zal zijn, treur dan niet om mij … Schrijf mij geen kwaliteiten toe die ik niet had. Wees dankbaar a.u.b. samen met mij, omdat de Heer mij opnam in zijn vrede, en omdat ik, voor het eerst, zijn Moeder zag die mij het kruisje gaf waar ik zolang van droomde.   Delen