"In alle dingen"

Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Thérèse van Lisieux een van de grote heiligen van onze Kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel.  Graag bied ik u enkele uittreksels aan. Theresia herinnert zich een droom van toen ze 4 jaar oud was, en duidt hem 20 jaar later. Op een nacht droomde ik dat ik naar buiten ging om alleen in de tuin te gaan wandelen. Toen ik onderaan de treden gekomen was die je op moest gaan om in de tuin te komen, stond ik plotseling als aan de grond genageld van schrik. Voor mij, vlakbij het prieeltje, bevond zich een ton met kalk en op die ton dansten twee afgrijselijke duiveltjes en wel met een verrassend grote lenigheid ondanks de strijkijzers die ze aan hun voeten hadden. Plotseling richtten ze hun vlammende ogen op mij en op hetzelfde moment – ze leken meer geschrokken te zijn dan ik – sprongen ze van de ton af en gingen zich verstoppen in de linnenkamer die daar tegenover is...

  Wat doet dit verhaaltje met jou? Welke keuzes maak jij? Klik hier om dit filmpje te bekijken of klik op onderstaande afbeelding.

3de   ZONDAG DOOR HET JAAR A Jes. ‪ 8,23.9,1-3   -   Ps. ‪ 27(26),1.4.13-14.     -     1 Kor ‪ 1,10-13.17   -   Matteüs ‪ 4,12-23 Een tijd geleden gaf ik een driedaagse bezinning in de abdij van Postel aan een klas van laatstejaars uit een Vlaams jezuïetencolleges. Jongens en meisjes van 17-18 jaar, die op het punt staan om hun vleugels uit te slaan en die zich de vraag stellen van hun studiekeuze en ook van hun verdere leven. Al tijdens de eerste kennismaking vroeg een van de meisjes, Anna, mij om te vertellen over mijn roeping. Dat overkomt me vaker. Mensen snappen het niet dat je ervoor kan kiezen om priester of religieus te worden. Het lijkt iets heel apart. Je moet wel een heel bijzondere ervaring gehad hebben om zo’n levenskeuze te maken. Is dat zo? Uiteraard begrijp ik wat die mensen bedoelen. Ik heb zelf lange tijd een soort van magische voorstelling   gehad van het geroepen worden. Wat is dat eigenlijk, ...

Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten . In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in  het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat. (10/13) Het “goed gevoel”: deugddoend maar niet onontbeerlijk. Ignatius relativeert sterk het belang van het “goede gevoel”. En wel op twee manieren. Ten tweede , en samengaand met de eerste : je bent tot meer in staat dan je wel denkt. Er zit meer kracht in je dan je durft te vermoeden. Je bent sterker dan je je misschien wel zelf voelt. Plus est en vous ! De Geest is steeds werkzaam, ook al voel je Hem niet.  Dit is geen aansporing tot onverantwoorde krachtpatserij of om zomaar over je grenzen te gaan. Maar wel een uitnodiging van Ignatius om erop te vertrouwen dat je de nodige kracht zult krijgen en dat het belangrijk is om hierin te durven geloven, ook al voel je je zwak en kwetsbaar. Nikolaas Sintobin sj

Onze samenleving heet meer en meer mensonvriendelijk te worden, in tegenstelling tot minder ontwikkelde landen. Chili is zo’n land. Ik verbleef er een klein jaar, voldoende om het wat te leren kennen. Een van de dingen die me opviel was hoe brutaal men er is in het verkeer. Als voetganger ben je daar vogelvrij. Ook op het zebrapad. Rennen is de boodschap. Anders word je gewoon omver gereden. Onlangs was ik in de Gentse binnenstad. Ik zag een vader met 2   jonge kinderen. Het ene op het fietszitje. Het ander, een piepklein meisje, te voet, naast hem.   De man stak voorzichtig, te voet naast zijn fiets, de straat over. Het dochtertje was hem niet gevolgd en was op het voetpad blijven staan. Papa moedigde vriendelijk het kind aan om over te steken. Het kind aarzelde. Het was zichtbaar angstig.   Aan de ene kant kwam een auto aangereden. Aan de andere een fiets. Beide bestuurders hadden meteen in de gaten wat er gebeurde. Ze stopten en deden beiden het meisje vri...

  Op maandag 19 januari 2026 hebben drie Amerikaanse kardinalen een verklaring gepubliceerd omtrent de buitenlandse politiek van Donald Trump. In deze hoogst uitzonderlijke verklaring stellen zij de buitenlandse politiek van de Amerikaanse president aan de kaak en roepen ze hem op terug te keren naar het "morele kompas". Ze verwijzen daarbij uitvoerig naar paus Leo. Ik vertaalde voor u de oorspronkelijke tekst. Het uitstippelen van een morele visie op het Amerikaanse buitenlands beleid In 2026 is de Verenigde Staten verwikkeld geraakt in het meest diepgaande en aangrijpende debat over de morele grondslag van Amerika’s handelen in de wereld sinds het einde van de Koude Oorlog. De gebeurtenissen in Venezuela, Oekraïne en Groenland hebben fundamentele vragen opgeroepen over het gebruik van militaire macht en over de betekenis van vrede. De soevereine rechten van naties op zelfbeschikking blijken uiterst kwetsbaar in een wereld van steeds grotere vuurhaarden. Het afwegen van het ...

"Het is gevaarlijk om iedereen langs éénzelfde pad te willen leiden; slechter nog, om anderen te vergelijken met jezelf." Ignatius van Loyola

Goedheid en liefde, hoe discreet en ongekend ze ook zijn, laten uiteindelijk hun sporen na. Voor altijd. Waarnaar ruik jij? Klik hier of op onderstaande afbeelding om dit heerlijk kortverhaal te bekijken .

Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten . In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in  het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat. Het “goed gevoel”: deugddoend maar niet onontbeerlijk. Ignatius relativeert sterk het belang van het “goede gevoel”. En wel op twee manieren. Ten eerste omschrijft Ignatius de toestand waarin je je slecht voelt, en dus de afwezigheid van dat goede gevoel, als een “beproeving”. Meer nog, hij stelt dat, als die droefheid al niet gewild is door God, dat God er zich alvast niet tegen verzet heeft. Met andere woorden, als God het heeft toegelaten, dan moet daar blijkbaar iets goed uit kunnen voortkomen. Twee dingen kunnen hier uit afgeleid worden. Ø   Hoe wenselijk en deugddoend dat goede gevoel ook is, het is blijkbaar een verkeerde voorstelling (bekoring) te denken dat dat goede gevoel levensnoodzakelijk zou zijn. Anders zou ...

Homilie voor de tweede zondag van het jaar Vorige week herdachten we het doopsel van Jezus. Zonet hoorden we in het Evangelie volgens Johannes, het rechtstreekse getuigenis van Johannes de Doper over dat doopsel van Jezus Jezus. Volgende zondag duiken we volop het openbaar leven van Jezus in. Maar vandaag blijven we dus nog even in de dynamiek van de expliciete theofanie, van de godsopenbaring. Want daar komen de woorden van de Doper wel op neer. Van de vier evangelisten is Johannes diegene die het meest rechtstreeks de kerkvaders geïnspireerd heeft bij hun moeizame uitbouw van het christelijk dogma. Het christelijk dogma, zeker het christologische deel ervan, is uiterst kort. Het drukt op bondige wijze de absolute kern uit van het christelijk geloof. Het is tot stand gekomen in het eerste millennium van onze jaartelling. Daardoor is het gemeenschappelijk aan katholieken, orthodoxen en protestanten. In de evangelielezing van daarnet zijn er twee stukjes die voor de ontwikkeling v...

In 1978 publiceerde Karl Rahner sj zijn « Brief van Ignatius aan jezuïeten van nu ». In dit essay van enkele tientallen bladzijden kruipt Rahner in de huid en pen van Ignatius en levert hij mijmeringen over wat het kan betekenen om vandaag jezuïet te zijn. Hieronder een reflectie over zijn houding ten aanzien van de Kerk. Men noemt mij met nadruk een man van de Kerk, Marcuse noemt mij een soldaat van de Kerk. Ik schaam me bepaald niet voor deze kerkelijke gezindheid. Ik wilde met mijn hele bekeerde leven de Kerk dienen, met dien verstande dat deze dienst uiteindelijk God en de mensen geldt en niet een instituut dat zichzelf zoekt. De Kerk heeft oneindige dimensies, want zij is de gemeenschap van gelovige mensen, die in hoop op weg zijn, die God en hun medemensen liefhebben en die vervuld zijn van de geest van God.  Maar - en voor mij is dat vanzelfsprekend – de Kerk is ook sociologisch bepaald. Ze is een concrete kerk in onze geschiedenis, een kerk van de instituties, van het mens...

Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten . In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in  het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat.  (8/13) Drie mogelijke verklaringen waarom je je droef voelt (3/3) Een derde mogelijke verklaring die Ignatius noemt, is zonder meer een uitnodiging om te groeien in geloof. Je doet alles wat je kan. Je bent bovendien bereid om af te zien van onmiddellijke “tegenprestaties” of “beloningen” voor je inspanningen. En toch houdt de droefheid aan. Dan kan je de ervaring van dorheid, van afwezigheid van het genieten …. proberen te ervaren als een uitnodiging om te groeien in nederigheid en bescheidenheid. Want je stelt het nu zelf vast: hoezeer je ook je best doet, uiteindelijk hangt het niet af van jezelf. Ook al denken we vlot dat, als het ons goed gaat, dat dit een beloning is voor onze “verdienste” en dat we het dus in de eer...

Elf jaar geleden begon ik te studeren, een  boze en opstandige man. De boosheid kwam hiervan dat ik de indruk had dat God afwezig bleef bij al het lijden van mensen die ik kenden en liefhad. Ik hoopte dat door de studie mijn probleem zou opgelost geraken. Zo besteedde ik tien jaren deeltijds aan studie, luisterend, lezend en schrijvend. Toen ik mijn MA in Bijbelse Studiën beëindigde en klaar was een thesis te schrijven over ‘Het lijden in het boek Job’, overviel mij een kanker, en die maakte aan al mijn plannen een einde. Zo kwam het dat het laatste essay dat ik schreef,  handelde over Marcus zijn verslag over het gebed van Jezus in Getsemane. De nacht voor de operatie bracht ik door in de wachtkamer van de dienst spoedgevallen, mogelijk de slechtste ervaring van mijn leven. Ik voelde mij alleen en was door angst bevangen. De operatie was daar, met de kans  dat ik er niet door zou komen, en er was geen ontsnappen aan. En plots was ik in de tuin van Getsamane en w...

Anthony de Mello sj (1931 – 1987) was een  Indisch jezuïet en psychotherapeut. Hij had veel aandacht voor de dialoog tussen de ignatiaanse spiritualiteit en de Indische wijsheidstraditie. De Mello is bekend om zijn korte verhaaltjes. Tegen een leerling die constant klaagde over anderen zei de wijze: “Wanneer je vrede wilt, probeer dan jezelf te veranderen, niet de anderen. Het is makkelijker je voeten met slippers te beschermen dan de aarde met tapijt te bedekken.” Anthony de Mello sj

Deze man heeft een uitstekend idee. Hij doet al wat hij kan om het te realiseren. Het wordt een volledige mislukking. Noodgedwongen moet hij het uit handen geven. Uiteindelijk blijkt het toch te lukken. Nog veel beter dan hij zelf had kunnen doen. Wat de windzaaier zelf niet kon, wordt hem zomaar gegeven.   Roept dit bij jou herinneringen op? Zijn er zaken in jouw leven die onmogelijk leken en die op een goede dag toch werkelijkheid zijn geworden? Klik hier of op onderstaande afbeelding om te kijken naar deze mooie tekenfilm

Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten . In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in  het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat.  (7/13)  Drie mogelijke verklaringen waarom je je droef voelt (2/3) De tweede mogelijke verklaring die Ignatius aanbiedt is van een heel andere natuur. Hij stelt voor om deze periode van droefheid te beschouwen als een uitnodiging om te groeien in gratuïteit, om de gemaakte keuzes te verdiepen, om te komen tot datgene waar het eigenlijk op aan komt.  De vreugde die je voordien mocht ervaren was aangenaam, deugddoend en levengevend.  Maar misschien is het toch niet in de eerste plaats om die reden dat je doet wat je doet. Is er niet ergens sprake, ook bij jou van een diepere gedrevenheid en, misschien zelf van een  voldoening op een nog veel dieper niveau … ? Nog anders gezegd, misschien kan je het wel aan niet...

  Alle godsdiensten kennen gebed. Toch is niet alle gebed christelijk gebed. Het eigene aan het christelijk gebed is dat het relationeel is. Als je als christen bidt, probeer je in aanwezigheid te komen van God en met Hem iets te beleven. Bidden doe je dus niet op je eentje. Wel samen met de Heer. Je kan bidden met een bijbeltekst, mondgebed doen of deelnemen aan een gebedsviering. Je bidden wordt maar christelijk in de mate dat je probeert je te openen voor Gods aanwezigheid. Bidden heeft alles te maken met een ontmoeting. Bidden is samen-zijn. Vandaar dat, zoals bij een andere ontmoeting met een dierbaar iemand, begin en einde van het gebed belangrijk zijn. Als je een goede vriend bezoekt, dan neem je de tijd om mekaar te groeten. Zo kan je op dezelfde golflengte komen. Als de ontmoeting naar haar einde gaat, dan breek je het gesprek ook niet abrupt af. Je neemt wel de tijd om afscheid te nemen. Je dankt voor wat je met elkaar hebt kunnen delen. Zo ook bij het bidden. ...

Als alles goed overwogen en beslist is, laat dan de nacht de laatste raad brengen.  Ignatius van Loyola

Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten . In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in  het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat.  (6/13)  Drie mogelijke verklaringen waarom je je droef voelt (1/3) Eerste mogelijke oorzaak . Het kan zijn dat we te weinig op het scherp van de snee leven. We geven onszelf niet de middelen om door te stoten tot de kern, tot datgene waarin we nochtans geloven en waarvoor we verlangen te kiezen. We leven te zeer in oppervlakkigheid (luiheid, gemakzucht, niet consequent zijn, drukte, mondaniteit, materialisme, …).  Niet echt verwonderlijk dat we hierin weinig voldoening vinden. Ten slotte kan je maar oogsten wat je zaait. Deze eerste oorzaak gaat dus over zaken die we zelf in de hand hebben. Hier gaat het over onze eigen vrijheid en verantwoordelijkheid.

Wie zijn de mensen die het meest invloedrijk zijn geweest in je leven?   Ben je er blij mee, of niet echt?   Is er iets dat je (toch) (bijzonder) dankbaar stemt over die mensen? Wat heb je van geleerd? Klik hier  of op onderstaande afbeelding om te kijken naar dit videootje.

Na Ignatius van Loyola is Theresia van Lisieux mijn favoriete heilige. Onderstaand citaat uit haar autobiografie vind ik heel bijzonder. Het is in de karmel niet altijd mogelijk de woorden van het Evangelie naar de letter in de praktijk te brengen. Soms moet je vanwege je bezigheden wel eens een kleine dienst aan iemand weigeren. Maar als de liefde tot de naaste in de ziel diep wortel geschoten heeft, is dat ook uiterlijk te zien.  Je kunt op een zo minzame manier iets weigeren wat je niet geven kunt, dat die weigering net zoveel plezier doet als de gave.

Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten . In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in  het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat. (5/13) Geduld en vertrouwen Het is eigen aan de persoon die zich slecht voelt, dat hij ongeduldig wordt. Droefheid is van nature onverenigbaar met geduld. Vandaar dat Ignatius uitnodigt om je bewust te oefenen in geduld. Het is evenwel niet alleen typisch voor de droefheid om ongeduldig te maken. Het is ook eigen aan gevoelens van droefheid en leegte dat ze je doen denken dat ze gaan blijven duren. De hele toekomst wordt zwart. En nochtans mag je er op vertrouwen dat het niet zal blijven duren. Na regen komt zonneschijn. Er is geen enkele reden om aan te nemen dat dit voor jou niet zou gelden. Ook dit maakt deel uit van het vertrouwen in de werking van de Goede Geest van God die uiteindelijk, als de mens dit toelaat, steeds het la...